สัปดานี้วิ่งไปได้แค่สองวันที่เริ่มสัปดาห์เท่านั้นเอง
ต่อไปนี้เป็นคำแก้ตัวล้วนๆ
ปัญหาคุณภาการนอนยังคงมีอยู่อย่างต่อเนื่องจนไม่อยากลุกตื่น ตื่นแล้วก็ยังไม่อยากทำอะไร กว่าหัวจะโล่งจนคิดอ่านทำอะไรได้ก็เกือบจะแย่
นอนไม่หลับจนแม้จะรีบเข้านอนแล้วก็ยังไม่สามารถทำให้หลับได้ทันที ในที่สุดคุณภาพการนอนก็ไม่ถึงเกณฑ์อีก
แม้วันพุธที่ต้องออกไปทำงานนอกบ้านก็ยังรับผลจากปัญหานี้อยู่ พาเอาวันที่เหลือของสัปดาห์อยากหยุดวิ่งเอาเสียดื้อๆ ลืมเป้าหมายที่ตั้งไว้ท้าทายตัวเองเมื่อต้นเดือนไปเลย
จนกระทั่งล่วงเลยเข้าสู่สัปดาห์ใหม่
น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่ปริ่มแปดสิบสามกิโลด้านขาดไปนิดหน่อย ดีที่ไม่ดีดไปสูงกว่านี้ทั้งที่พฤติกรรมไม่ดีเกี่ยวกับการกินกลับมาเยี่ยมอยู่บ้างเหมือนกัน
สัปดาห์ใหม่เป็นสัปดาห์สุดท้ายของเดือน น่าจะได้สติกลับมาวิ่งได้อีกเหมือนเคย ส่วนสติทีจะจัดการอาหารการกินนั้นก็คงไม่ถึงกับเสื่อมถอยไปเลยกระมัง
ยังพอจะมีอนาคตหากไม่ปล่อยตัวปล่อยใจให้ถลำลึกลงไปสู่หนทางแห่งความล้มเหลว…