Monthly Archives: June 2010

ความสำเร็จที่สามารถสกัดน้ำหนักตัวไม่ให้ขึ้นไปได้เป็นแรงหนุนอย่างดีที่จะให้เดินหน้าโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดีครั้งที่สิบเอ็ดนี้ไปจนเสร็จสิ้นในวันพุธ นั่นหมายความว่าเช้าวันพฤหัสจะต้องหยุดวิ่งไปหนึ่งวันแน่นอน ส่วนเช้าวันอังคารก็รีบตื่นขึ้นมาออกวิ่ง แต่จำเป็นต้องย่นระยะเวลาลงเล็กน้อยเพื่อให้ออกไปทำธุระนอกบ้านได้ทันตามที่นัดหมาย และแล้วในวันพุธก็สามารถวิ่งจนครบเป้าหมายหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรในสี่สัปดาห์ได้สำเร็จเสร็จสิ้น แม้ความรู้สึกว่าถึงเป้าหมายแล้ว น่าจะได้หยุดพักเสียบ้าง แต่เช้าวันศุกร์ก็ลุกขึ้นมาออกวิ่งได้ตามปกติ ส่วนเช้าวันเสาร์นั้นต้องฝืนออกวิ่งกันสักหน่อยเนื่องจากเมื่อคืนคอยติดตามดูรายการเมืองไทยรายสัปดาห์ที่กลับมาจัดอีกครั้ง ทั้งสัปดาห์สามารถสะสมระยะทางไปได้เท่านี้ เช้านี้ฝนตกลงมา ไม่ได้ออกวิ่ง หลังจากจัดการกิจส่วนตัวแล้วจึงเดินขึ้นตาชั่ง ได้ผลอยู่ที่แปดสิบเอ็ดกิโลพอดี แต่ก็ยังประมาทไม่ได้ว่าสามารถลดน้ำหนักได้สำเร็จ เพราะการกินหลังจากนี้จะเป็นปัจจัยสำคัญของการรักษาน้ำหนักตัวไว้ได้หรือไม่ได้ หลังจากเสร็จสิ้นโปรแกรม การเริ่มกลับมากินอาหารตามปกติค่อนข้างค่อยเป็นค่อยไปมากกว่าทุกครั้ง เพราะไม่ต้องการให้อาการเจ็บใต้ราวนมขวากลับมาเยือนทันทีเหมือนเดือนที่แล้ว จนรบกวนชีวิตมาตลอดจนกระทั้งโปรแกรมครั้งนี้ เช้าวันพฤหัสที่ต้องขับสิ่งที่รบกวนร่างกายออกมานั้น มีอาการปวดหัวไม่ค่อยสดชื่นอยู่ครึ่งวัน จนกระทั่งมื้อเที่ยงแล้วทุกอย่างก็กลับสู่ปกติ แต่ดูเหมือนอาการตอนเช้าจะมากขึ้นกว่าทุกครั้งที่ผ่านมา ส่วนสิ่งที่ขับออกมาก็ลดน้อยลงไปอย่างมีนัยสำคัญ แผนการสำหรับโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดีครั้งต่อไปจึงถูกเลื่อนจากเดือนหน้าไปเป็นอีกสองเดือนข้างหน้า เพื่อผ่อนคลายตัวเองสักหน่อย แต่เรื่องอาหารการกินคงจะผ่อนคลายจนกลับมาเจ็บป่วยอีกไม่ได้ เม็ดสิวมากมายที่ปรากฏบนใบหน้าก็เป็นสัญญาณบอกชัดอีกประการเรื่องของสุขภาพโดยรวม เพราะฉะนั้นชีวิตจากนี้ไปคงต้องก้าวเดินอย่างระมัดระวังให้มากจนกระทั่งสามารถอยู่กับวิถีสุขภาพดีได้อย่างเป็นสุข

อย่างที่เกริ่นไว้ตั้งแต่สัปดาห์ที่แล้วว่าสัปดาห์นี้จะมีภารกิจสำคัญทำให้ต้องหยุดวิ่งไปสองวัน นั่นคือวันพุธ เป็นวันสารทบะจ่างและวันพฤหัส เป็นวันถือของครอบครัวว่าอากุงได้จากครอบครัวไปในวันนี้ แต่ภารกิจในวันก่อนหน้าก็มีเข้ามาอยู่ตลอดเพื่อให้สิ่งที่ต้องลงมือจัดการวันทั้งสองวันกลางสัปดาห์นี่สำเร็จ ขึ้นต้นวันแรกก็สามารถออกวิ่งได้เป็นปกติ ต่อมาวันรุ่งขึ้นรู้สึกอยากพักเพื่อไปทำภารกิจต่างๆ ของครอบครัว แต่ก็ตัดสินใจออกวิ่งเสียครึ่งทาง อย่างน้อยก็ดีกว่าไม่ออกวิ่งเลย ต่อมาในเช้าวันอังคารก็ยังรู้สึกอยากพักอีกวัน เช้าวันพุธและวันพฤหัส นอกจากจะไม่ได้ออกวิ่งแล้ว ยังมีอาหารการกินมากมายจากภารกิจของลูกหลานเชื้อสายจีนที่ต้องตั้งโต๊ะไหว้บรรพบุรุษ อย่างนี้ความเสี่ยงที่น้ำหนักตัวจะพุ่งขึ้นแบบฉุดไม่อยู่ก็มีไม่น้อย หลังจากที่สนุกสนานกับอาหารการกินไปพอสมควรแล้ว แผนการเริ่มโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดีในวันศุกร์ก็เริ่มตามมาในทันที เพื่อสกัดแรงเฉื่อยของความอยากที่จะยังมีอยู่ต่ออีกหลายวันจนกว่าอาหารการกินจะกลับสู่สภาวะปกติ และการวิ่งก็สามารถกลับมาวิ่งตามปกติได้ทันที แย่หน่อยที่เช้าวานนี้ต้องตื่นเช้ามาด้วยอาการปวดที่ใต้ราวนมข้างขวา อาการนี้จะไม่กลับมากวนมากนักหากได้กินขมิ้นชันแค็ปซูลเสียหน่อยสักสี่เม็ดก่อนนอน แถมพอวิ่งไปได้เกือบครึ่งทางก็มีอาการเจ็บเข่าขวาขึ้นมาเสียดื้อๆ พอวิ่งได้ครึ่งทางอย่างที่วิ่งเมื่อต้นสัปดาห์จึงหยุดเสียก่อนจบ ทั้งสัปดาห์จึงสะสมระยะทางไปได้เพียงเท่านี้ ความรู้สึกในระหว่างสัปดาห์ก็มีเหมือนกันที่ดูเหมือนว่ากางเกงขายาวที่ใส่เป็นประจำจะรัดเอวมากขึ้นนิดหน่อย แม้จะไม่ทำให้อึดอัดอะไร แต่ที่น่ากังวลคือมันคับขึ้นหรือเปล่า จะหมายความว่าน้ำหนักตัวกำลังจะขึ้นหรือเปล่า วันก่อนได้ดูสารคดีจากประเทศอังกฤษเรื่องคำแนะนำสำหรับการลดน้ำหนัก มีประเด็นที่น่าสนใจมากก็คือ ‘อย่าโทษว่าอัตราการเผาผลาญพลังงานของเรามันน้อยกว่าปกติหรือเปล่า’ หลังจากที่ทดลองแล้ว กรณีศึกษาในรายการนั้นก็พบว่าอัตราการเผาผลาญพลังงานของตัวเองเป็นปกติดี แต่ที่น่าเป็นห่วงคือได้กินพลังงานเข้าไปมากกเกินความต้องการของร่างกายในแต่ละวันมากกว่า นั่นคือสาเหตุที่ทำให้น้ำหนักตัวลดไม่ลงเสียที กรณีนี้ต้องนำกลับมาดูว่าตัวเองก็มีพฤติกรรมอย่างนั้นหรือไม่ น้ำหนักตัวจึงไม่ยอมลงแม้จะได้ออกกำลังกายเป็นประจำอยู่ น้ำหนักชั่งเมื่อเช้ายังคงอยู่ที่แปดสิบสองกิโลกรัมเหมือนเดิม แสดงว่าแผนหักดิบความอยากด้วยโปรแกรมล้างพิษตับน่าจะช่วยได้ ไม่อย่างนั้นคงจะพุ่งขึ้นไปกว่านี้แน่ … Continue reading →

ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด ถ้าไม่มีอะไรเป็นอุปสรรค การวิ่งยังคงดำเนินต่อไปตามแผนการเดิมเท่าที่ร่ายกายและจิตใจนี้จะสามารถทำได้ ปัญหาก็คือระบบย่อยอาหารในร่างกายยังคงมีอาการไม่ดีรบกวนอยู่ คุณภาพของการนอนและความรู้สึกเมื่อตื่นขึ้นมาตอนเช้าจึงเป็นเรื่องที่ส่งผลกระทบแผนการวิ่งอย่างปฏิเสธไม่ได้ แต่ปัญหาที่เป็นรูปธรรมชัดเจนที่สุดก็คือฝน หากฝนตกตอนเย็นแล้วหยุดเสียในยามรุ่ง ก็จะยิ่งดีเพราะสภาพอากาศจะไม่ร้อนจนรบกวน แต่ในเช้าวันจันทร์หลังจากอดทนวิ่งไปได้สักพัก ใจหนึ่งก็ร่ำร้องให้หยุดวิ่งเสียก่อนเวลาอยู่ตลอด มาพอดีที่มีฝนตกลงมา จึงพอหาเหตุให้หยุดวิ่งลงก่อนครบกำหนดได้ ส่วนเช้าวันพุธนั้นฝนตกต่อเนื่องมาตั้งแต่ก่อนสว่าง จำต้องหยุดไปหนึ่งวัน เช้าวันอังคารสามารถออกวิ่งได้เป็นปกติจึงวิ่งต่อไปอีก เช้าวันพฤหัสก็เหมือนกัน เป็นทดสอบร่างกายไปในตัว ทั้งสัปดาห์สามารถสะสมระยะทางไปอย่างดีอีกครั้ง ตามดูอาการต่างๆ ของระบบย่อยอาหารแล้วจึงค่อยๆ ลงมือปรับการกิน มาลงตัวที่ในมื้อเช้าและกลางวัน นอกจากข้าวกล้องประมาณหนึ่งทัพพีแล้ว จะมีขมิ้นขาว ดอกกระเจี๊ยบเขียวและบีทรูตเข้ามาเคียงไปด้วย น่าจะเข้าสูตรการกินข้าวและผักในปริมาณเท่าๆ กัน นอกจากจะช่วยให้อิ่มได้ดีแล้ว ยังช่วยเรื่องการขับถ่ายเป็นอย่างดี อาการคล้ายริดสีด้วยทวารก็หายไปหลายวันแล้วช่วงนี้ ส่วนอาการที่รบกวนอยู่ก็ยังไม่ถึงกับหายสนิทไป แต่ก็ไม่ค่อยแวะมากวนบ่อยและนานนัก นอกจากนี้ก่อนนอนยังมีขมิ้นชันผงสองแค็ปซูลช่วยอีกแรง เสริมกระบวนการล้างพิษของตับในตอนกลางดึก น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่ปริ่มแปดสิบสองกิโลในทางขาดไปนิดหน่อย การทำให้ลดลงไปช่างเป็นเรื่องยาก เพราะมื้อเย็นระยะหลังนี้แม้จะไม่เป็นมื้อใหญ่แต่ก็ไม่สามารถลดปริมาณลงไปได้ เพราะเดี๋ยวมื้อดึกจะกลับมาเยี่ยมเยียนอีก ปัญหาที่ตามมาจะพาให้แย่ลงไปกว่าเดิม สัปดาห์หน้าจะมีวันที่ไม่ได้วิ่งแน่ๆ … Continue reading →

ความรู้สึกดีๆ กับการวิ่งกลับมาอีกครั้งเมื่อสามารถสะสมระยะทางได้ครบหนึ่งร้อยกิโลตามเป้าหมาย การวิ่งจึงดำเนินต่อไปด้วยความพยายามเพิ่มแผนการวิ่งในแต่ละวันให้อยู่ในระดับที่เคยวิ่งได้ นั่นคือวันละแปดกิโลเมตร วิ่งต่อมาได้อีกสองวันก็ครบเดือนพฤษภาคมของปีนี้ ระยะทางสะสมของเดือนทำได้อย่างน่าพอใจดังนี้ วันเดียวกันนี้เองที่วิ่งจนจบเดือน เป็นวันที่สะสมรอบการวิ่งมาจนครบแปดร้อยครั้งเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จากนั้น การเริ่มต้นเดือนใหม่มาพร้อมกับรองเท้าคู่ใหม่ที่เข้าประจำการทันที รายละเอียดของการวิ่งในสามวันแรกจะได้เขียนบันทึกอีกครั้ง แต่การวิ่งกับรองเท้าคู่ใหม่มีปัจจัยหลายอย่างเข้ามาประกอบทำให้ความรู้สึกในการวิ่งกลับย่ำแย่ลงอีกครั้ง แม้วันแรกกับรองเท้าคู่ใหม่จะวิ่งได้น้อยลงไปสักนิด แต่วันที่เหลือก็พยายามฝืนวิ่งต่อไปจนสามารถเก็บระยะทางวันละแปดกิโลได้ครบ ที่จริงแล้วก็น่าจะรู้สึกยินดีที่สามารถออกวิ่งได้ต่อเนื่องครบทุกวันในสัปดาห์ แต่ความรู้สึกอื่นๆ หลายอย่างเข้ามาเฉลี่ยจะทำให้ผลลัพธ์เกือบจะติดลบเอาเหมือนกัน น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่ล้นแปดสิบสองกิโลมาอีกแล้ว แต่ยังไม่ถึงครึ่ง น่าจะเป็นเพราะมื้อดึกที่กลับมารบกวนอยู่อีกครั้ง มันเป็นนิสัยที่ฝังลึกอยู่ไม่น้อย จะขุดรากถอนโคนไปคงต้องการจิตใจที่เข้มแข็งเป็นพิเศษ อย่างไรก็ดี เมื่อได้เริ่มเดือนใหม่ เป้าหมายใหม่ก็ถูกกำหนดเพื่อท้าทายตัวเองให้ออกวิ่งให้ได้ครบหนึ่งร้อยห้าสิบกิโล นี่เป็นระดับที่ควรจะวิ่งได้ในเดือนที่ต้องออกไปทำงานนอกบ้าน อย่างไรก็ดี นี่เป็นการท้าทายครั้งสำคัญกับปัจจัยใหม่ๆ ที่ดูเหมือนจะช่วยเกื้อหนุนให้การวิ่งเป็นไปในทางก้าวหน้ายิ่งขึ้น แต่นั่นต้องไม่มีปัญหาเรื่องสุขภาพอื่นๆ เข้ามารบกวนให้มากนัก เป้าหมายนี้ถูกออกแบบไว้รับมือกับกิจธุระส่วนตัวที่อาจจะต้องหยุดวิ่งติดต่อกันในช่วงกลางเดือน ความหวังในเบื้องต้นก็คือจะสามารถสะสมระยะทางเอาไว้ให้มากที่สุดก่อนในช่วงแรก