Category Archives: a piece of thought

กำจัดศัตรูคู่ครัว น้ำมันหมูกำจัดแมลงสาบ เทน้ำมันหมูประมาณ 200 ซีซีลงในขวดแก้วปากกลม ปิดฝาแล้วเขย่าขวดไปมาให้น้ำมันหมูเคลือบให้ทั่วภายในขวด จากนั้นป้ายน้ำมันหมูรอบคอขวดให้ลื่น ยกไปตั้งไว้ในห้องครัวหรือบริเวณที่เห็นเหล่าแมลงสาบแอบมาชุมนุม ทิ้งไว้ 1 คืน แมลงสาบได้กลิ่นน้ำมันหมูจะเฮโลปีนตกลงไปในขวด รุ่งเช้าจึงปิดฝาและนำแมลงสาบตัวร้ายไปจัดการตามใจชอบ กำจัดแมลงวันด้วยพริก เสียบพริกแห้ง 5-6 เม็ดหรือวางไว้บนอาหารที่ทำไว้ในครัว ความเผ็ดของพริกจะทำให้แมลงวันไม่กล้าเข้าใกล้อาหาร ที่มา คอลัมภ์รอบรั้วบ้าน เรื่อง “ครัวดี ท้องไม่มีร่วง” นิตยสารชีวจิต ฉบับ 252 ปีที่ 11 : 1 เมษายน 2552

ดอริส เลสซิง เจ้าของรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ประจำปี 2007 เคยให้สัมภาษณ์ว่า ฉันคิดว่าหน้าที่ของนักเขียนคือต้องตั้งคำถาม ฉันอยากคิดว่าเมื่อใครอ่านหนังสือของฉัน เขาจะได้–จะพูดอย่างไรดี–อะไรที่เทียบเท่ากับการอาบน้ำ อะไรที่เริ่มให้พวกเขาคิดต่างออกไปจากเดิมสักนิด ฉันคิดว่านักเขียนมีขึ้นเพื่อการนี้ นี่คือหน้าที่ของเรา บางตอนจากบทสัมภาษณ์ใน ปารีสวิว ฉบับที่ 106 : ฤดูใบไม้ผลิ ปี ค.ศ. 1988 ที่มา คอลัมภ์วรรณกรรมสายรอบโลก ช่อการะเกด​โลกหนังสือ นิตยสารช่อการะเกด ฉบับที่ 43 ม.ค.-มี.ค. 2551

เจนนิเฟอร์ยอมรับว่ามีความทะเยอทะยานอยากเป็นนักเขียนขายดี ได้รับการเซ็นสัญญามากมายที่จะนำเม็ดเงินมหาศาลมาให้ ทว่าอีกซีกหนึ่งของหัวใจหากแม้ไม่มีใครซื้อหนังสือเธอแม้สักเล่มหนึ่ง เธอก็จะยังคงเขียนต่อไปและจะส่งให้เพื่อนๆ อ่านหรือโพสต์ลงเวบไซต์ วันนี้เธอมาบอกเล่า 10 เคล็ดลับการเขียนนวนิยายชั้นเยี่ยมให้พวกเราซึ่งได้แก่ อย่าเปรียบเทียบตัวเองกับนักเขียนคนอื่นๆ ทว่าจงเปรียบเทียบตัวเองกับตัวคุณเองเท่านั้น เช่น ต้นฉบับชิ้นนี้ดีกว่าชิ้นก่อนหรือเปล่า สัปดาห์นี้เขียนได้มากแค่ไหน…จำไว้เถิดว่าความสำเร็จของนักเขียนคนอื่น ไม่ได้หมายความว่าคุณล้มเหลวซะหน่อย หาจุดแข็ง และลืมกระแสแนวหนังสือในตลาดไปเลย แต่จงค้นให้พบว่าคุณเขียนเรื่องแบบไหนดีที่สุด อย่ากังวลเรื่องตลาดเพราะหนังสือใดก็ตามที่เขียนอย่างหนักแน่นและบอกเล่า เรื่องราวที่สามารถดึงดูดใจผู้อ่านได้ย่อมขายได้เสมอ อย่ารีบร้อน พึงสร้างสรรค์งานเขียนที่เยี่ยมที่สุดโดยไม่ต้องพะวงว่าคุณต้องเสียเวลานาน สักแค่ไหน ทำอาชีพนักเขียนของคุณให้ยืนยงเผชิญกับโลกของสิ่งพิมพ์อย่างมั่นคง อย่ากลัวที่จะเขียนด้วยกลวิธีที่คุณเขียนได้ดีที่สุด รูปแบบหรือวิธีการเขียนของนักเขียนแต่ละคนไม่เหมือนกัน ไม่มีสิ่งใดถูก สิ่งใดผิด ขอเพียงให้มันถูกกับจริตของคุณก็ใช้ได้แล้ว จงเข้มข้น คนอ่านบ้างอ่านเพื่อหลีกหนีจากโลกที่จำเจ บ้างอ่านเพื่อแสวงหาความสนุกสนานบันเทิง ไม่ว่าคุณจะเขียนเรื่องแนวใด จงเขียนให้สุดๆ เช่น ฮาก็ฮาสุดขีด หรือเขียนเรื่องสะเทือนอารมณ์ก็ต้องเขียนให้ตัวเองร้องไห้ด้วย จงรู้รอบ การวิจัยตลาดทำได้ง่ายๆ เพียงแค่เดินไปที่ร้านหนังสือและสังเกตดูตามชั้น สำรวจดูว่าแนวเรื่องที่คุณเขียนมีใครเขียนบ้าง … Continue reading →

คำแนะนำ 12.5 ข้อของ Phillip Ardagh อาร์เดอร์ได้ฝากคำแนะนำสำหรับนักเขียนใหม่มา 12 ข้อครึ่ง ได้แก่ 1. เลือกใช้ถ้อยคำด้วยความระมัดระวัง 2. สร้างให้ตัวละครสมจริง 3. ให้ความสำคัญกับการเล่าเรื่องโดยเลือกวิธีการที่น่าสนใจ 4. ลองผิดลองถูกในการทำงานเขียน บางคนชอบวางแผนตั้งแต่ต้นจนจบ แต่บางคนก็ไม่ทำเช่นนั้น นักเขียนจะเรียนรู้วิธีที่ตนถนัดจากประสบการณ์ 5. แก้ไขทบทวนครั้งแล้วครั้งเล่า 6. พักงานที่เขียนเสร็จไว้ชั่วขณะก่อนนำมาอ่านทบทวนใหม่ 7. อย่าถามความคิดเห็นใครเพียงเพื่อหวังคำชม 8. เขียนเรื่องให้สมจริง สมเหตุสมผล แม้บางครั้งอาจขี้เกียจจนอยากจะมั่ว 9. เขียนให้เร้าใจน่าสนใจติดตาม 10 .หากความคิดตีบตัน ขอให้เริ่มด้วยคำถาม “อะไรจะเกิดขึ้นถ้า” (what if) 11. หยุดเขียนเมื่อรู้ว่าจะเขียนอะไรต่อ … Continue reading →

ทิพยเนตร แห่งวินาที จ้องภาษาตาไปพูดกับดวงดาว ดูราวผู้อยู่ชั่วนิจนิรันดร์ บนหลืบผาสูงนั้นมีแมงมุมหนึ่ง บรรจงถักรูปนานาบุปผชาติเบิกบานแย้มไว้กลางใย กระทั่งราชินีแห่งแมลงปีกสีทอง และผีเสื้องามทั้งหลายต่างหลงใหล บินมาติดใยตายมากมาย แมงมุมตะกรุมตะกรามกินทั้งเหลือเป็นอาหารสำรองไว้อีกมากมาย จนเพื่อนแมงมุมอื่นๆ ยกย่องเป็นเศรษฐี มันรำพึงว่า ฮะฮ้า แมงมุมเอ๋ย ถ้าหากเจ้าถักรูปถุงทองคำไข่มุกเพชรมณีไว้กลางใย หมู่มนุษย์จะหลงใหล มาติดใยล้มตายลง เสมือนแมลงเป็นมั่นคง เราจะลองดูไหมล่ะ แมงมุมเฒ่าห้าม อย่า เราจงเลิกใช้วิธีเช่นนั้น อย่าหลอกลวงใคร ดอกไม้ล่อต่อหน้า แล้วเอาเขี้ยวขย้ำข้างหลัง เสียความงามแห่งวิญญาณ อย่าเอาความดีเป็นทาสรับใช้ความชั่วเลย ตราบกาลอวสานแมงมุมและบางเหล่าสัตว์เดรัจฉานเชื่อฟัง แต่บังเอิญชาวป่าดึกดำบรรพ์หมู่หนึ่ง ได้ยินคำสนทนาของเดรัจฉานเหล่านั้น ชาวป่าเถื่อนดึกดำบรรพ์รู้สึกจับใจในความเฉลียวฉลาดของแมงมุม จึงเก็บสิ่งบาปกลอุบายนั้น มาทะนุถนอมเป็นสมบัติในนิสัยสืบโคตรตระกูลมนุษย์ มาตราบเท่าทุกวันนี้ กวีนิพนธ์ ‘แววตาของเวลา’ โดยอังคาร กัลยาณพงศ์

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมให้มีพระพิธีธรรมประจำทั้งกลางวันและกลางคืน รับพระราชทานฉันเช้าจำนวน 8 รูป ฉันเพล 8 รูป กำหนด 100 วัน ซึ่งในแต่ละวันจะมีพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมและประโคมย่ำยามทุก 3 ชั่วโมง ตั้งแต่เวลา 06.00-24.00 น. โดยจะมีพระพิธีธรรมรับพระราชทานฉันเช้าในเวลา 07.00 น. และพระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมฉันเพลเวลาประมาณ 11.00 น. กำหนดการประจำวันพระพิธีธรรม 06.00 น. พระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมและประโคมย่ำยาม 07.00 น. พระพิธีธรรมรับพระราชทานฉันเช้า 09.00 น. พระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมและประโคมย่ำยาม 11.00 น. พระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมฉันเพล 12.00 น. พระพิธีธรรมสวดพระอภิธรรมและประโคมย่ำยาม 15.00 … Continue reading →

คิดบวก ชีวิตบวก Positive Thinking, Positive Life เวลาเจองานหนัก ให้บอกตัวเองว่า นี่คือโอกาสในการเตรียมพร้อมสู่ความเป็นมืออาชีพ เวลาเจอปัญญาซับซ้อน ให้บอกตัวเองว่า นี่คือบทเรียนที่จะสร้างปัญญาได้อย่างวิเศษ เวลาเจอความทุกข์หนัก ให้บอกตัวเองว่า นี่คือแบบฝึกหัดที่จะช่วยให้เกิดทักษะในการดำเนินชีวิต เวลาเจอนายจอมละเอียด ให้บอกตัวเองว่า นี่คือการฝึกคนให้เป็นคนสมบูรณ์แบบ (perfectionist) เวลาเจอคำตำหนิ ให้บอกตัวเองว่า นี่คือการชี้ขุมทรัพย์มหาสมบัติ เวลาเจอคำนินทา ให้บอกตัวเองว่า นี่คือการสะท้อนว่าเรายังเป็นคนที่มีความหมาย เวลาเจอความผิดหวัง ให้บอกตัวเองว่า นี่คือวิธีที่ธรรมชาติกำลังสร้างภูมิคุ้มกันให้กับชีวิต เวลาเจอความป่วยไข้ ให้บอกตัวเองว่า นี่คือการเตือนให้เห็นคุณค่าของการรักษาสุขภาพให้ดี เวลาเจอความพลัดพราก ให้บอกตัวเองว่า นี่คือบทเรียนของการรู้จักยืนหยัดด้วยขาตัวเอง เวลาเจอลูกหัวดื้อ ให้บอกตัวเองว่า นี่คือโอกาสทองของการพิสูจน์ความเป็นพ่อแม่ที่แท้จริง เวลาเจอแฟนทิ้ง ให้บอกตัวเองว่า นี่คือความเป็นอนิจจังที่ทุกชีวิตมีโอกาสพานพบ … Continue reading →

คนแบบนี้เห็นได้บ่อยมากในหน้าข่าวบ้านเราสมัยนี้ สมัยที่ศีลธรรมหาได้ยากยิ่งจากคนที่เป็นข่าว บ้านเมืองจะเป็นอย่างไรต่อไป ถ้าคนไทยไม่สนใจพฤติกรรมในอดีตของคนเหล่านี้ ยังนิยมชมชอบอยู่ ต้องรอให้น้ำตาเช็ดหัวเข่าก็สายไปเสียแล้ว มีข้อสังเกตอยู่อย่างหนึ่ง คนที่ชอบพูดปด มักเป็นคนชอบสาบาน คนที่ชอบพูดอย่าง-ทำอย่าง มักเป็นคนชอบให้สัญญา คนที่มีความผิดซ่อนเร้น มักเป็นคนชอบพูดออกตัว คนที่มีโมหะฝังใจ มักเป็นคนชอบขู่อาฆาต ที่มา เปลวสีเงิน นสพ.ไทยโพสต์ 29 พ.ย. 50

โีรงแรมจำเป็นต้องใช้ทรัพยากรที่มีอยู่อย่างคุ้มค่า จึงได้เริ่มหาความรู้ จนได้พบกับอาจารย์บุญมา ป้านประดิษฐ์ แห่งศูนย์วิศวกรรมพลังงาน มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ซึ่งได้ให้คำแนะนำในการสร้างโรงคัดแยกขยะ วิธีกำจัดขยะของคำแสด ริเวอร์แคว รีสอร์ท เริ่มจากการแยกขยะแต่ละประเภทออกจากกัน โดยพนักงานของโรงแรมจะคัด ขยะแห้ง เช่นขวดน้ำมันพืช ปี๊บน้ำตาล มารวมกันไว้เพื่อนำไปขาย ซึ่งขยะเหล่านี้สามารถนำไปรีไซเคิลได้ ส่วน ขยะสด เช่น ใบไม้ กิ่งไม้เล็กๆ พนักงานโรงแรมจะนำไปทำปุ๋ยพืชสด เพื่อใส่ต้นไม้และดอกไม้ภายในบริเวณโรงแรมแทนการใช้ปุ๋ยเคมีที่แต่เดิมต้องเสียค่าใช้จ่ายจำนวนมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ขยะเปียก ซึ่งเกิดจากเศษอาหารวันละหลายร้อยกิโลกรัม รวมทั้งขยะที่เหลือจากแปลงเกษตรนั้นจะนำไปผ่านกระบวนการแปรรูปเป็นก๊าซชีวภาพ ที่มา คอลัมภ์์ Healthy Green Project นิตยสารชีวจิต ปีที่ 10 ฉบับที่ 219 วันที่ … Continue reading →