ยังไม่สามารถควบคุมคุกกี้ได้สำเร็จ เพราะของขวัญปีใหม่ปีนี้มากมายเหลือเกิน กินเป็นเดือนก็ยังไม่หมด ผลที่ได้ก็คือยังไม่สามารถกดน้ำหนักลงไปได้มากนัก
เช้านี้ชั่งน้ำหนักได้เก้าสิบเอ็ดกิโลแล้ว ลดลงน้อยกว่าที่คาดหวังไว้เยอะเหมือนกัน
สัปดาห์ที่ผ่านมายังพบว่าอาการไม่สดชื่นเมื่อตื่นนอนยังคงอยู่ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะมื้อเย็นที่ยังคงอิ่มหนำอยู่หรือเปล่า หลายวันแทบจะอยากหยุดออกกำลัง แต่ความจริงที่ได้หลังการออกกำลังก็คือ “ร่างกายรู้สึกดีทุกครั้งหลังการออกกำลัง”
แผนการวิ่งยังคงสบายๆ พยายามวิ่งให้ได้วันละแปดกิโล แต่ก็ไม่เคร่งจนเครียดนัก วันไหนอาจจะปรับเปลี่ยนแผนได้ตามความเหมาะสมด้วยปัจจัยรอบตัวมากมาย
อย่างเช่นบางวันเริ่มวิ่งสายก็อาจจะวิ่งน้อยหน่อย บางวันตั้งเป้าหมายไว้สั้น แต่พอวิ่งเข้าจริงๆ มีความรู้สึกดีๆ ระหว่างทางก็เพิ่มเวลาให้นานขึ้นได้ทันที
เช้าวานนี้อากาศเย็นลงอีกนิดหน่อย ขณะเริ่มวิ่งอบอุ่นร่างกายก็รู้สึกไม่ค่อยแจ่มใส แต่เป้าหมายปกติของวันหยุดก็คือสิบกิโล จึงอดทนวิ่งให้ได้ตามเป้าหมาย วิ่งไปวิ่งมาสามารถทำความเร็วได้เป็นสถิติเสียอย่างนั้น จึงได้ความรู้สึกดีๆ กลับมาเป็นรางวัล
สถิติการวิ่งตลอดทั้งสัปดาห์จึงออกมาค่อนข้างดีเพราะได้วิ่งทุกวัน สัปดาห์ละหกสิบกิโลเมตร ท้าทายไม่ใช่น้อยเลย
พฤติกรรมการกินโดยรวมจริงแล้วก็ยังไม่น่าเป็นห่วงสักเท่าไหร่ แต่มื้อเย็นที่อิ่มหนำ บางครั้งก็รู้สึกไม่ดีเหมือนกัน แม้บางวันจะอิ่มเพราะน้ำสารพัดที่ดื่มเข้าไป
แต่จำเลยของเรื่องราวทั้งหมดยังคงเป็นมื้อเย็นนั่นอยู่ดี เพราะหากสามารถลดได้อีกหน่อยคงช่วยให้น้ำหนักลดได้มากกว่านี้หรือเปล่า เรื่องนี้ยังเป็นคำถามคาใจอยู่เสมอ
เอาเป็นว่าดัชนีกางเกงขายาวยังพอจะให้ผลเป็นบวกอยู่บ้าง อย่าให้ถึงกับเครียดนักก็แล้วกัน เดี๋ยวจะกลับไปวงจรเดิมอีก
