ในหนังสือ “สุญญตาปริทัศน์” ของท่านอาจารย์พุทธทาสได้เล่าถึงการตายของโยมตาของท่านไว้ว่า

“ตาเป็นคนอายุมาก แต่ไม่ใช่คนแก่หง่อม เมื่อถึงเวลาที่จะตายบอกว่าไม่กินอาหารแล้ว บอกเลิกอาหาร 3-4 วัน 4-5 วัน ไม่กินอาหาร กินน้ำนิดหน่อย ผลไม้อะไรบ้าง ก็ไม่เรียกว่าอาหาร ยังคงกินแต่ยา ต่อมาก็บอกว่ายาก็ไม่กินแล้ว น้ำยังกินอยู่ พอถึงวันจะตาย แกนั่งพูดกับคนที่เป็นลูกเป็นหลาน รวมทั้งโยมผู้หญิง (โยมแม่ของท่านอาจารย์) ด้วย ถึงเรื่องที่จะตาย แล้วก็ไล่คนที่ร้องไห้ออกไป ยังเหลืออยู่คนเดียวที่กล้า ที่ยังบังคับตัวเองได้ ไม่ร้องไห้ พูดตามที่พูด ซึ่งก็หลายนาทีอยู่เหมือนกัน แล้วขอนิ่ง แล้วขอตายอย่างที่ต้องจับให้นอนลง

“นี่เป็นวิธีตายอย่างปิดสวิตช์ ตามธรรมเนียมโบราณของพุทธบริษัทที่ดี ที่ประพฤติธรรมกันมาอย่างดี เขาทำได้กระทั่งว่าจะตายลงในการหายใจครั้งไหน เป็นการหายใจครั้งสุดท้าย อย่างนี้จะต้องเป็นคนที่ฉลาด ศึกษาพอแล้ว และสังเกตอยู่เสมอว่า มันใกล้จะตายเข้ามาทุกที มันเป็นอย่างไร อีกกี่วันจะตาย อีกกี่ชั่วโมงจะตาย อีกเท่าไหร่จะตาย จะตายลงในการหายใจครั้งไหน เขาเตรียมการอย่างนี้”