คุณภาพการนอนยังสำคัญอยู่

ปัจจัยสำคัญที่ส่งผลกระทบอย่างชัดเจนต่อคุณภาพการวิ่งคือคุณภาพของการนอนในคืนที่ผ่านมา เปิดสัปดาห์นี้แทบจะไม่อยากออกวิ่งเลยด้วยซ้ำ แต่ก็บอกตัวเองว่าจะวิ่งน้อยวิ่งมากก็ขอให้ได้วิ่งเสียหน่อยแล้วกัน จึงฝืนวิ่งไปได้นิดหน่อย

เช้ารุ่งขึ้น อาการยังหลงเหลืออยู่บ้าง แต่ก็พยายามออกวิ่งมากขึ้นอีกนิด

สัปดาห์นี้เลื่อนวันที่ต้องออกไปทำงานจากวันอังคารเป็นวันพุธ และหลังจากที่ได้นอนอย่างเต็มที่ในคืนวันจันทร์ ตื่นเช้ามาด้วยความพร้อมสำหรับการวิ่งอย่างเต็มที่ และหลังจากที่ได้วิ่งไประยะหนึ่งก็รู้สึกได้ว่าสามารถวิ่งต่อเนื่องไปได้อีก และในที่สุดก็สามารถวิ่งสะสมระยะทางได้ถึงระดับสิบกิโลเมตรอีกครั้งหนึ่ง

งานสัปดาห์นี้ช่างหนักหน่วงยิ่งนัก จากที่ตั้งใจว่าเช้ารุ่งขึ้นน่าจะออกวิ่งสั้นๆ ได้สักหน่อย กลายเป็นว่าผลกระทบนั้นต่อมาจนถึงวันศุกร์เลยทีเดียว แถมเช้าวันศุกร์ก็มีฝนพลัมตั้งแต่ก่อนสว่าง หยุดวิ่งต่อเนื่องกันไปเลยสามวัน

มาปิดสัปดาห์ได้ในเช้าวันเสาร์ รีบออกวิ่งเสียก่อนที่จะมีฝนตกจนครบแผนการวิ่ง ได้ระยะทางสะสมของสัปดาห์ไปเพียงเท่านี้

วี่แววน้ำหนักตัวจะขึ้นเริ่มปรากฏอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะมื้อเย็นที่ออกจะสนุกสนานกับการกินมากหน่อย เหตุผลหนึ่งก็คือไม่อยากหิวอีกในตอนค่ำ แต่ก็ใช่ว่าจะหักห้ามใจได้ทุกค่ำไป

ผลก็คือเข็มตาชั่งเด้งขึ้นไปอยู่ที่แปดสิบสามกิโลเรียบร้อยแล้วในเช้านี้ ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าหากสามารถลดปริมาณมื้อเย็นลงได้ จะสามารถรักษาน้ำหนักไว้ได้ แต่ก็ไม่รู้จะจัดการอย่างไรกับตัวเองดี

ขอให้ได้นอนเต็มที่ก่อนก็แล้วกัน ค่อยว่ากันใหม่…