อักษร, อักษร [อักสอน, อักสอระ, อักสอน]

อักษร, อักษร [อักสอน, อักสอระ, อักสอน] น. ตัวหนังสือ, วิชาหนังสือ เช่น ฉลาดรอบรู้ในอักษรสยาม. (ส.; ป. อกฺขร).

อักษรกลาง [อักสอน] น. พยัญชนะที่คําเป็นมีพื้นเสียงเป็นเสียงสามัญ ผันได้ครบ ๔ รูป ๕ เสียง มีรูปวรรณยุกต์กับเสียงวรรณยุกต์ตรงกัน เช่น กา ก่า ก้า ก๊า ก๋า

  • คําตาย มีพื้นเสียงเป็นเสียงเอก ผันได้ ๔ เสียง มี ๓ รูป คือ พื้นเสียงเป็นเสียงเอก ผันด้วยวรรณยุกต์ไม้โท เป็นเสียงโท ผันด้วยวรรณยุกต์ไม้ตรี เป็นเสียงตรี ผันด้วยวรรณยุกต์ไม้จัตวา เป็นเสียงจัตวา เช่น จะ จ้ะ จ๊ะ จ๋ะ
  • มี ๙ ตัว คือ ก จ ฎ ฏ ด ต บ ป อ

อักษรต่ำ [อักสอน] น. พยัญชนะที่คําเป็นมีพื้นเสียงเป็นเสียงสามัญ ผันได้ ๓ เสียง มี ๒ รูป คือ ผันด้วยวรรณยุกต์ไม้เอก เป็นเสียงโท ผันด้วยวรรณยุกต์ไม้โท เป็นเสียงตรี เช่น คา ค่า ค้า

  • คําตายสระสั้น พื้นเสียงเป็นเสียงตรี ผันด้วยวรรณยุกต์ไม้เอก เป็นเสียงโท ผันด้วยวรรณยุกต์ไม้จัตวา เป็นเสียงจัตวา เช่น คะ ค่ะ ค๋ะ
  • คําตายสระยาว พื้นเสียงเป็นเสียงโท ผันด้วยวรรณยุกต์ไม้โท เป็นเสียงตรี ผันด้วยวรรณยุกต์ไม้จัตวา เป็นเสียงจัตวา เช่น คาก ค้าก ค๋าก
  • มี ๒๔ ตัว คือ ค ฅ ฆ ง ช ซ ฌ ญ ฑ ฒ ณ ท ธ น พ ฟ ภ ม ย ร ล ว ฬ ฮ

อักษรสูง [อักสอน] น. พยัญชนะที่คําเป็นมีพื้นเสียงเป็นเสียงจัตวาผันได้ ๓ เสียง มี ๒ รูป คือ ผันด้วยวรรณยุกต์ไม้เอก เป็นเสียงเอก ผันด้วยวรรณยุกต์ไม้โท เป็นเสียงโท เช่น ขา ข่า ข้า

  • คําตาย พื้นเสียงเป็นเสียงเอกผันด้วยวรรณยุกต์ไม้โท เป็นเสียงโท เช่น ขะ ข้ะ
  • มี ๑๑ ตัว คือ ข ฃ ฉ ฐ ถ ผ ฝ ศ ษ ส ห

ที่มา พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒ หมวด อะนะ-อัณฑะ