เมื่อวานเช้าไปดูหนังเรื่อง “ด้วยเกล้า” ตามที่วางแผนไว้ว่ากลางสัปดาห์น่าจะดี จะได้พาแม่ไปดูหนังด้วย ทั้งๆ ที่หนังฉายตั้งแต่วันศุกร์ที่ 9 แล้ว แต่ก็คิดว่าไปวันธรรมดาดีกว่าจะได้ไม่ต้องเสียค่าตั๋วแพงพิเศษสำหรับสุดสัปดาห์ แถมพอดีวันจันทร์และอังคารที่ผ่านมาก็คงไปไหนไม่ได้เหมือนกัน เพราะท้องเสียจนหมดแรง ต้องหยอดน้ำข้าวต้มอยู่หลายมื้อ

ไปดูเอารอบแรกเลย ทีแรกคิดว่าจะเรียกส่วนลดสำหรับผู้สูงอายุก็พอ แต่ปรากฏว่ารอบก่อนเที่ยงได้ส่วนลดมากกว่านั้นอยู่แล้ว ก็ดีเหมือนกัน ซื้อตั๋วเสร็จก็เดินเล่นอยู่สักพัก เช้ามากจนเหมือนที่นี่ไม่มีชิวิต แต่เวลาก็ใกล้เที่ยงแล้ว รอบนี้คงไม่นิยม

รออยู่หน้าโรงที่ฉายแล้ว ไม่เห็นวี่แววว่าใครจะมาดูด้วยเลย คนอื่นที่นั่งรออยู่ใกล้ๆ ก็พอเดาออกมาไม่ได้มาดูเรื่องเดียวกันแน่ จนได้เวลาแล้ว คนเดินตั๋วก็งงเหมือนกันว่าจะมีคนมาดูไหน แต่ก็มีจนได้ ตั้งสองคน ต้องรีบเข้าไปตามเวลา เดี๋ยวเขาคิดว่าไม่มีคนดู เล่นไม่ฉายเสียเลย เราก็เสียแผน

นั่งดูโฆษณาไปประมาณ 20 นาที ถึงจะได้ฉาย เริ่มเรื่องไปไม่นานก็มีอีกคนเดินเข้ามาสมทบ ตกลงรอบนี้ได้ผู้ชม 3 คน

หนังดีมาก บทดี นักแสดงดี ถ่ายดี สมแล้วที่เลือกมาฉลองปีมหามงคลนี้ นั่งดูไป สมองก็เก็บข้อมูลไป ตั้งใจว่ากลับมาแล้วต้องเขียนบทความเชิญชวนให้ไปดูหนังเรื่องนี้โดยด่วน เพราะเหลือวันฉายอีกแค่สองวัน ไม่รู้ว่ารายได้ที่จะนำเข้าสมทบมูลนิธิชัยพัฒนาจะได้สักเท่าไหร่

ขณะที่หนังวัยรุ่นที่เข้าฉายพร้อมกัน เป็นที่โจทย์ขานกันทั่วไป แถมข่าวฉลองรายได้หลายสิบล้านก็ออกกันอย่างไม่ขัดเขิน แต่ “ด้วยเกล้า” ไม่ได้รับการเหลียวแลแต่อย่างใด

จึงรู้สีกแย่เหมือนกันว่าควรจะรีบมาดูหนังเรื่องนี้เสียแน่เนิ่นๆ จะได้รีบเชิญชวนให้ไปดูกันเร็วกว่านี้

จากนี้ไปก็คงทำได้เพียงต้องตามติดข่าวสารของหนังเรื่องนี้ว่าจะได้มรรคได้ผลอย่างไรต่อไป…