ความตั้งใจได้ดำเนินต่อไปอย่างดี แผนการวิ่งที่เจ็ดร้อยแคลอรี่ เป้าหมายอยู่ที่ระยะทางแปดกิโลเมตรกลับมาแล้วตลอดช่วงสัปดาห์นี้ ส่วนที่หยุดหายไปนั่นเป็นวันที่มีภารกิจของครอบครัว เป็นสิ่งจำเป็นที่สามารถวางแผนล่วงหน้าได้

ต้นสัปดาห์มีแผนไปจ่ายของไหว้ที่ตลาดเก่าเยาวราชและสุดสัปดาห์ก็รับหลานวัยซนสองคนมาดูแลที่บ้านจึงให้เวลากับภารกิจสำคัญนี้ก่อน

และแผนการวิ่งที่คุ้นเคยก็ทำให้ได้เห็นระยะทางสะสมที่สี่สิบกิโลเมตรต่อสัปดาห์อีกครั้ง เป็นความภูมิใจส่วนบุคคลจริงๆ

ปัญหาก็คือความเคยชินและพฤติกรรมกินแบบหยุดไม่อยู่ยังคงเหนียวแน่นแก้ไขไม่หาย พาจะเอาปัญหาอื่นๆ เข้ามาสู่สุขภาพที่พยายามสร้างมาอีกครั้ง อาการบาดเจ็บตามจุดต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นกล้ามเนื้อข้อเท้าซ้ายหรือกล้ามเนื้อฝ่าเท้าขวา รวมไปถึงข้อหัวแม่เท้าขวาก็ทยอยกันมาเสนอตัวอย่างต่อเนื่อง และเมื่อเลือกที่จะใช้ยาเคมีสมัยใหม่ก็ดูเหมือนจะมีผลตอบแทนที่ไม่ต้องการแทรกเข้ามาเหมือนกัน

พยายามพิจารณาร่างกายดูว่าจะสามารถผ่านปัญหาครั้งนี้ไปได้หรือไม่ น้ำหนักชั่งเมื่อเข้ายังอยู่ที่แปดสิบแปดกิโลกรัม ส่วนเอวกางเกงก็รู้สึกคับตึงไปบ้างแบบมีแนวโน้มจะมากขึ้น หากยังไม่สามารถแก้ไขความเคยชินได้

หวังว่าจะสามารถผ่านปัญหาครั้งนี้ไปได้โดยเร็ว และตั้งใจอย่างหนักแน่นว่าจะเดินหน้าสร้างสุขภาพและทำงานที่ตัวเองถนัดอย่างเต็มที่โดยไม่ลืมว่าหน้าที่หลักอีกประการหนึ่งคือดูแลครอบครัวของตัวเอง

เกริ่นไว้เมื่อตอนที่แล้วว่าเปิดปีใหม่มาก็ไม่ได้ออกวิ่งเลยเพราะมีมารผจญ ทั้งนี้ความตั้งใจก็ยิ่งมากขึ้นว่าจะต้องกลับมาออกกำลังเหมือนเดิมให้ได้ และปรับแผนการวิ่งเพิ่มขึ้นทันทีหลังจากเตรียมความพร้อมอยู่หลายวัน

ส่วนการวิ่งจริงก็วิ่งต่อไปอีกหน่อยเมื่อครบหกร้อยแคลอรี่แล้ว เพราะใกล้จะได้ระยะเจ็ดกิโลเมตรเต็มที แถมยังสร้างเป้าหมายในเว็บไนกี้พลัสว่าจะวิ่งให้ครบหนึ่งร้อยกิโลภายในห้าสัปดาห์อีกด้วย

ทั้งสัปดาห์สามารถสะสมระยะทางไปเต็มๆ อย่างนี้

ยังคงไม่สามารถเจรจากับความเคยชินได้จึงปล่อยเลยตามเลยไปตลอดทั้งสัปดาห์ ถือเสียว่าฉลองปีใหม่ก็แล้วกัน แม้น้ำหนักชั่งเมื่อเช้านี้จะยังอยู่ที่แปดสิบเจ็ดกิโลครึ่งเหมือนเดิม แต่รู้สึกว่าเอวกางเกงเริ่มจะคับขึ้นแล้ว ขืนปล่อยไว้อย่างนี้คงแย่เป็นแน่

ตั้งใจว่าจะต้องควบคุมความเคยชินทั้งขนมขบเคี้ยว อาหารกการกินให้เข้าที่เข้าทางมิฉะนั้นที่ออกกำลังไปก็จะเสียเปล่า แผนการวิ่งกำลังจะเข้าสู่ระดับเดิม ขอสังเกตอาการต่างๆ ควบคู่กันไปด้วยก่อนเพราะระหว่างสัปดาห์ที่ผ่านมามีอาการเจ็บที่ส้นเท้าซ้ายเหมือนเป็นรองช้ำอยู่เหมือนกัน ไม่รบกวนการวิ่งแต่รบกวนการใช้ชีวิตประจำวัน

ส่วนถ้าเช้าไหนมีภารกิจหรือร่างกายไม่พร้อมขึ้นมาก็ต้องเว้นไปบ้าง เรื่องนี้ต้องยอมรับให้ได้

ความตั้งใจพาชีวิตกลับสู่ปกติมีเรื่องการออกกำลังกายเป็นหัวข้อสำคัญเรื่องหนึ่ง อย่างไรก็ไม่ถึงกับคร่ำเคร่งจนเครียดไป ส่วนเรื่องการเจรจากับความเคยชินยังคงไม่สำเร็จ

สัปดาห์นี้มีบางวันที่ไม่ได้ออกวิ่งบ้างเนื่องจากนอนไม่พอ แต่ก็สามารถกลับมาวิ่งในวันสิ้นปีได้เรียบร้อย สะสมระยะทางเพิ่มได้อีกนิดหน่อย

สถิติรวมทั้งหมดเดือนก็ได้ตามนี้

ช่วงที่ผ่านมายังอยู่ในระหว่างการเดินทางกลับ แผนการวิ่งยังจึงใช้ระดับที่ไม่มากเกินไปนัก และตั้งใจจะเพิ่มระดับขึ้นในปีใหม่

ตลอดทั้งปีสามารถทำระยะทางอย่างกระท่อนกระแท่นเมื่อเทียบกับปีที่แล้ว เป็นปีที่ย่ำแย่ที่สุดในทุกด้าน

เช้านี้ก็ยังไม่ได้ออกวิ่งฉลองปีใหม่เพราะถูกรบกวนจากการฉลองของคนแถวบ้านอย่างหนักจนไม่เป็นอันหลับอย่างปกติสุข ถ้าวันนี้มิใช่วันพระคงได้แช่งชักหักกระดูกกันทั้งวัน น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่แปดสิบเจ็ดกิโลครึ่ง แปลกใจเหมือนกันที่ได้เห็นแนวโน้มแบบนี้เพราะยังในช่วงต้นสัปดาห์ยังไม่สามารถเจรจากับความเคยชินได้สำเร็จ จึงมีมื้อดึกเพิ่มเข้ามาอยู่หลายวัน แถมมื้อเที่ยงบางวันก็เอร็ดอร่อยกับอาหารนอกบ้านอีกด้วย

ตั้งใจว่าจะปรับเพิ่มแผนการวิ่งจากเดิมห้าร้อยแคลอรี่เป็นหกร้อยแคลอรี่อย่างค่อยเป็นค่อยไป แน่นอนว่าต้องใช้เวลาออกกำลังมากขึ้น จำเป็นอยู่เองที่ต้องบังคับตัวเองให้เข้านอนโดยเร็วเพื่อตื่นให้เช้าขึ้นไปด้วย

ช่วงเดือนตุลาคมมีเหตุให้ไม่ได้ออกวิ่งตามที่ได้บันทึกไปแล้ว และช่วงปลายเดือนก็ยิ่งตึงเครียดมากขึ้นเมื่อน้ำหลากด้วยน้ำมือคนกำลังจะมาทำลายความสงบสุขของครอบครัว และภัยนี้ได้เปลี่ยนทุกสิ่งของชีวิตไปจนประเมินค่าไม่ได้

ลงท้ายเดือนสิบด้วยการอพยพไปปักหลักสู้อยู่ที่อำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี สรุปรวบระยะทางได้เท่านี้

ถึงจะเปลี่ยนที่พำนักก็ยังคงพารองเท้าวิ่งคู่กายไปด้วย เพราะตั้งใจจะออกกำลังให้เป็นปกติอย่างเคย แต่ตลอดทั้งเดือนสิบเอ็ดก็ออกไปวิ่งเหยาะๆ ได้เพียงสามครั้งในช่วงสัปดาห์ที่สองของเดือน เป็นสัปดาห์ที่สามของการย้ายถิ่น

ด้วยความไม่พร้อมทั้งสภาพร่างกายและจิตใจรวมถึงสถานที่ สรุปทั้งเดือนทำระยะทางได้เท่านั้นจริงๆ

ช่วงที่อพยพไปนั้นยังคงกลับมาสำรวจความเสียหายและทันทีที่น้ำลดแล้วก็ยังกลับมากู้สภาพบ้าน จนถึงวันที่อพยพไปครบเดือนก็ได้เวลาย้ายกลับมาอยู่ใกล้ขึ้นเพื่อเข้ามาฟื้นฟูทุกอย่างให้กลับเป็นปกติให้มากที่สุดโดยเร็ว ภารกิจนี้มีความร่วมมือร่วมใจของทุกคนในครอบครัวและความสนับสนุบอย่างเต็มที่ของบริษัทต้นสังกัดที่เข้าใจสภาพเป็นอย่างดี

การกู้บ้านดำเนินไปอย่างต่อเนื่องทุกวัน มีวันหยุดบ้างแต่ก็ไม่ได้พักอยู่เฉย ยังคงมีภารกิจอื่นที่ต้องปฏิบัติแทน หาโอกาสพาเจ้าไนกี้พลัสออกไปชมหมู่บ้านที่มาพักเหมือนกัน

จนกระทั่งหลายๆ อย่างเริ่มเข้าที่ สภาพของบ้านหลังความเสียหายครั้งใหญ่ก็สามารถกลับเข้าอยู่ได้อีกครั้งในเช้าวันไหว้ขนมบัวลอยของชาวไทยเชื้อสายจีน สิ่งแรกที่อยากทำเมื่อกลับเข้าบ้านก็คือสวมรองเท้าคู่ปัจจุบันออกวิ่ง แม้รองเท้าที่เคยใช้วิ่งทั้งหมดจะจากไปต่อหน้าต่อตาก็ตาม สัปดาห์ที่ผ่านมาปิดสัปดาห์ด้วยการเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

ตลอดการอพยพย้ายถิ่นฐานไม่มีการชั่งน้ำหนักตัวอีกเลย แต่ก็พยายามระวังอาหารการกินในระหว่างที่อยู่ต่างจังหวัดเหมือนกันเพราะไม่ค่อยมีกิจกรรมที่ต้องออกแรงอะไรมากมายนัก เมื่อย้ายกลับมาอยู่ใกล้ขึ้นแล้วกิจกรรมในแต่ละวันก็มากขึ้นไปด้วย แม้ไม่ต้องออกกำลังกายก็ได้ออกแรงกู้บ้านอยู่ดี อาหารการกินแต่ละมื้อจึงเป็นไปเพื่อสนองความต้องการของร่างกายที่เหน็ดเหนื่อยจริงๆ ทำงานมาก กินมาก แต่กางเกงก็ยังใส่หลวมได้สบาย

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่แปดสิบแปดกิโลครึ่งโดยไม่มีปัญหากับเสื้อผ้าที่ใส่เหมือนเคย แต่ก็ต้องบอกตัวเองอยู่เหมือนกันว่าจากนี้ไปร่างกายคงไม่ต้องออกแรงมากเหมือนช่วงเดือนที่ผ่านมาแล้ว ก็ต้องปรับการกินไม่ให้มากมายอย่างเคยอีกด้วย เจ้าความเคยชินมันจะยอมหรือเปล่านี่คงต้องเจรจากันก่อน

ตั้งใจว่าจะกลับมาออกวิ่งอย่างสม่ำเสมออีกครั้ง ยิ่งช่วงนี้อากาศเย็นลงมากในตอนเช้าเหมาะกับการรีดเหงื่อเป็นอย่างยิ่ง

ด้วยปัจจัยมากมายเข้ามากระทบในช่วงเวลานี้ กว่าจะได้ออกวิ่งเหมือนเดิมอีกครั้งก็ต้องห่างหายไปนานถึงสิบสองวัน เริ่มต้นสัปดาห์ใหม่นี้เมื่อเห็นความพร้อมแล้วจึงได้ออกกำลังกายอีกครั้ง

ก็ไม่ได้วิ่งทุกวันเหมือนเดิมเนื่องจากภารกิจของครอบครัวแล้วสถานการณ์ภัยธรรมชาติที่ต้องติดตาม เมื่อนอนไม่พอก็ไม่พร้อมวิ่งจึงเลือกหยุดวิ่งไปอีกสองวัน ปิดสัปดาห์แต่เช้าตรู่เมื่อวานเพื่อให้เรียบร้อยก่อนงานใหญ่ของครอบครัว สมาชิกทุกคนมารวมกันเพื่อปิดบ้านรับมือน้ำท่วม

ทั้งสัปดาห์สามารถสะสมระยะทางได้ตามสมควรแก่เหตุ

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่แปดสิบหกกิโลครึ่ง พอปล่อยตัวไป นิสัยเดิมก็กลับมา เพราะร่างกายเห็นความเป็นไปได้ของมื้อค่ำก็เลยส่งสัญญาณออกมาให้ตอบสนอง พยายามตามดูเหมือนกันว่าจะเป็นอย่างไร รู้ตัวว่าถ้าปล่อยไปอย่างนี้น้ำหนักจะต้องขึ้นเป็นแน่

อาหารในแต่ละมื้อก็พยายามไม่กินให้มากมายเกินไปนัก อาการของร่างกายก็ดูเหมือนจะค่อยๆ ฟื้นขึ้น ดีที่ยังไม่ใช้การกินเพื่อบรรเทาความรู้สึกแย่ๆ ในช่วงที่ผ่านมา แต่ความเครียดกับการรับมือภัยธรรมชาติที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นนี่สิน่าเป็นห่วง

ก็จะพยายามออกวิ่งเพื่อสะสมสถิติเอาไว้ตามความสะดวก ช่วงนี้ยังมีความกังวลซ่อนตัวอยู่เยอะ หวังว่าการออกกำลังกายจะช่วยบรรเทาได้

เตรียมตัวว่าเมื่อเสร็จจากโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดีแล้วก็จะกลับมาวิ่งออกกำลังกายให้เป็นปกติทันที แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นอย่างนั้นเสียทั้งหมด

รู้สึกตัวเหมือนกับว่าเวลาสำหรับเข้านอนมันล่าช้าออกไปสักหน่อย ถ้าเข้านอนเร็วจะทำไม่สำเร็จ พอมีตัวช่วยคือดูหนังสักเรื่องก่อนนอน เลยเลือกหนังชุดของ “ปัค ชาน วุค” มาดูสักหน่อย ผลก็คือคือวันอังคารนอนไม่หลับเสียอย่างนั้น บวกกับวันพฤหัสก็ต้องไปทำบุญสำหรับเทศกาลกินเจของปีนี้ ทำให้สัปดาห์นี้หยุดไปถึงสามวัน รวมวันจันทร์ที่เสร็จสิ้นโปรแกรมล้างพิษฯ

มาปิดเดือนเก้าของปีตามปกติในวันศุกร์ก่อนออกไปทำธุระนอกบ้านอีกตลอดวัน สถิติสะสมของทั้งเดือนทำไม่ได้ดีกว่าเดิมแต่ก็ยังรักษาระดับเอาไว้อย่างที่เห็น เป็นความภูมิใจเล็กๆ น้อยๆ ได้เหมือนกัน

ปิดสัปดาห์หลังจากช่วยหิ้วบิณฑบาตของเณรที่ทำบุญด้วยเป็นประจำไปส่งถึงวัดฝั่งโน้น กลับถึงบ้านช้าไปหน่อยแต่ก็ออกวิ่งตามความตั้งใจ ตลอดสัปดาห์สะสมไปได้เท่านี้

จากนั้นก็มีอาการเมื่อยที่ข้อเท้าทั้งสองเกิดขึ้น ไม่โทษว่าเกิดจากการเดินมากไป เพราะที่ทำไปนั้นเกิดจากศรัทธาล้วนๆ สงสัยสุขภาพตัวเองดีกว่าว่านี่เป็นสัญญาณบอกอะไรแน่นอน ความเป็นไปได้คือกรดยูริกคงไปสะสมอยู่ที่ข้อเท้ามากแล้ว เมื่อใช้งานถึงระกับหนึ่งจึงส่งสัญญาณออกมาให้รู้

น้ำหนักชั่งเช้าขึ้นมาอยู่ที่ปริ่มๆ แปดสิบเจ็ดกิโลทางขาดแล้ว อย่างไรเสียถ้ายังสามารถสวมกางเกงขายาวตัวที่คับที่สุดได้อย่างสบายก็ไม่ต้องกังวลใจไปอย่างใด แต่ก็ใช่ว่าจะปล่อยให้ตามใจปากได้เหมือนกัน

เสร็จจากโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดีแล้วก็เข้าสู่เทศกาลกินเจ มีอะไรให้กินมากขึ้นกว่าช่วงโปรแกรมฯ บางมื้อก็กลายเป็นมื้อใหญ่ไปโดยไม่รู้ตัวได้ แม้มื้อเย็นจะปรับกลับมาอยู่ที่ไม่เกินห้าโมงบ้างสี่โมงบ้างได้แล้ว ก็ยังดูเหมือนว่าจะอิ่มหนำสำราญอยู่

ดีที่ได้ปรับตัวกับมื้อเย็นมาได้ระยะหนึ่งแล้ว ทำให้อาการหิวจนควบคุมตัวเองไม่อยู่แทบจะหมดไปแล้ว แต่ก็ต้องไม่ตั้งตนอยู่ในความประมาท ยังต้องพยายามปรับลดสิ่งที่กินเข้าไปในแต่ละมื้อให้ไม่มากเกินไปอยู่เนืองๆ ด้วย