And the book says, “We may be through with the past, but the past ain’t/is not through with us.”

magnolia (1999), a p.t. anderson picture

ในหนังสือ “สุญญตาปริทัศน์” ของท่านอาจารย์พุทธทาสได้เล่าถึงการตายของโยมตาของท่านไว้ว่า

“ตาเป็นคนอายุมาก แต่ไม่ใช่คนแก่หง่อม เมื่อถึงเวลาที่จะตายบอกว่าไม่กินอาหารแล้ว บอกเลิกอาหาร 3-4 วัน 4-5 วัน ไม่กินอาหาร กินน้ำนิดหน่อย ผลไม้อะไรบ้าง ก็ไม่เรียกว่าอาหาร ยังคงกินแต่ยา ต่อมาก็บอกว่ายาก็ไม่กินแล้ว น้ำยังกินอยู่ พอถึงวันจะตาย แกนั่งพูดกับคนที่เป็นลูกเป็นหลาน รวมทั้งโยมผู้หญิง (โยมแม่ของท่านอาจารย์) ด้วย ถึงเรื่องที่จะตาย แล้วก็ไล่คนที่ร้องไห้ออกไป ยังเหลืออยู่คนเดียวที่กล้า ที่ยังบังคับตัวเองได้ ไม่ร้องไห้ พูดตามที่พูด ซึ่งก็หลายนาทีอยู่เหมือนกัน แล้วขอนิ่ง แล้วขอตายอย่างที่ต้องจับให้นอนลง

“นี่เป็นวิธีตายอย่างปิดสวิตช์ ตามธรรมเนียมโบราณของพุทธบริษัทที่ดี ที่ประพฤติธรรมกันมาอย่างดี เขาทำได้กระทั่งว่าจะตายลงในการหายใจครั้งไหน เป็นการหายใจครั้งสุดท้าย อย่างนี้จะต้องเป็นคนที่ฉลาด ศึกษาพอแล้ว และสังเกตอยู่เสมอว่า มันใกล้จะตายเข้ามาทุกที มันเป็นอย่างไร อีกกี่วันจะตาย อีกกี่ชั่วโมงจะตาย อีกเท่าไหร่จะตาย จะตายลงในการหายใจครั้งไหน เขาเตรียมการอย่างนี้”

“Courage is what it takes to stand up and speak; courage is also what it takes to sit down and listen”

– Winston Churchill

“ความกล้าไม่ใช่แค่กล้ายืนขึ้นพูดเท่านั้น แต่ต้องกล้าที่จะนั่งลงและรับฟังด้วย”

– วินสตัน เชอร์ชิล

ขอบคุณคุณ ซิคเว่ เบรคเก้ ที่เขียนบทความมาให้อ่านวันนี้

จากบทความ Quote of the day โดย ซิคเว่ เบรคเก้ จุดประกาย กรุงเทพธุรกิจ 20 ต.ค. 49

ขออัญเชิญพระราชดำรัสของสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ พ.ศ. ๒๕๓๓ เมื่อ ๒๘ มีนาคม ๒๕๓๓ ณ หอประชุมคุรุสภา ตอนหนึ่งว่า

“ข้าพเจ้าตระหนักดีว่า ประเทศไทยมีประชาชนจำนวนมากเห็นคุณค่าของหนังสือ ใฝ่ใจศึกษาหาความรู้และแนวคิด แล้วนำสิ่งที่ดีงามเป็นประโยชน์จากหนังสือซึ่งเป็นที่รวมแหล่งสรรพวิชาการทั้งปวงมาใช้ในชีวิตประจำวันแล้ว ประเทศนั้นย่อมจะมีแต่ความรุ่งเรืองวัฒนา เพราะทรัพยากรที่สำคัญที่สุดของประเทศ คือประชาชน การที่จะเกิดเหตุการณ์ดังกล่าวได้จะต้องมีองค์ประกอบคือ ประชาชนมีนิสัยรักการอ่าน และใช้สิ่งที่ได้จากการอ่านให้เป็นประโยชน์ ทั้งในด้านการพัฒนาความคิด วางแผนและลงมือกระทำในสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อตนเองและส่วนรวม และมีหนังสือดีๆ เป็นจำนวนมากพอ…

ข้าพเจ้าหวังให้ประชาชนคนไทยส่วนมาก หรือทั่วประเทศเห็นความสำคัญของหนังสือและสนใจอ่านหนังสือเพื่อหาความรู้เป็นประจำ แล้วนำไปคิดไปปฏิบัติ อันจะช่วยให้ประเทศของเราพัฒนายิ่งๆ ขึ้นทุกด้าน”

ที่มา
เอกสารการสอนชุดวิชา ๑๒๓๐๖ พัฒนาการวรรณคดีไทย
หน่วยที่ ๑๔ ปัจจัยที่มีผลต่อพัฒนาการของวรรณคดีไทย
ตอนที่ ๑๔.๔ การส่งเสริมการแพร่ขยายของวรรณคดีไทยและวรรณกรรมร่วมสมัย (ภายหลังการเปลี่ยนแปลงการปกครองถึงปัจจุบัน)
เรื่องที่ ๑๔.๔.๑ การศึกษาวรรณคดีและวรรณกรรมร่วมสมัยในสถาบันการศึกษา
หน้า ๙๓๘
ISBN 974-313-313-6

สด กูรมะโลหิต ยังเคยเขียนข้อเขียนสั้นๆ เกี่ยวกับศิลปะด้วยลายมือของเขาเองลงตีพิมพ์มีความว่า

“…เคยมีผู้กล่าวว่าศิลปะขึ้นอยู่กับตลาด ข้อนี้ก็เป็นจริงแต่ยังมีความจริงที่น่าสนใจยิ่งกว่านี้ คววามจริงข้อนี้ก็คือ ถ้าจะต้องปล่อยให้ศิลปะขึ้นอยู่กับตลาดเสียเรื่อยไปโดยไม่ดิ้นรนต่อสู้เพื่อนำตลาดอย่างผู้ที่มีใจสูงควรจะกระทำเสียเลยแล้ว มาตรฐานของศิลปะก็ยากที่จะเขยิบสูงขึ้นไปได้” และได้เน้นในที่สุดว่า “อนาคตของศิลปะควรอยู่ในมือของผู้ประกอบศิลปะ ไม่ควรปล่อยไว้ในมือของตลาด”

ที่มา
เอกสารการสอนชุดวิชา ๑๒๓๐๖ พัฒนาการวรรณคดีไทย
หน่วยที่ ๖ วรรณคดีสมัยรัตนโกสินทร์ พ.ศ. ๒๔๗๕ – ๒๕๑๖
ตอนที่ ๖.๒ วรรณคดีระหว่าง พ.ศ. ๒๔๘๑ – ๒๕๐๐
เรื่องที่ ๖.๒.๑ สภาพสังคมและบรรยากาศของวรรณคดี
หน้า ๔๔๙
ISBN 974-313-313-6