Pages
Categories
- a cup of Cocoa (1)
- dietlogue (214)
- gratitude diary (8)
- monologue (119)
- scratchpad (164)
- a piece of thought (50)
- what made of (61)
- wishlist (9)
September 2010 S M T W T F S « Aug 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 Archives
friend's blog
- FunkyDog’s Cinema Bok Bok
- SiamPod Enjoy your pod everyday
- TheRyo’s GYM Your guide to growth muscles that work
- tum’s blog
links to ego
- 9digits.com | The Wisdom Development
- พี่ต้นตาลกับน้องต้นข้าว
- myResume
- Soliday 10 Network
Meta
Category Archives: dietlogue
นิสัยเสียกลับมาได้อย่างรวดเร็ว
ต่อเนื่องความขี้เกียจมาจากสัปดาห์ที่แล้ว บวกกับภารกิจของครอบครัวกับเทศกาลสารทจีน จึงเลือกที่จะไม่วิ่งในช่วงสามวันแรกของสัปดาห์ หลังเสร็จภารกิจในวันอังคาร วี่แววน้ำหนักจะพุ่งขึ้นก็เห็นได้ชัดเจนจากอาหารมากมายที่ประกอบการไหว้บรรพุรุษ เมื่อได้สติจึงบังคับตัวเองให้เริ่มวิ่งในวันพุธ และมีความหวังตั้งใจว่าจะวิ่งต่อไปทุกวันไม่หยุด แต่แล้วเช้าวานนี้ก็ไม่อาจวิ่งได้เนื่องจากฝนที่เทลงมาก่อนสว่าง ทั้งที่ช่วงที่หยุดวิ่งไปไม่มีฝนยามเช้าเลยสักนิด ระยะทางสะสมทำได้เพียงเท่านี้เอง ด้วยความตั้งใจจะทำระยะทางให้ได้ บวกกับเริ่มหวังอีกครั้งว่าเป้าหมายที่ตั้งไว้หนึ่งร้อยหาสิบกิโลมีโอกาสบรรลุได้อีกครั้งหลังจากที่ละความตั้งใจไปแล้ว แผนการที่จะบังคับตัวเองให้ตั้งใจวิ่งให้ได้ทุกวันก็กลับมา หากไม่มีอุบัติเหตุอะไรมารบกวนโดยมิได้คาดคิด น้ำหนักตัวชั่งเมื่อเช้าเป็นไปตามคาด ดีดขึ้นไปมากจนอยู่ที่แปดสิบสามกิโลครึ่ง วันที่ไม่ได้ออกวิ่งก็ไม่ได้ออกกำลังกายด้วยวิธีอื่นเป็นการชดเชย ก็จำต้องยอมรับผลที่ได้จากความสุขชั่วคราวในการกิน แม้จะได้ปรับเปลี่ยนนิสัยในช่วงสั้นๆ เมื่อครั้งเข้าโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดี นิสัยแย่ๆ ก็สามารถกลับมาได้อย่างรวดเร็วเมื่อปัจจัยแวดล้อมเอื้อยอำนวย เช้านี้ก็แทบจะเดินไม่ได้เพราะเข้านิ้วหัวแม่เท้าทั้งสองข้างมีอาการเกาต์กำเริบขึ้นมาอีก ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลากี่วันจึงจะหาย เห็นที่ว่าเป้าหมายร้อยห้าสิบกิโลของเดือนนี้คงต้องล้มเหลวแน่นอน
Posted in dietlogue
Leave a comment
ตัวขี้เกียจยังอยู่
หน้าฝนในสัปดาห์นี้ไม่ได้มีฝนพรำมาขัดขวางการออกวิ่งยามเช้าแต่ความรู้สึกข้างในต่างหากที่เป็นตัวขัดขวางให้ยังขี้เกียจอยู่ จากที่ว่าวันพฤหัสต้องหยุดวิ่งแน่ๆ หนึ่งวัน ก็ยังพอมีวันอื่นๆ ที่ไม่ได้ออกวิ่งเช่นกันในเหตุและผลต่างๆ กันไป เหนทีเป้าหมายการวิ่งที่หนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรคงไปถึงได้ยาก ไม่ได้ท้อแท้ในเป้าหมายที่ไกลเกินเอื้อม เพราะบรรลุมามากต่อมากแล้ว ตัวอุปสรรคข้างในต่างหากที่ยังคงหาทางก้าวข้ามผ่านไปไม่พ้น สัปดาห์นี้จึงพยายามให้ไม่แย่ไปกว่าสัปดาห์ก่อน การได้เข้าโปรแกรมล้างพิษครั้งนี้ดูเหมือนปริมาณที่ขับออกมาออกจะน้อยลงจนแทบไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงแล้ว รู้สึกไปก่อนเลยว่าน่าจะพอแล้วเสียด้วย แต่ที่จริงผลดีนอกเหนือจากสิ่งที่ขับออกมาก็คือได้ปรับร่างกายแม้จะช่วงสั้น ร่างกายไม่มีความรู้สึกต้องการน้ำเย็นอีกต่อไป ถึงขนาดที่เสร็จโปรแกรมแล้ว น้ำอัญชัณที่เย็นกว่าอุณหภูมิห้องนิดหน่อยก็พาให้กล้ามเนื้อในช่องท้องบีบตัวจนรู้สึกน่ากลัวเหมือนกัน แถมยังได้บังคับตัวเองไม่ให้กินอะไรจุบจิบนอกมื้อและในยามค่ำ น้ำหนักที่ชั่งได้เมื่อเช้าลดลงไปเพียงน้อยนิดอยู่ที่แปดสิบสองกิโลครึ่ง ร่างกายต้องการแผนการลดน้ำหนักใหม่แล้วเป็นแน่ จากที่เคยคิดว่าน่าจะหาอะไรทำแทนการวิ่งในวันที่ไม่ได้ออกวิ่ง แต่เจ้าตัวขี้เกียจยังฉุดให้อยู่กับที่ ร่างกายคงต้องการกล้ามเนื้อมากขึ้นเพื่อเป็นเตาเผาพลังงานถาวรที่ทำงานอยู่ตลอดเวลา จะยกลูกน้ำหนักหรือจะรำตะบองก็ควรจะคิดวางแผนเพิ่มเติมได้แล้ว
Posted in dietlogue
Leave a comment
มันขึ้นๆ ลงๆ
ด้วยความตั้งใจอย่างล้นปรี่ว่าสัปดาห์นี้จะสะสมระยะทางตุนเอาไว้ให้มาก จะได้สำเร็จเป้าหมายที่ตั้งใจโดยเร็ว แต่ดูเหมือนอะไรอะไรมันจะขึ้นๆ ลงๆ และสัปดาห์นี้ก็เป็นขาลงเสียด้วย พอวิ่งไปได้สองวันก็มีอาการเจ็บที่หัวเข่าขวาข้างที่คิดว่าไม่ควรมีอะไรน่าเป็นห่วงอีกก็แวะมาหา พักไปหนึ่งวัน กลับมาวิ่งก็มีอาการบาดเจ็บที่ต้นขาซ้ายระหว่างวิ่งอยู่อีก แต่ก็ฝืนวิ่งไปจนครบแผนการวิ่ง จากนั้นของสัปดาห์ก็ไม่ได้วิ่งต่ออีก มีเหตุผลต่างต่างนานาเช่นนอนดึกจะไม่อยากตื่นบ้าง ฝนตกเมื่อคืนจนพื้นเปียกไม่เหมาะที่จะออกวิ่งบ้าง จนถึงมีฝนตกลงมาตลอดคืนยันเช้าจนสายบ้าง ผลก็คือได้ระยะทางไปเพียงเท่านี้เอง ที่แย่กว่านั้นก็คือแผนที่เคยคิดว่าน่าจะหาอะไรทำชดเชยแทนการวิ่งก็กลับไม่มีความคิดแม้เพียงวาบเดียวขึ้นมาจุดประกาย เจ้าตัวขี้เกียจตัวใหญ่ควบคุมสถานการณ์ทั้งหมดเอาไว้ได้อย่างสมบูรณ์ เช้านี้เดินขึ้นตาชั่งได้ผลเหมือนสัปดาห์ก่อนคืออยู่ที่ปริ่มแปดสิบสามกิโลในทางขาด แถมดูเหมือนจะขาดน้อยลงไปเสียอีก ไม่รู้ว่าฝนจะลงมาอย่างนี้อีกกี่เช้า แต่ที่แน่ๆ เช้าวันพฤหัสจะเป็นวันสิ้นสุดโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดี ไม่ได้วิ่งแน่ๆ เท่าที่ทำได้ก็คงติดตามดูกันไปว่าจะทำอะไรได้ และได้ทำอะไรบ้างในสัปดาห์หน้านี้กระมัง…
Posted in dietlogue
Leave a comment
เดือนแปดมาเร็วจริงๆ
อาการที่เอ็นร้อยหวายซ้ายชัดเจนยิ่งขึ้นในตอนเย็นเมื่อผ่านการวิ่งในเช้าเริ่มต้นของสัปดาห์นี้ จริงแล้วหากสัปดาห์ก่อนไม่ต้องหยุดวิ่งในวันพฤหัสไปเสียหนึ่งวัน เป้าหมายการวิ่งหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรภายในสี่สัปดาห์จะเสร็จสมบูรณ์ในวันนี้ด้วยเช่นกัน แต่พอระยะทางยังขาดอยู่ เว็บไนกี้พลัสจึงไม่สรุปอะไรออกมา ทั้งยังเปิดโอกาสให้ต่อเวลาได้อีกเพื่อให้สะสมระยะทางได้ตามเป้า …แม้จะขาดไปอีกเพียงแค่วันเดียว จึงขอเพิ่มเป้าเข้าไปอีกเพียงสัปดาห์เดียว โดยหวังว่าวันรุ่นขึ้นก็จะทำให้สำเร็จในทันที แต่ว่าอาการที่เอ็นร้อยหวายซ้ายปรากฏชัดเจนมากขึ้นจนต้องตัดสินใจใช้บริการแช่ถังน้ำแข็งอีกครั้ง ตามด้วยยาแก้กล้ามเนื้ออักเสบ โดยหวังเพียงให้อาการค่อยๆ ลดลงจะเป็นปกติในวันหรือสองวันเท่านั้น เช้ารุ่งขึ้นสว่างขึ้นพร้อมกับฝนตามฤดูกาลที่มาเริ่มเป็นปกติมากขึ้น ไม่ได้มาวันเดียวแต่วันต่อมาก็ยังมีอยู่ แม้จะเว้นไปในเช้าวันพุธแต่ก็ดูเหมือนอาการจะยังไม่เข้าที่นักแม้จะดีขึ้นแทบเป็นปกติแล้ว มาสำเร็จเอาเช้าวันพฤหัสอย่างครบถ้วน น่าเสียดายที่สถิติกลายมาเป็นของเดือนสิงหาคมเสียแล้ว วันศุกร์จึงต้องตั้งเป้าหมายใหม่สำหรับวงรอบนี้ ตกบ่ายหลังจากกลับมาธุระครึ่งค่อนวันก็ได้ตั้งเป้าหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรเท่าเดิม ที่ยังไม่เพิ่มจากนี้เพราะอยากให้เสร็จภายในเดือนนี้ก่อน ระหว่างที่ออกไปทำธุระข้างนอก ไม่รู้นึกอะไรขึ้นมาแทนที่จะค่อยๆ เดินข้ามถนนราชดำเนินกลับสาวเท้าพร้อมเจ้าซูมวิคตอรี่พลัสไปอย่างเร็วเพื่อให้ทันไฟจราจร เรื่องเหนื่อยมิใช่ปัญหา พอวิ่งเสร็จกลับมีอาการเสียวจี้ดที่ข้อเท้าและหัวเข่าขวาแถมมาแทน มาถึงบ้านก็ต้องใช้บริการโคลด์แพ็คช่วยประคบเย็นและยาแก้กล้ามเนื้ออักเสบอีกครั้ง วิ่งจนครบสัปดาห์สามารถสะสมระยะทางไปได้ตามสมควร จากที่สามารถวิ่งได้เต็มเจ็ดร้อยแคลอรี่เป็นปกติทุกวันแล้ว นอกจากไม่มีฝนโปรยลงมาสกัดการออกวิ่งแล้ว สภาพอากาศที่เริ่มเย็นลงนิดหน่อยก็ช่วยให้การวิ่งทำได้สบายยิ่งขึ้น เมื่อวานนี้ยังสามารถวิ่งต่อไปจนถึงระดับเก้ากิโลได้สบายๆ เสร็จแล้วก็ตามด้วยการประคบเย็นที่หัวเข่าขวาอีกสักหน่อย ตอนสายหนึ่งรอบและตอนเย็นอีกหนึ่งรอบ อาการก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงอีก น้ำหนักชั่งเมื่อเช้ายังอยู่ที่เดิมคือปริ่มแปดสิบสามกิโลขาดไปนิดหน่อย อาหารการกินไม่ได้ปรับเปลี่ยนอะไรมากนัก แต่ยังพยายามสังเกตอาการที่ปรากฏใต้ราวนมขวาบ้างเป็นครั้งคราวอยู่ว่ามาจากอะไร สัปดาห์ใหม่ได้กำหนดวันเริ่มต้นโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดีครั้งที่สิบสองไว้แล้วว่าจะเริ่มในวันศุกร์ เพื่อให้จบโปรแกรมประมาณกลางสัปดาห์ต่อไป … Continue reading
Posted in dietlogue
Leave a comment
ตั้งสติเพื่อเดินหน้าต่อ
หมดเวลาขี้เกียจแล้ว สัปดาห์ใหม่ต้องตั้งสติเพื่อตั้งใจออกวิ่งได้เป็นปกติให้ได้อย่างที่เคย สิ่งที่พอจะทำได้ก่อนเลยก็คือรีบเข้านอนไม่ช้าไปกว่าสี่ทุ่ม เพื่อที่จะได้ตื่นเช้าขึ้นมาวิ่งได้อย่างเต็มที่ สัปดาห์นี้ไม่มีภารกิจนอกบ้านทั้งวันอีกแล้ว ไม่มีวันไหนที่ต้องหยุดวิ่งโดยตั้งใจอีก ขนาดที่เข้าวันอังคารต้องตื่นขึ้นมาพร้อมเม็ดฝนที่กำลังจะลาไป ในที่สุดก็ต้องตั้งใจออกวิ่งให้ครบรอบ วิ่งไปวิ่งมาก็เห็นวี่แววว่าเป้าหมายระยะทางที่ตั้งไว้ตั้งแต่ต้นเดือนอาจจะทำครบร้อยห้าสิบกิโลได้สำเร็จก็เป็นได้ มาสะดุดที่เช้าวันพฤหัสที่ตื่นมาพร้อมกันฝนที่ยังไม่ขาดเม็ด แม้ไม่หนักหนาอะไรก็ไม่สะดวกที่จะออกวิ่ง จึงเลือกที่จะนั่งอ่านหนังสือที่ค้างอยู่แทนดีกว่า จนกระทั่งวานนี้ตั้งใจไว้ก่อนเลยว่าจะวิ่งสิบกิโลอีกครั้งหนึ่ง เก็บระยะทางเอาไว้ก่อน ดีกว่าต้องมาตามไล่เก็บทีหลัง แต่สัญญาณไม่ดีก็เริ่มเมื่อผ่านกิโลเมตรที่หกไปแล้ว เอ็นร้อยหวายข้างซ้ายมีอาการไม่เข้าที่เข้าทาง แต่ก็ยังฝืนวิ่งได้จนจบ ก่อนที่จะออกไปจ่ายของเข้าบ้านต่ออีก ทั้งสัปดาห์สะสมไปได้อย่างหน้าประทับใจ ตลอดทั้งเดือนแม้จะมีขึ้นมีลงบ้างแต่ก็ยังมีวันที่สามารถวิ่งสิบกิโลได้ถึงสามวันเลยทีเดียว ใจหนึ่งก็หวังว่าที่เผาผลาญพลังงานไปตลอดทั้งสัปดาห์น่าจะช่วยลดน้ำหนักลงไปได้บ้าง เอาเข้าจริงเดินขึ้นตาชั่งเช้านี้ยังคงอยู่ที่ปริ่มแปดสิบสี่กิโลอยู่เหมือนเดิม ไม่น่าจะเป็นผลมาจากบุฟเฟต์อาหารญี่ปุ่นเมื่อเที่ยงวันพุธวันเดียวกระมัง เพราะก่อนไปละเลียดแซลมอนซาชิมิจานใหญ่ๆ ก็ได้ออกวิ่งเพื่อจุดเตาเผาพลังงานไว้แล้วแต่เช้าตรู่ น่าจะเป็นเพราะวิถีชีวิตการนั่งมากกว่า ยังไม่รู้จะเพิ่มอะไรเข้าไปเพื่อเพิ่มการเผาผลาญพลังงาน ไม่อยากไปกังวลกับมันมากนักทั้งที่ไม่มีความก้าวหน้ามาหลายเดือนแล้ว สงสัยที่น่ากังวลตอนนี้น่าจะเป็นเอ็นร้อยหวายข้างซ้ายเสียมากกว่า…
Posted in dietlogue
Leave a comment
พอจะฟังขึ้นหรือไม่?
สัปดานี้วิ่งไปได้แค่สองวันที่เริ่มสัปดาห์เท่านั้นเอง ต่อไปนี้เป็นคำแก้ตัวล้วนๆ ปัญหาคุณภาการนอนยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่องจนไม่อยากลุกตื่น ตื่นแล้วก็ยังไม่อยากทำอะไร กว่าหัวจะโล่งจนคิดอ่านทำอะไรได้ก็เกือบจะแย่ นอนไม่หลับจนแม้จะรีบเข้านอนแล้วก็ยังไม่สามารถทำให้หลับได้ทันที ในที่สุดคุณภาพการนอนก็ไม่ถึงเกณฑ์อีก แม้วันพุธที่ต้องออกไปทำงานนอกบ้านก็ยังรับผลจากปัญหานี้อยู่ พาเอาวันที่เหลือของสัปดาห์อยากหยุดวิ่งเอาเสียดื้อๆ ลืมเป้าหมายที่ตั้งไว้ท้าทายตัวเองเมื่อต้นเดือนไปเลย จนกระทั่งล่วงเลยเข้าสู่สัปดาห์ใหม่ น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่ปริ่มแปดสิบสามกิโลด้านขาดไปนิดหน่อย ดีที่ไม่ดีดไปสูงกว่านี้ทั้งที่พฤติกรรมไม่ดีเกี่ยวกับการกินกลับมาเยี่ยมอยู่บ้างเหมือนกัน สัปดาห์ใหม่เป็นสัปดาห์สุดท้ายของเดือน น่าจะได้สติกลับมาวิ่งได้อีกเหมือนเคย ส่วนสติทีจะจัดการอาหารการกินนั้นก็คงไม่ถึงกับเสื่อมถอยไปเลยกระมัง ยังพอจะมีอนาคตหากไม่ปล่อยตัวปล่อยใจให้ถลำลึกลงไปสู่หนทางแห่งความล้มเหลว…
Posted in dietlogue
Leave a comment
คุณภาพการนอนยังสำคัญอยู่
ปัจจัยสำคัญที่ส่งผลกระทบอย่างชัดเจนต่อคุณภาพการวิ่งคือคุณภาพของการนอนในคืนที่ผ่านมา เปิดสัปดาห์นี้แทบจะไม่อยากออกวิ่งเลยด้วยซ้ำ แต่ก็บอกตัวเองว่าจะวิ่งน้อยวิ่งมากก็ขอให้ได้วิ่งเสียหน่อยแล้วกัน จึงฝืนวิ่งไปได้นิดหน่อย เช้ารุ่งขึ้น อาการยังหลงเหลืออยู่บ้าง แต่ก็พยายามออกวิ่งมากขึ้นอีกนิด สัปดาห์นี้เลื่อนวันที่ต้องออกไปทำงานจากวันอังคารเป็นวันพุธ และหลังจากที่ได้นอนอย่างเต็มที่ในคืนวันจันทร์ ตื่นเช้ามาด้วยความพร้อมสำหรับการวิ่งอย่างเต็มที่ และหลังจากที่ได้วิ่งไประยะหนึ่งก็รู้สึกได้ว่าสามารถวิ่งต่อเนื่องไปได้อีก และในที่สุดก็สามารถวิ่งสะสมระยะทางได้ถึงระดับสิบกิโลเมตรอีกครั้งหนึ่ง งานสัปดาห์นี้ช่างหนักหน่วงยิ่งนัก จากที่ตั้งใจว่าเช้ารุ่งขึ้นน่าจะออกวิ่งสั้นๆ ได้สักหน่อย กลายเป็นว่าผลกระทบนั้นต่อมาจนถึงวันศุกร์เลยทีเดียว แถมเช้าวันศุกร์ก็มีฝนพลัมตั้งแต่ก่อนสว่าง หยุดวิ่งต่อเนื่องกันไปเลยสามวัน มาปิดสัปดาห์ได้ในเช้าวันเสาร์ รีบออกวิ่งเสียก่อนที่จะมีฝนตกจนครบแผนการวิ่ง ได้ระยะทางสะสมของสัปดาห์ไปเพียงเท่านี้ วี่แววน้ำหนักตัวจะขึ้นเริ่มปรากฏอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะมื้อเย็นที่ออกจะสนุกสนานกับการกินมากหน่อย เหตุผลหนึ่งก็คือไม่อยากหิวอีกในตอนค่ำ แต่ก็ใช่ว่าจะหักห้ามใจได้ทุกค่ำไป ผลก็คือเข็มตาชั่งเด้งขึ้นไปอยู่ที่แปดสิบสามกิโลเรียบร้อยแล้วในเช้านี้ ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าหากสามารถลดปริมาณมื้อเย็นลงได้ จะสามารถรักษาน้ำหนักไว้ได้ แต่ก็ไม่รู้จะจัดการอย่างไรกับตัวเองดี ขอให้ได้นอนเต็มที่ก่อนก็แล้วกัน ค่อยว่ากันใหม่…
Posted in dietlogue
Leave a comment
บางครั้งก็ต้องลงมือเอง
เริ่มต้นสัปดาห์ใหม่ด้วยความสดชื่นเต็มที่เพราะได้น้ำฝนลงมาช่วยลดความร้อนอยู่เนืองๆ เช้านี้เหมาะกับการวิ่งเป็นอย่างยิ่ง จึงตั้งใจวิ่งต่อจนสามารถทำระยะทางได้ถึงสิบกิโลเมตรได้อีกครั้งในรอบสองเดือน เสียท่าในเช้าต่อมา ด้วยปัจจัยการนอนทำให้กว่าจะลุกขึ้นมา กว่าจะออกวิ่งได้ ต้องตัดสินใจลดระยะทางลงเพื่อให้อย่างน้อยก็ได้ออกวิ่งอีกหนึ่งเช้า จากนั้นต้องพักไปสองวันเพื่อออกไปทำงานนอกบ้าน มาวิ่งได้อีกครั้งในเช้าวันพฤหัสและศุกร์ตามปกติ ส่วนเช้าวานนี้เป็นงานสำคัญของครอบครัว ต้องออกเดินทางไปทำบุญอุทิศแก่บรรพบุรุษที่บ้านบึง ชลบุรี ดีที่ช่วงเตรียมงานตลอดสัปดาห์ไม่ถึงกับต้องหยุดวิ่ง แต่เช้านี้ต้องหยุดวิ่งอีกหนึ่งวัน ทั้งสัปดาห์ทำระยะทางได้ตามนี้ ในการซิงค์ข้อมูลของวันพฤหัสและวันศุกร์ พบปัญหาว่าไม่มีข้อมูลปรากฏบนหน้ารวมสถิติและหน้าการตั้งเป้าหมายและการแข่งขันทั้งหลาย แรกทีเดียวก็คิดว่าระบบคงช้า เดี๋ยวก็มากวาดเก็บตกการคำนวณทั้งหมดเอง ทิ้งไว้หลายชั่วโมงก็ยังไม่มีวี่แวว จึงจะเป็นต้องย้ายข้อมูลของทั้งสองวันไปไว้ในที่เก็บข้อมูลบนไอพ็อดนาโนสำหรับเตรียมการซิงค์ข้อมูล และทำการซิงค์ข้อมูลซ้ำเข้าไปอีกที เป็นอันเรียบร้อย ข้อมูลการวิ่งของทั้งสองวันไปปรากฏในหน้ารวมสถิติและหน้าอื่นๆ ที่พลาดไปเป็นที่เรียบร้อย แม้จะตั้งกระทู้ถามไปแล้ว ก็ต้องตามไปตอบว่าได้แก้ปัญหาเองไปแล้ว งานทำบุญบรรพบุรุษวานนี้เป็นอีกวันที่ครอบครัวมาจากที่ต่างๆ จะได้พร้อมหน้ากันตอนเสร็จงานที่โต๊ะอาหาร มีหลายเมนูที่กินไม่ได้ ดีที่มีน้ำพริกไข่ปูและผักจิ้มมากมายช่วยให้ผ่านมาได้ แถมยังมีปลาสำลีทอดตัวเล็กๆ อีกตัว อิ่มแล้วอาการเจ็บที่ชายโครงด้านขวามือกลับมาเยือนแทบจะทันที ต้องอดทนไว้ก่อนเพื่อดูอาการ หลายวันมานี้ได้เปลี่ยนการกินขมิ้นชันแคปซูลจากทุกมื้อหลังอาหารมาเป็นหลายๆ เม็ดก่อนนอน เพื่อให้ผงขมิ้นชันเข้าไปช่วยกระบวนการล้างพิษของตับกลางดึกระหว่างที่นอนหลับสนิท คาดหวังว่ากระบวนการธรรมชาติจะรักษาตัวเองได้เต็มที่ น้ำหนักชั่งเมื่อเช้านี้ยังอยู่ที่แปดสิบสองกิโล … Continue reading
Posted in dietlogue
Leave a comment
ฝันได้เป็นจริง
พอฝันอยากพักสักหน่อยเมื่อวิ่งได้ครบร้อยห้าสิบกิโลได้ สัปดาห์นี้ก็เปิดมาด้วยฝนจนได้พักสมดังใจจริงๆ มาได้ออกวิ่งในเช้าต่อมา จากนั้นก็ต้องพักอีกวันเพราะมีภารกิจต้องไปทำงานนอกบ้านอีกครั้ง เช้าวันพุธก็ต้องพักร่างกายเสียอีกวัน เหมือนจะได้พักตามที่อยากเลยทีเดียว สรุปผลการวิ่งของเดือนมิถุนายนเป็นดังนี้ ได้แต่ตั้งหน้าตั้งตาสะสมระยะทางให้ได้หนึ่งร้อยห้าสิบกิโล มานั่งดูสถิติรวมแต่ละเดือนก็มีความคิดว่าน่าจะทำให้ได้ไม่น้อยไปกว่าเดือนมกราคมที่วิ่งได้เกือบถึงสองร้อยกิโล แต่ที่สุดแล้วก็ไปไม่ถึงเพราะช้าไปเสียแล้ว วันพฤหัสเป็นวันเริ่มต้นเดือนใหม่ มาพร้อมกับฝนตลอดคืนที่ต่อเนื่องมาจนเช้ากระทั่งสว่าง อดวิ่งแน่นอนอีกวัน แต่ฝนยังกลับมาให้หายคิดถึงอีกอย่างต่อเนื่อง จนสัปดาห์นี้ได้วิ่งแค่วันเดียวเท่านั้น เช้านี้ไม่มีฝนอีก ก่อนออกไปวิ่งก็ต้องเดินขึ้นตาชั่ง ตัวเลขแปดสิบสองกิโลกลับมาอีกแล้ว น่าจะเป็นเพราะไม่ได้ออกกำลังไปเสียหลายวัน เดือนใหม่นี้คงเข้าหน้าฝนเต็มที่แล้ว ไม่รู้ว่าจะอดวิ่งอีกกี่เช้า แต่ที่แน่ๆ ต้องออกไปทำงานนอกบ้านในวันอังคารอยู่อีก แผนการอื่นๆ ไม่มี แต่พอได้พักหลายวันก็รู้สึกอยากทำอะไรเพื่อชดเชย สิ่งที่คิดได้ก่อนก็คือน่าจะสร้างกล้ามเนื้อ ตุ้มน้ำหนักก็นอนพักอยู่นิ่งๆ มานาน น่าจะหยิบมายกในวันที่ไม่ได้ออกวิ่ง แต่จะดีไม่น้อยหากสามารถวางแผนการสร้างกล้ามเนื้อเพิ่มอย่างเป็นระบบอย่างมีเหตุมีผลชัดเจน นี่น่าจะเป็นผลดีระยะยาวต่อน้ำหนักตัว
Posted in dietlogue
Leave a comment
สำเร็จไปอีกเรื่องสองเรื่อง
ความสำเร็จที่สามารถสกัดน้ำหนักตัวไม่ให้ขึ้นไปได้เป็นแรงหนุนอย่างดีที่จะให้เดินหน้าโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดีครั้งที่สิบเอ็ดนี้ไปจนเสร็จสิ้นในวันพุธ นั่นหมายความว่าเช้าวันพฤหัสจะต้องหยุดวิ่งไปหนึ่งวันแน่นอน ส่วนเช้าวันอังคารก็รีบตื่นขึ้นมาออกวิ่ง แต่จำเป็นต้องย่นระยะเวลาลงเล็กน้อยเพื่อให้ออกไปทำธุระนอกบ้านได้ทันตามที่นัดหมาย และแล้วในวันพุธก็สามารถวิ่งจนครบเป้าหมายหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรในสี่สัปดาห์ได้สำเร็จเสร็จสิ้น แม้ความรู้สึกว่าถึงเป้าหมายแล้ว น่าจะได้หยุดพักเสียบ้าง แต่เช้าวันศุกร์ก็ลุกขึ้นมาออกวิ่งได้ตามปกติ ส่วนเช้าวันเสาร์นั้นต้องฝืนออกวิ่งกันสักหน่อยเนื่องจากเมื่อคืนคอยติดตามดูรายการเมืองไทยรายสัปดาห์ที่กลับมาจัดอีกครั้ง ทั้งสัปดาห์สามารถสะสมระยะทางไปได้เท่านี้ เช้านี้ฝนตกลงมา ไม่ได้ออกวิ่ง หลังจากจัดการกิจส่วนตัวแล้วจึงเดินขึ้นตาชั่ง ได้ผลอยู่ที่แปดสิบเอ็ดกิโลพอดี แต่ก็ยังประมาทไม่ได้ว่าสามารถลดน้ำหนักได้สำเร็จ เพราะการกินหลังจากนี้จะเป็นปัจจัยสำคัญของการรักษาน้ำหนักตัวไว้ได้หรือไม่ได้ หลังจากเสร็จสิ้นโปรแกรม การเริ่มกลับมากินอาหารตามปกติค่อนข้างค่อยเป็นค่อยไปมากกว่าทุกครั้ง เพราะไม่ต้องการให้อาการเจ็บใต้ราวนมขวากลับมาเยือนทันทีเหมือนเดือนที่แล้ว จนรบกวนชีวิตมาตลอดจนกระทั้งโปรแกรมครั้งนี้ เช้าวันพฤหัสที่ต้องขับสิ่งที่รบกวนร่างกายออกมานั้น มีอาการปวดหัวไม่ค่อยสดชื่นอยู่ครึ่งวัน จนกระทั่งมื้อเที่ยงแล้วทุกอย่างก็กลับสู่ปกติ แต่ดูเหมือนอาการตอนเช้าจะมากขึ้นกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา ส่วนสิ่งที่ขับออกมาก็ลดน้อยลงไปอย่างมีนัยสำคัญ แผนการสำหรับโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดีครั้งต่อไปจึงถูกเลื่อนจากเดือนหน้าไปเป็นอีกสองเดือนข้างหน้า เพื่อผ่อนคลายตัวเองสักหน่อย แต่เรื่องอาหารการกินคงจะผ่อนคลายจนกลับมาเจ็บป่วยอีกไม่ได้ เม็ดสิวมากมายที่ปรากฏบนใบหน้าก็เป็นสัญญาณบอกชัดอีกประการเรื่องของสุขภาพโดยรวม เพราะฉะนั้นชีวิตจากนี้ไปคงต้องก้าวเดินอย่างระมัดระวังให้มากจนกระทั่งสามารถอยู่กับวิถีสุขภาพดีได้อย่างเป็นสุข
Posted in dietlogue
Leave a comment