เช้านี้ผ่านไปหน้าคุรุสภาอีกเช่นเคย แต่สิ่งหนึ่งที่ไม่เหมือนเดิม ทางม้าลายหน้าคุรุสภานั้นมีสมองแล้ว

ทางม้าลายอัจฉริยะ

เป็นทางม้าลายที่มีการติดตั้งหลอดสัญญาณไฟข้าม และอุปกรณ์นับเวลาสัญญาณไฟจราจรแบบถอยหลัง พร้อมมีเสียงสัญญาณบอกเป็นจังหวะ เพื่อให้คนทั่วไปและคนตาบอดทราบระยะเวลาคอยการข้าม รวมทั้งระยะเวลาในการข้ามถนน ผู้ขับขี่รถยนต์ได้ทราบจังหวะคนข้าม ล่วงหน้าเพื่อหยุดรถ และทราบระยะเวลาสิ้นสุดการหยุดให้ข้ามถนนเพื่อเตรียมตัวในการเคลื่อนตัวรถได้ดี กรุงเทพมหานครได้ติดตั้งทางม้าลายอัจฉริยะ ๓๔ จุด ตามบริเวณหน้าโรงเรียน โรงพยาบาล สถานที่สาธารณะทั่วไปที่มีคนใช้เส้นทางสัญจรจำนวนมาก

(หนังสือพิมพ์ผู้จัดการ วันที่ ๙ กันยายน ๒๕๔๘)

ระยะก่อนและหลังทางม้าลายอัจฉริยะตรงนี้ไม่เกิน 100 เมตรจะเป็นสีแยกไฟแดง นั่นหมายความว่ารถที่ต้องผ่านย่านนี้อาจจะต้องติดไฟแดงเพิ่มขึ้นจาก 2 จุดเป็น 3 จุด ที่ว่าอาจจะก็เพราะว่าคงไม่มีใครข้ามทางม้าลายนี้ตลอดเวลากระมัง

ใจหนึ่งก็เป็นห่วงสภาพการจราจรในชั่วโมงเร่งด่วนย่านนี้ที่ติดขัดอยู่เสมอ แต่อีกใจหนึ่งก็คิดว่าความก้าวหน้าทางวัตถุเช่นนี้คงเสริมสร้างความสะดวกสบายให้กับผู้คนย่านสัญลักษณ์แห่งการพัฒนาทางปัญญา (ตลอดกาล – สำหรับผม) แห่งนี้ได้เช่นกัน

แต่ขณะที่วัตถุก้าวหน้าไปแล้ว คนยังอยากจะย่ำต๊อกอยู่กับที่กระนั้นหรือ ไม่ก้าวหน้าบางครั้งก็คือการถอยหลัง

ภาพที่เห็นขณะรอสัญญาณไปให้รถผ่านไปได้ นอกจากจะเป็นภูมิทัศน์ที่ถูกปรับเล็กน้อยเพื่อความสะดวกในการข้ามถนน สัญญาณไฟแดงที่มีตัวเลขนับถอยหลังบอก เครื่องหมายจราจรรูปคนข้ามทางม้าลายที่คนขยับเป็นจังหวะข้ามถนนได้ และจะขยับเร็วขึ้นเมื่อใกล้หมดเวลาข้าม

แต่วัยรุ่นเจ้าสำอางค์สองนางนั้นยังทอดน่องข้ามทางม้าลายเดียวกันนี้ไปราวกับว่าเป็นทางแมวเดิน (Cat Walk) ไม่ยี่หร่ะว่าสัญญาณนั้นให้ไฟเขียวแล้ว ตัวเองเพิ่งพาตัวเองมาแค่เกือบกลางถนน รถคันนั้นก็ไม่กล้าออกตัวไป คงเป็นเพราะเกรงว่าอาจจะถูกเสียดสีตามมาภายหลัง

มันเป็นภาพที่ยังความสลดสังเวชใจยิ่งนัก นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมได้พบกับคนวัยเดียวกันกับเธอทั้งสองมีค่านิยมเปลี่ยนทางม้าลายเป็นทางแมวเดิน บ่อยครั้งที่จะพบเห็นได้หน้าสถาบันอุดมศึกษาที่จะต้องผ่านไปแน่หลังจากนี้ เพื่อตรงไปขึ้นสะพานซังฮี้ เรื่องแบบนั้คงไม่มีสอนกันในระดับนั้นแล้ว

ผมถูกสั่งสอนมาตั้งแต่จำความได้ว่า “หากต้องข้ามถนน ให้รีบข้าม”

คำถามมากมายผุดขึ้นในมโนสำนึก “หรือว่าพวกเธอไม่ได้รับการอบรมสั่งสอนอย่างเราไม่ว่าจะเรื่องการข้ามถนนและการเคารพกฏจราจร การเอาใจเขามาใส่ใจเรา การรู้จักเกรงใจผู้อื่น” – “หรือว่าสัญญาณเสียงที่ต้องบอกจังหวะให้รีบข้ามถนนไม่ทำงาน”

เมื่อผู้รับผิดชอบได้ทำการใส่สมองให้ทางม้าลายเพื่อพัฒนาความสะดวกสะบายในการใช้ชีวิตในเมืองกรุงแล้ว ผู้คนที่อยู่ที่นี่ต้องไม่ลืมที่จะพัฒนาสมองและจิตใจของตนให้สูงขึ้นเพื่อคนรอบข้างด้วย

ตะลึง…เป็นอารมณ์แรกที่เข้าไปดูสถิติของ 9digits.com วันนี้ ที่ track ด้วย truehits.net มันกระฉูดแบบนี้เลย

เทียบกับวันก่อนในเดือนนี้

เป็นผลมาจากการส่ง link เรื่องบทสัมภาษณ์ Jonathan Ive โดย telegraph.co.uk ส่วนของเนื้อหาเริ่มแปลตั้งแต่ทุ่มครึ่ง แปลเสร็จและ post เข้าระบบราว 5 ทุ่มคืนวันพุธ จากนั้นก็เริ่มส่ง email แนะนำให้เพื่อนพ้องน้องพี่ และก็ไปตั้งกระทู้แนะนำไว้ที่ Freemac dot NET ทั้งหมดนี้เสร็จราวๆ 5 ทุ่มครึ่ง

• และผลลัพธ์ก็คือไอพ็อดนั่นเอง ที่ 9digits.com
• และผลลัพธ์ก็คือไอพ็อดนั่นเอง ที่ Freemac dot NET

จากนั้นก็ไปนอนสิครับ ดึกแล้ว…

เช้าขึ้นมาก็ได้รับข่าวสารจากเพื่อนๆ ผู้สนใจเข้าไปอ่านมากมาย จนผ่านไปทั้งวัน สถิติก็เก็บครบทั้ง 24 ชั่วโมง

มาเปิดดูเช้านี้ก็ได้พบกับสถิติใหม่ตั้งแต่ทำ web นี้มาเลย

A New High…

เด็กหญิงคนนั้นเพิ่งเดินมาถึงป้ายรถเมล์ก่อนที่สาย 203 จะมาถึงเพียงครู่เดียว ตามมาด้วยหญิงสูงอายุที่มาด้วยกัน ไม่ทราบว่าเป็นคุณย่าหรือคุณยาย

พอรถเมล์คันที่ผมรอมาถึง เธอก็ก้าวขึ้นรถไปรอคุณย่า (ก็แล้วกัน) อย่างคล่องแคล่ว แต่ไม่สามารถเดินเข้าไปด้านในได้ เพราะผู้โดยสารจำนวนไม่น้อยพร้อมใจกันใช้บริการรถเมล์คันนี้

เธอสะดุดสายตาของผมตั้งแต่แรกเห็น ไม่แน่ใจว่าเพราะผมเองก็กำลังปลื้มหลานชายวัยใกล้ขวบขาดไปเดือนเดียวหรือเปล่า แต่ที่แน่ๆ เช้าวันนี้อากาศเย็นลงกว่าปกติ เธอเองก็กระฉับกระเฉงอยู่ในเสื้อกันหนาวสีอ่อนรับรูปหน้ากับดวงตาที่กลมโต และผมยาวที่บรรจงรวบมัดไว้ข้างหลัง (พักนี้ผมชอบมองผู้หญิงรวบผม)

ผมก้าวขึ้นรถไปก็เข้าไปไม่ได้ลึกกว่าที่เธอยืนอยู่ เห็นเธอจำเป็นต้องยืนเกาะอยู่หลังที่กั้นประตูนั้น ด้านหน้าของเก้าอี้ผู้โดยการตัวแรกที่อยู่ติดกับประตูรถนั่นเอง ความไร้เดียงสาหรือไรที่ทำให้เธอไม่ได้ร้อนใจอะไร คุณย่าก็ยืนอยู่ด้วยกันด้านหลังเธอหลังจากยื่นตั๋วรถเมล์ให้เธอถือไว้

ความน่ารักของเธอหรือเปล่าที่ทำให้ผมร้อนใจไปอย่างนั้น เก้าอี้ผู้โดยสารด้านหลังเธอก็ไม่ว่าง ไม่มีแม้จะขยับที่ให้ว่างเพียงนิดให้เธอนั่ง แล้วผมอาจจะได้เห็นรอยยิ้มของเธอบ้าง รถแล่นออกไป ผมก็พวงเกรงว่าจะยืนขวางผู้โดยสารคนอื่นหรือไม่ แต่ก็ไม่วายที่จะต้องเหลียวไปมองเธอยู่เนืองๆ

ผ่านไปประมาณ 3 ป้ายรถเมล์ เนื้อที่ว่างด้านในตัวรถเริ่มเปิด ผมต้องรีบสอดตัวเข้าไปด้านในเพื่อไม่ให้กลายเป็นก้อนไขมันอุดตันทางเดิน สายตาก็ยังไม่อาจละไปจากเธอคนนั้น

จากนั้นอีก 2 ป้ายก็เห็นเธอลงไปยืนรอคุณย่าอยู่ด้านล่างแล้ว คนลงจากรถครบแล้ว รถก็แล่นออกไปตามทาง คุณย่าเดินนำ เห็นหลานสาวตัวน้อยวัยไม่น่าจะเกิน 3 ขวบก้าวตามอย่างมั่นใจ คล่องแคล่ว และกระฉับกระเฉง ผมสัมผัสได้ว่าครอบครัวนี้เลี้ยงเธอมาดี

หวังว่าโตขึ้นเธอจะเป็นสาวสวยมั่นใจที่เต็มไปด้วยน้ำใจแก่ผู้คนรอบข้างในสังคม

เห็นข่าวนี้แล้ว

• สมาคมไทย-อเมริกันยื่นจม.ขอ ส.ว.-ส.ส.สหรัฐฯออกความเห็นรัฐบาลไทยครอบงำสื่อ

ไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่ที่จะให้อเมริกามายุ่งเรื่องในประเทศของเรา จะว่าเป็นการยืมมีดฆ่าคนก็เกรงว่า อนาคตจะเป็นหนี้บุญคุณเขา

เราคนไทยต้องช่วยกันทำด้วยตัวเอง ใครที่เป็นเจ้าของทุนที่มีคุณธรรมมากจริง ต้องนำทุนนั้นกลับมาบ้านเกิดเพื่อขจัดปัดเป่าทุนทรราชย์ให้ไม่ได้ผุดได้เกิด น่าจะเป็นวิถีทางที่เหมาะสมกว่า

จากนั้นทุนที่มีคุณธรรมต้องเชิดชูเศรษฐกิจพอเพียงให้ประชาชนชาวไทยดำรงชีวิตอย่างมีความสุขตามอัตภาพและยั่งยืนจริงๆ

เพิ่งได้ดู DVD มหา ‘ลัย เหมืองแร่ แม้จะยังไม่จบดีเพราะแผ่นมีปัญหา แต่ก็ได้ดู scene หนึ่งที่ประทับใจ และเสียงสำเนียงทองแดงนั้นยังดังก้องอยู่ในโสต

ตอนที่นายฝรั่งคิดอุบายจะขึ้นเงินเดือนให้อาจินต์โดยให้ไปจับโขมยแร่ แต่กลับพบว่าหัวหน้าคนงานทั้งไทยและเทศเป็นคนโขมยเสียเอง แถมยังถูกท้าทายด้วยความรักชาติ จนสับสันอย่างแรงถึงขั้นขอลาออกกับนายฝรั่งในเช้ารุ่งขึ้น

เมื่อเข้ามาถึงที่ทำงานก็พบว่าทุกคนอยู่กันอย่างพร้อมเพรียง และเมื่อคืนนี้เป็นอุบาย พี่หัวหน้างานคนไทยก็เปิดประเด็นได้สวยว่า

อาจินต์ โรงเรียนคุณสอนมาดีน่ะ ส่วนมากมีแต่มาขอส่วนแบ่งผม

น่าสนใจตรงที่ แม้กระทั้งคนที่อยู่ไกลปืนเที่ยงขนาดนั้น ยังเห็นคุณค่าของโรงเรียนว่าอบรมสั่งสอนคนให้เป็นคนดี อย่างที่อาจินต์เป็น

ไม่รู้ว่าโรงเรียนที่ว่านั้นหมายถึงโรงเรียนที่มีนักศึกษาโดดตึกตายไป 2 ศพ เพียงเวลาผ่านไปไม่ถึง 5 วันนี้หรือเปล่า พระพยอมเองก็เพิ่งเทศน์ไปว่า “โรงเรียนมีตึกสูง แต่นักเรียนกลับลงต่ำ”

แต่นั้นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ น่าสนใจตรงที่ว่าโรงเรียนสมัยนี้เขาสอนอะไรนักเรียนบ้าง!!!