สัปดาห์นี้ต้องล่ามาอีกวันจนได้ เมื่อวานต้องตื่นแต่เช้า รีบจัดการข้าวของเพื่อไปไหว้เช็งเม้งที่บ้านบึง ชลบุรี แต่ก็ไม่ลืมที่จะชั่งน้ำหนักตัวก่อนเป็นลำดับแรก อากาศตลอดวันช่างร้อนเสียจนไม่อยากบ่น เพราะที่ร้อนกว่านี้ยังรออยู่อีกแน่นอน กลับมาถึงบ้าน ราวกับเดินเข้าเตาอบอีกครั้ง ร้อนจนหมดความอยากที่จะทำอะไรต่อ รอเวลาเปิดแอร์แล้วเข้านอนแต่หัวค่ำเลยดีกว่า

สัปดาห์ที่ผ่านมาสังเกตตัวเองได้ว่าแต่ละเช้าตื่นขึ้นมาพร้อมความสดชื่น สามารถวิ่งออกกำลังกายได้อย่างเต็มที่ ทำให้สามารถทำระยะทางภายในหกสิบนาทีได้ถึงสิบกิโลเมตรอีกครั้งหนึ่ง จนกระทั่งเช้าวันพฤหัสสามารถทำได้ถึงสิบเอ็ดจุดเหนึ่งหนึ่งกิโลเลยทีเดียว เป็นสถิติที่น่าทึ่งเป็นอย่างยิ่ง

เช้าวันศุกร์จำเป็นต้องออกไปทำธุระแต่เช้าตรู่ จึงต้องหยุดออกกำลังกายไปหนึ่งวัน กลับมาวิ่งต่ออีกในเช้าวันเสาร์ นี่เป็นแผน เพราะไม่อยากแบ่งการวิ่งออกเป็นสองวัน “ศุกร์และเสาร์” แม้จะต้องทำภารกิจแต่เช้าทั้งสองวัน แต่เช้าวันเสาร์ออกจะไม่ติดขัดมากนัก จึงเลือกวิ่งในเช้าวันเสาร์ให้เต็มหกสิบนาทีแทน

ทำให้ระยะทางวิ่งประจำสัปดาห์ขึ้นไปที่หกสิบกิโลได้อีกครั้ง ทำไม่ได้มานานเพราะติดขับคับข้องหลายประการ

ส่วนน้ำหนักตัวชั่งเมื่อวานตอนเช้าก็ได้ที่แปดสิบเก้ากิโลครึ่ง ตลอดสัปดาห์รู้สึกว่าใส่กางเกงขายาวได้สบายขึ้นนิดหน่อย ดีใจที่สามารถทำระยะทางถึงสิบกิโลได้อีกครั้ง และน่าจะได้ตัวช่วยอย่างน้ำมันมะพร้าวกลั่นเย็นบริสุทธิ์ร้อยเปอร์เซนต์อีกแรงหนึ่งด้วยเหมือนกัน

ข้อสังเกตอีกอย่างเรื่องที่สามารถตื่นเช้าได้อย่างสดชื่น น่าจะเป็นเพราะยาแก้กล้ามเนื้ออักเสบชื่อโมบิกที่จะกินหลังอาหารเย็นเพื่อรักษาอาการปวดข้อที่หากทิ้งไว้อาจจะลุกลามใหญ่โตตามประสาคนเป็นโรคเกาต์ได้ ต้องกินยารักษาตั้งแต่อาการยังน้อยๆ อยู่ แต่ยานี้ยังช่วยไปรักษาอาการปวดเมื่อยกล้ามเนื้อคอด้านหลังและสะบักด้วยเช่นกัน

อาการปวดคอและสะบักนี่เองที่เป็นสาเหตุของความไม่สดชื่นเมื่อตื่นนอนตอนเช้า อาการปวดเรื่อรังตลอดคืนจะทำให้คุณภาพการนอนตกต่ำจนร่างกายไม่ได้พักผ่อนมากพอ ตื่นเช้ามาพร้อมกับอาการปวดกล้ามเนื้อเหมือนเดิมแถมงัวเงียไม่อยากตื่นเพราะการนอนไม่มีคุณภาพ

พอกินยานี้ก่อนนอนจึงช่วยให้อาการปวดกล้ามเนื้อคอตลอดคืนหายไป สามารถนอนหลับได้อย่างมีคุณภาพ ตื่นเช้ามาวิ่งออกกำลังกายได้เต็มที่ ทำระยะได้ถึงสิบกิโลเมตรอีกครั้ง

แต่ถ้าต้องพึ่งยานี้ไปตลอดคงแย่แน่ๆ เพราะยาตัวนี้ไม่ควรกินติดต่อกันเกินห้าวัน การแก้ปัญหาอย่างยั่งยืนควรจะต้องพิจารณาที่เครื่องนอนคือหมอนและที่นอนและสำคัญที่สุดคือต้องสร้างความแข็งแรงให้กับกล้ามเนื้อคอเป็นการถาวร

นี่ควรจะเป็นการพัฒนาสุขภาพแบบองค์รวมนั่นเอง

นอกจากวันอาทิตย์เริ่มสัปดาห์ที่ไม่ได้ออกกำลังกายเพราะต้องรีบเดินทางไปนครปฐมเพื่อฟังบรรยาเรื่องสุขภาพและเลือกซื้อผลิตภัณฑ์จากน้ำมันมะพร้าวบริสุทธิ์แต่เช้าตรู่แล้ว วันที่เหลือของสัปดาห์ต้องใช้ความพยายามไม่น้อยเพื่อที่จะบังคับตัวเองให้ออกกำลังกายตามแผน

ไม่รู้ว่าเพราะอะไรการตื่นนอนแต่ละเช้านช่างหนักหนาสาหัสยิ่งนัก จะเช้าจะสายขนาดไหนก็พยายามวิ่งออกกำลังกายให้ได้ห้าสิบนาที แทนที่จะกำหนดเป้าหมายไว้ที่แปดกิโลเมตรเพราะจะได้ไม่ต้องพวงกับเซ็นเซอร์ที่อาจจะเอ๋อบ้างจนทำให้ระยะทางแต่ละกิโลเมตรนั้นเนิ่นช้าจนเสียความรู้สึก ไหนๆ ก็ใช้เวลาเท่าๆ กันอยู่แล้ว ก็เลือกใช้เป้าหมายแบบช่วงเวลาไว้ เพื่อให้มีเสียงเตือนอย่างสม่ำเสมอทุกห้านาทีน่าดีกว่า

อากาศที่ร้อนขึ้นตั้งแต่เช้าก็ทำให้เหงื่อออกมาขึ้น แต่ไม่ถึงกับทำให้หมดแรงเพราะเสียน้ำ สถิติการออกกำลังประจำสัปดาห์จึงยังน่าดูอยู่เหมือนเดิม

แต่เช้านี้รีบปฏิบัติภาระกิจจนลืมชั่งน้ำหนัก มานึกได้อีกทีก็เริ่มวิ่งออกกำลังกายไปแล้ว หลังจากนั้นจึงลองเดินขึ้นตาชั่งดู ได้ผลว่าอยู่ราวๆ แปดสิบเก้ากิโลครึ่ง สงสัยว่าถ้าได้ชั่งตามปกติอาจจะวิ่งอยู่แถวๆ เก้าสิบกิโลเลยก็เป็นได้

สำหรับสัปดาห์หน้าจะขอเลื่อนแผนการอดหนึ่งวันไปก่อน เพราะได้เริ่มกินน้ำมันมะพร้าวสกัดเย็นบริสุทธิ์ร้อยเปอร์เซนต์วันละสามช้อนโต๊ะตั้งแต่เมื่อวานนี้ ก่อนอาหารเช้าสองช้อน และก่อนอาหารเย็นหนึ่งช้อน ข้อมูลจากวิกิพีเดียอธิบายว่ากรดลอริกจะเป็นตัวกระตุ้นการทำงานของต่อมธัยรอยด์ ทำให้เผาผลาญพลังงานมากขึ้น ระหว่างวันจึงรู้สึกคอแห้ง ต้องคอยจิบน้ำเปล่าไม่แช่เย็นอยู่เรื่อยๆ

จะขอสังเกตแผนการกินน้ำมันมะพร้าวบริสุทธิ์นี้สักสองสัปดาห์ดูว่าจะได้ผลเป็นอย่างไรบ้าง ถ้าเข้าที่เข้าทางแล้ว แผนการอดล้างพิษหนึ่งวันอาจจะกลับมาในต้นเดือนเมษายนนี้ก็เป็นได้