ผมเฝ้ามองการปรับตัวของสังคมอยู่เหมือนกันครับ ผมตั้งสมมติฐานว่าเมื่อสถานะการณ์ถึงขีดแย่ที่สุด มันจะค่อยๆ ปรับตัว และเข้าสู่สภาวะที่สมดุลย์ด้วยตัวเอง แต่ยังพิสูจน์ไม่ได้หน่ะครับ ยังเก็บข้อมูลได้ไม่มากพอ

ส่วนเรื่องความเน่าเฟะของสภาพสังคมปัจจุบัน หากมองด้วยกรอบความคิดของคนสมัยนี้ก็จะว่ามันทันสมัยที่สุดแล้ว อย่าทำตัวเชย น่ารำคาญ

แต่หากมองด้วยกรอบที่ใช้ปัญญาเป็นจุดอ้างอิง (reference point) ก็อ่านค่าได้ว่ามันไม่มีความลึกซึ้งในทางปัญญา มันมีแต่รูปลักษณ์ภายนอกหรือเปลือกเท่านั้น

แล้วเราจะเลือกเอาอะไรเป็นหลักคิดเพื่อขับเคลื่อนสังคมต่อไปดี ความพอใจในความสุขฉาบฉวย หรือความลึกซึ้งในวิถ๊ชิวิตพอเพียง

มันเป็นเรื่องน่าอดสูใจ ในกรอบความคิดส่วนตัวของผมเอง