อยากรู้ว่าหนังสือทั้ง 5 เล่มที่บันทึกไว้เมื่อวาน ขายเล่มละเท่าไหร่บ้าง มีส่วนลดแล้วเหลือเท่าไหร่ จึงอยากจดไว้ดูหน่อย

ชื่อหนังสือ ราคาเต็ม ส่วนลด 10% ส่วนลด 15%
ถนนนอกเมือง 159.00 143.25 135.25
ขุนทอง…เจ้าจะกลับมาเมื่อฟ้าสาง 159.00 143.25 135.25
ขนำน้อยกลางทุ่งนา 139.00 125.25 118.25
เด็กชายชาวเล 135.00 121.50 114.75
บ้านสีขาว 105 94.50 89.25
รวมเป็นเงิน 697.00 627.50 592.50

หากซื้อด้วยบัตรสมาชิกชีวจิตปกติแล้วจะได้ส่วนลด 10% แต่ช่วงนี้ถึง 15 ก.ย. จะได้ส่วนลด 15% เลย

วันก่อนคุณเอ้ หมาเปรี้ยว (FunkyDog) moderator แห่ง Freemac dot NET และเจ้าของ podcast ดูหนังตรู๊ด…ตรู๊ด… ให้เกียรติมาเยี่ยมเยียนที่นี่ หล้งจากนั้นก็เขียน private message มาทักทายที่ Freemac ว่า…รู้ความลับแล้วว่าทำไมผมถึงได้รักษาหุ่นให้อุดมสมบูรณ์ได้อย่างนี้ แฮะ…แฮะ…

ก็พี่เล่นมาอ่านรายการอาหารและส่วนผสม ที่ผมตั้งใจบันทึกไว้ที่นี่มากมายนั่นเอง

ขอบคุณคุณเอ้ครับที่แวะมาเยี่ยมครับ แถมยังมาทักทายพูดคุยกันแล้วยิ่งขอบคุณใหญ่ ก่อนนี้ก็มีพี่แนนจะคอยมาวิจารณ์บทเขียนของผมอยู่ แต่พักหลังนี้คงงานยุ่งเลยไม่ค่อยได้แวะมาคุยอีก

ผมบันทึกข้อมูลเหล่านี้ไว้เป็นเครื่องเตือนใจว่ากินอะไรแล้วอ้วนได้บ้าง ส่วนหนึ่งก็พยายามบันทึกสูตรน้ำสล้ดเอาไว้เพื่อศึกษาว่าน่าจะมีอะไรเป็นประโยชน์ อะไรเป็นโทษได้บ้าง ยิ่งลูกอมหลากหลายชนิด เห็นส่วนประกอบแล้ว ไม่เห็นประโยชน์อะไรเลย

ส่วนท่านอื่นที่ผมไม่ได้กล่าวถึงก็ขอได้รับความขอบคุณจากผมเช่นกันครับ ขอบคุณมากครับ

จากกระทู้ที่ Freemac dot NET เรื่อง ใครคือผู้ผลิตสื่อโฆษณาของ Apple ในประเทศไทย

ผมเลยแสดงความคิดเห็นไปสักหน่อยว่า

ผมยังไม่ได้ฟังโฆษณาวิทยุชุดนี้เหมือนกันครับ แต่ก็ไม่ได้หวังอะไรสักเท่าไหร่

ว่าแต่ผมขอตั้งข้อสังเกตการคิดงานโฆษณาสมัยนี้สักหน่อย เช่นโฆษณาในโทรทัศน์ ปัจจุบันเห็นได้ว่าเขาใช้ความคิดน้อยเหลือเกินในการสร้างงานออกมา ไม่ทราบว่าเนื่องด้วยปัจจัยอะไร ตั้งแต่ เวลาในการคิด เงินค่าจ้าง เวลาในการออกอากาศ ไปจนถึงสติปัญญาของคนคิด ผมคิดว่าโฆษณาหลายพยายามตอบแค่โจทย์ของผู้ควักเงินจ้างงาน ไม่ต้องสนใจคุณค่าหรือระดับความเป็นงานศิลปะในตัวมันสักเท่าไหร่

ผมไม่ได้จะวิจารณ์เพื่อยกระดับวงการอะไร แค่รู้สึกว่ามันเสียเวลาบนหน้าจอโทรทัศน์ไปโดยใช่เหตุ

และผมก็ไม่ได้ตกอยู่ในวังวนของ จน…..เครียด….กินข้าว…… แต่อย่างไร แค่อยากบ่น ก็เท่านั้น

เห็นกระทู้ในบอร์ดเขียว เลยอยากไปตอบเพื่อสะกิดความคิดกันหน่อย

กระทู้แรก “หมอโฮจุน” ละครที่ดูแล้วมีความสุขทุกครั้ง

ผมว่า

เป็นละครที่ช่วยเติมเต็มคุณธรรมให้สังคมไทย

แปลกดีครับ สังคมไทยต้องใช้ละครเกาหลี ละครญี่ปุ่น มากระตุ้นความคิด ไม่ได้รังเกียจ แต่รู้สึกสมเพชละครของไทยครับ

อย่าเอา สี่แผ่นดิน หรือ อยู่กับก๋ง มาอ้างน่ะครับ ขอให้มองปริมาณของละครด้อยคุณภาพในปัจจุบันก่อนครับ จากนั้นค่อยรับเอาคำวิจารณ์ไปคิดแก้ไขครับ

หากต้องการให้ละครดักดานอย่างนี้ต่อไปก็เชิญ ผมไม่ได้เดือดร้อนอะไร แต่รู้สึกสมเพช ก็เท่านั้น

ความรู้ยังหาได้จากหนังสืออีกมากมาย โทรทัศน์ในปัจจุบันโดยรวมแล้วมีบทบาทในด้านการพัฒนาสติปัญญาผู้ชมน้อยมากครับ

ต่อมาก็เจอกระทู้ ** พี่ๆครับ** หน้าตาอย่างนี้ … ควรจะไปร้องเพลงแนวไหนดีครับ !!

ผมว่า

น่าสงสารครับ คุณจะขายแค่หน้าตาหรือครับ ไม่ได้เงินผมหรอกครับ

คุณรักแนวไหน ก็เอาดีให้ถึงที่สุดครับ หาแนวของต้วเองให้เจอ ไม่ใช้รัก Metal แล้วเอา Iron Maiden มาบ้าง Metallica มาบ้าง เอา Megadeath มาบ้าง

สร้างงานที่เป็นของคุณจริงๆ ให้ได้ครับ

น่าสงสารครับ…

กำลังนั่งติดตามข่าวสารข้อมูลในโลกไซเบอร์เพราะ ADSL ของ TOT บ้านผมล่มตั้งแต่ไก่โห่ บ่ายกลับเข้ามาบ้านก็ใช้ได้แล้ว

ติดตามข้อมูลไปพลาง ฟังวิทยุ FM 97.0MHz รายการคุยได้คุยดีกับวีระ ธีรภัทร ไปพลาง

เพิ่งผ่านไปสักครู่ นิสิตคณะวิทยาศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย โทรศัพท์เข้ามาแจ้งว่าพรุ่งนี้จะเข้าสอบวิชาอารยธรรม อยากให้อาจารย์วีระช่วยบรรยายความเรื่อง “เส้นทางสายไหม” ให้ฟังสักหน่อย มีเพื่อนๆ ร่วมฟังกันอยู่ด้วยหลายคน

คุณวีระจึงแนะนำให้ไปอ่านบนอินเตอร์เน็ตก็แล้วกัน ค้นคำว่า “Silk Road” มีข้อมูลมากมาย

เป็นอย่างไรหล่ะครับ การศึกษาไทยระดับอุดมศึกษา พอใจไหมครับ ภูมิใจไหมครับ ประทับใจไหมครับ ไว้วางใจได้ไหมครับ แล้วอนาคตของชาติจะเป็นอย่างไรครับ ในเมื่อผู้ที่ได้ชื่อว่านักเรียน นิสิต นักศึกษา ไม่มีแม้กระทั่งทักษะในการแสวงหาความรู้ได้ด้วยตัวเอง ต้องวิ่งไปให้ใครสักคนช่วยรีบช่วยเหลือให้เธอได้ความรู้สำเร็จรูปไปใช้เอาตัวรอดพรุ่งนี้ คงไม่ได้หวังหรอกว่าความรู้นั้นจะช่วยให้เธอเข้าใจชีวิตตัวเองได้ไหม คิดแค่เพียงว่าขอให้พรุ่งนี้สอบผ่านเท่านั้นเป็นพอ

มันแย่ลงทุกวันๆ แล้วจะเรียนกันไปทำไมครับ??????