ช่างผิดกันราวฟ้ากับเหว

นั่งดู “คนดีที่โลกรอ หมอโฮจุน” วันนี้ได้ความว่า สมัยก่อนโฮจุนเองก็เคยทำเรื่องผิดกฏหมายที่บ้านเกิด ผมเพิ่งมาดูทีหลังจึงไม่ทราบว่าแล้วโฮจุนรอดการจับกุมมาได้อย่างไร นั่นเป็นเรื่องเมื่อกว่าสิบปีมาแล้ว

หลังจากนั้นโฮจุนก็มุ่งมั่นศึกษา เล่าเรียน และฝึกฝนวิชาการแพทย์ในอีกเมืองหนึ่ง เนื่องจากได้อาจารย์ดีช่วยขัดเกลาทั้งความรู้และคุณธรรม ปัจจุบันจึงได้หมอโฮจุนเป็นหมอหลวงประจำหน่วยแพทย์ชุมชน ความสามารถไม่เป็นสองรองใคร ความรักในการรักษาผู้ป่วยด้วยใจมุ่งมั่นไม่มีที่ติ

มาวันนี้คนที่รู้เรื่องราวเมื่อสิบปีก่อนนั้นกำลังจะมาเอาเรื่องอีก ได้ยินหมอผู้อาวุโสในหน่วยแพทย์ชุมชุนพูดกับโฮจุนหลังจากฟังความจริงทั้งหมดด้วยตัวเองแล้วน่าประทับใจ

หมอแกว่า “เรื่องในอดีตที่ผ่านมานั้น ไม่สนใจ เรื่องในปัจจุบันนี้ เห็นแล้วว่าโฮจุนมุ่งมั่นในการักษาผู้ป่วยขนาดไหน เรื่องเก่าๆ ก็ไม่น่าจะรื้อฟื้นขึ้นมาอีก”

ช่างผิดกับเรื่องเมื่อวานราวฟ้ากับเหว

มีวานนี้ศาลฎีกาตัดสินประหารชีวิตนายทหารสัญญาบัตรนายหนึ่ง ฐานร่วมกันทำให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาม นี้เป็นการตัดสินขั้นสูงสุดแล้ว นายทหารผู้นี้ยังคิดจะถวายฎีกาถึงในวัง อ้างถึงหน้าที่การงานที่เคยทำในอดีตว่ามีคุณงามความดีมากพอจะละเว้นโทษตายได้

ช่วงไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำเสียนี่กระไร หากใครคิดเห็นเป็นช่องทางให้ฎีกานั้นเข้าไปในวังจริง ผมขอสาบแช่งให้มันถึงแก่วิบัติในทันที

ก่อนนี้ก็เคยมีกรณีลวนลามพนักงานต้อนรับบนเครื่องบิน แต่ได้ลดหย่อนโทษ เหตุเพราะเคยได้รับพระราชทานเครื่องราชย์มาก่อน จริงแล้วมันต้องเรียกเครื่องราชย์กลับคืน แล้วลงโทษสถานหนักเพื่อไม่ให้เป็นเยี่ยงอย่างต่างหาก

มีที่ไหน ริจะเอาสิ่งที่เคยกระทำในอดีตมาล้างความผิดในปัจจุบัน ก่อนจะทำผิดในปัจจุบันทำไมไม่รู้จักคิดหักห้ามใจไม่ให้กระทำ ต้องคิดสิว่าต้องรักษาความดีไว้ด้วยชีวิต

สังคมนี้ถึงคราวต้องฟื้นฟูคุณธรรม จริยธรรม มโนธรรม อย่างสำคัญเป็นลำดับแรกแล้ว…