ปกติแล้วเวลาประมาณสี่ห้าโมงเย็น ผมไม่ค่อยจะออกจากบ้านไปไหนอีก แต่เย็นนี้มีภาระกิจเร่งด่วน

ด้วยทางผู้บริการสินค้าออนไลน์ได้แจ้งมาทางอีเมล์ว่าสินค้าหมด และสินค้าที่ผมเลือกแทนนั้นทำให้ผมต้องโอนเงินเพิ่มเติม เย็นนี้ผมจึงต้องรีบออกไปที่ธนาคารสาขาที่อยู่ในห้างใหญ่ไกล้บ้านท่ามกลางเม็ดฝนที่ทำท่าจะเทลงมา

ภาพที่เห็นก็คือโรงเรียนที่อยู่ปากซอยบ้านผมทั้งสองโรงที่เพิ่งเลิกเรียนพอดิบพอดี มวลหมู่นักเรียนกำลังขมีขมันแยกย้ายกันกลับบ้าน นักเรียนชั้นโตสุดของโรงเรียนทั้งสองคือมัธยม 3 หมายความว่าจะมีเด็กประถมมากมายเดินกันขวักไขว่

ไม่ว่าจะเดินเดี่ยว เดินกับเพื่อน เดินกับผู้ปกครอง ที่แน่ๆ ทุกคนมีกระเป๋าหนังสือใบเขื่องประจำกาย หลายคนนิยมใช้กระเป็าเป้ที่สามารถสะพายไว้ด้านหลัง เพิ่มความสะดวกในการเคลื่อนที่ไปข้างหน้า น่าสังเกตอย่างยิ่งว่าเด็กๆ ต้องสะพายกระเป๋าที่อ้วนและหนัก ผมประมาณด้วยตัวเองว่าน่าจะหนักพอๆ กับตัวน้องๆ เหล่านั้นเลยกระัมัง

พลันในความคิด ย้อนกลับไปยังสมัยผมเรียนอยู่ในโรงเรียนนี้ ผมจำได้ว่าไม่เคยต้องถือกระเป๋าขนาดใหญ่ขนาดนี้ ทุกคืนก่อนไปโรงเรียนในวันรุ่งขึ้น คุณพ่อคุณแม่ผมจะเน้นย้ำให้ลูกๆ ทุกคนจัดตารางสอนให้ดี ใส่กระเป๋าให้พร้อม แล้วไปนอน ทำให้ผมสรุปเอาเองว่าเด็กสมัยนี้ไม่ต้องจัดตารางสอนหรืออย่างไรจึงต้องถือกระเป๋าใบใหญ่ขนาดนี้ หรือเด็กสมัยนี้ตัวเล็กลงกว่าแต่ก่อน…อีกแล้ว

ผมยังปักใจเชื่ออยู่ว่าเด็กสมัยนี้ต้องทุกข์ทรมานกับกระเป๋าหนังสือใบเขื่องพอๆ กับระบบการเรียนการสอนที่ไม่ได้สอนให้เด็กรู้จักคิด รู้จักชีวิต ไม่ได้สอนให้รู้จักกับความสุขในการเรียนรู้

ผมเขียนอีเมล์ไปขออนุญาตคุณกาแฟดำอีกครั้งเมื่อเย็นวันอาทิตย์ที่ 30 เมษายน 2549

ขออนุญาติเผยแผร่บทความจาก นสพ.กรุงเทพธุรกิจ ชุดอารยะขัดขืน

กราบเรียนคุณสุทธิชัย หยุ่น

เป็นอีกครั้งหนึ่งที่บทเรียนนอกตำราให้ความรู้แก่ผมอย่างที่ไม่เคยผ่านพบมาก่อน ผมได้เรียนรู้เรื่องที่มาที่ไปและหลักคิด รวมทั้งตัวอย่างที่สำคัญที่เป็นหัวใจของเรื่อง “อารยะขัดขืน”

เช่นเคย ผมมีความประสงค์อย่างแรงกล้าที่จะรวบรวมบทความทั้ง 4 ตอนนี้เข้าด้วยกันแล้วนำเสนอที่หน้าเว็ปไชต์ส่วนตัวของผมเป็นการสาธารณประโยชน์และเป็นที่ค้นคว้าอ้างอิงความรู้ต่อไป

จึงเรียนมาเพื่อโปรดพิจารณาอนุญาติ

ขอแสดงความนับถืออย่างสูง
ว่าที่ร้อยตรี ธนภัทร ฉายากุล

แต่ยังไม่ได้รับคำตอบกลับมา ไม่ว่าจะด้วยเหตุประการใดผมขอถือเอาคำอนุญาตเมื่อครั้งก่อนเป็นหลักการว่าการเผยแพร่นี้เพื่อสาธารณประโยชน์และเพื่อใช้อ้างอิงในอนาคต

ขอบคุณคุณ PuNgPhUnG เพื่อนสมาชิกที่ Freemac dot NET ที่เคยทักเรื่องการสะกดคำว่า “อนุญาติ” ที่ถูกต้องนั้นไม่ต้องมีสระอิ เป็น “อนุญาต”