นับต่อไป

เช้านี้ยากลำบากมากที่จะพาตัวเองออกจากที่นอน อากาศเช้านี้ช่างเย้ายวนใจให้นอนต่อได้อีกนาน แต่ด้วยกิจวัตรที่สำคัญกว่านอน จึงต้องรีบปฏิบัติ

เสร็จเรียบร้อยก็พร้อมจะขึ้นเขียง เอ้ย…ขึ้นตาชั่งประจำสัปดาห์ ผลออกมาก็คือเข็มชี้ไม่ถึงเก้าสิบห้ากิโลแล้ว ล่าสุดก็สามารถรัดเข็มขัดได้กระชับขึ้น นี่เป็นตัวชี้วัดแบบง่ายตัวหนึ่งที่ใช้อยู่

หลังจากเริ่มนับหนึ่งใหม่ ก็เดินหน้าน้ำส้มแอปเปิ้ลไซเดอร์ก่อนอาหารเป็นอันดับแรก หลักๆ ก็จะได้มื้อเช้าและกลางวัน เพราะพยายามเบาอาหารมื้อเย็นให้มากที่สุดไปด้วยในตัว แต่บางวันก็เอาไม่อยู่ สองวันล่าสุดนี้รับเป็นสลัดเลย

คืนวันอังคารหลังจากอ่านหนังสือเสร็จ จึงเปิดโทรทัศน์ดูก็เป็นอันต้องเกาะติดสถาณการณ์ทั้งโทรทัศน์ วิทยุ อินเตอร์เน็ตไปพร้อมๆ กันเลยทีเดียว กว่าจะได้นอนก็ตีสองครึ่ง ท้องที่ร้องเพลงมาร์ชรับอยู่นั้นก็ดลใจเหมือนกันให้สนองภาษิตที่ว่า “กองทัพเดินด้วยท้อง” แต่นี่ไม่ได้เดินไปไหนสักหน่อย

ในที่สุดก็เข้านอนได้โดยไม่ต้องเสียเลือดเสียเนื้อ เอ้ย…ไม่ต้องเติมอะไรใส่กระเพาะอาหาร ทำได้ดีพอควร รู้สึกได้เลยว่าสัปดาห์นี้ ความจุของกระเพาะอาหารลดลง

แต่จุบจิบระหว่างมื้อกลางวันกับมื้อเย็นยังมีอยู่ ค่อยๆ สังเกตและปรับปรุงไปเรื่อยๆ ก็แล้วกัน เดินหน้าเต็มตัว