เช้่านี้รู้สึกตัวแต่เช้ามืด เพราะได้พักผ่อนเต็มที่แล้วหลังจากเข้านอนแต่สามทุ่มเมื่อคืน รู้สึกตัวเองว่าไม่ได้พักผ่อนเต็มที่มาหลายวัน พอลุกขึ้นมาตรวจดูก็พบว่าอินเตอร์เน็ตล่มไปตั้งแต่หลังเข้านอนไปไม่นานแล้ว ไม่ว่าจะลอง reset connection ไปจนถึง reset router กี่ครั้งก็ไม่ได้เรื่อง จึงตัดสินใจคว้านิตยสารชีวจิต ฉบับที่ 192 ประจำวันที่ 1 ตุลาคม 2549 ที่อ่านค้างไว้ ไปอ่านต่อในห้องน้ำดีกว่า

เสร็จกิจ เสียงฝนหนาเม็ดดังขึ้น มิน่า…อากาศมันรู้สึกอ้าวอยู่พอสมควร จึงรีบเปิดประตูบ้าน คว้าร่ม ไปเปิดประตูรั้วออกไปเอาหนังสือพิมพ์ที่มาส่งแล้วเพื่อไม่ให้เปียกฝน

ไม่มีอินเตอร์เน็ตใช้ก็ดีเหมือนกัน จะได้นั่งอ่านหนังสือพิมพ์ก่อน ไม่ต้องสนใจอย่างอื่น ฟ้าสางแล้ว หนังสือพิมพ์จบแล้ว ก็เป็นเวลาของมื้อเช้า เริ่มสาย ทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เน็ตก็ยังไม่มา อืม ชีวจิตที่รอให้อ่านตั้งแต่ยังไม่สอบยังเหลืออยู่หลายเล่ม นี่เป็นโอกาสอันดีที่จะลุยอ่านให้หนำใจ

ตกบ่าย ชีวจิตผ่านไปสามเล่ม รวมทั้งเล่มที่คว้ามาอ่านตั้งแต่เช้ามืด เน็ตมาแล้ว ไม่เห็นจะเดือดร้อนเลย

หากเป็นเมื่อก่อน ความรู้สึกอาจจะแย่กว่านี้ มันเหมือนเสพติดอินเตอร์เน็ตมานานมากนัก วันๆ เสียเวลาไปกับมันก็เยอะ พูดได้เต็มปากเต็มคำเลยว่าเสียเวลา ต่อไปนี้จะได้เริ่มต้นทำอะไรที่มันสำคัญกว่าบ้าง

มานั่งเขียนเรื่องนี้ไว้เตือนใจก็เกือบจะเวลาอาหารเย็นแล้ว หลังจากออกกำลังกายเสร็จก็มาเปิดเครื่อง อีเมล์หรือเวปบอร์ดก็ยังไม่เข้า มานั่งเขียนเรื่องนี้ก่อน

เอาไว้เตือนใจ….