ไม่เข้าที่เข้าทาง

อาการไม่ดีตั้งแต่เริ่มสัปดาห์ ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้อ่อนเพลียเสียขนาดนั้น เลยขอนอนต่อไปก่อนในวันที่อดล้างพิษหนึ่งวันอีกสัปดาห์ แน่นอนว่าเช้าต่อมาก็จะไม่ได้ออกวิ่ง แถมยังต้องรีบตื่นแต่เช้ามืืดเพราะต้องเดินทางไปทำธุระที่ชลบุรี และสิ่งที่เป็นผู้ช่วยให้การขับรถทางไกลราบรื่นก็คือกาแฟ

แต่ก็ยังไม่ได้ดื่มทันทีในตอนเช้า เป็นการเทผงกาแฟสตาร์บัคเอสเปรสโซโรสต์ที่เหลือทั้งหมดลงชงแบบเพรสแล้วบรรจุลงกระบอกเก็บความร้อนไว้ดื่มระหว่างทาง ส่วนขากลับยังแวะซื้อเอสเปรสโซร้อนจากในปั๊มที่แวะล้างหน้าให้สดชื่นก่อนกลับ โดยใจก็เกรงอยู่ไม่น้อยว่าการกินกาแฟตอนบ่ายสองอาจทำให้ไม่ได้หลับไม่ได้นอนกันพอดี

และก็เป็นตามนั้น เช้าวันอังคารเลยขอนอนตื่นสาย อดวิ่งไปอีกวัน แต่ก็ได้ออกไปเผาผลาญพลังงานด้วยการเลือกซื้อหนังสือในงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติแทน ตกบ่ายแก่ๆ ก็แวะทานมื้อเที่ยงที่ร้านสเต๊กที่มีบุฟเฟต์สลัด ควบสองมื้อไปเลย

กลับมาออกวิ่งในเช้าวันพุธแบบไม่ค่อยพร้อมสักเท่าไหร่ สังเกตพบด้วยว่าหลายวันที่ผ่านมาคุณภาพการนอนไม่ค่อยดี เช้านี้จึงขอวิ่งสั้นไว้ก่อน อย่างน้อยก็ได้วิ่งแล้วกัน และเช้าต่อมาก็มีอาการของข้อที่ตามมารบกวนหลายวันแล้วสกัดอีกหนึ่งเช้า

พอจะเข้าที่เข้าทางในสองวันที่เหลือของสัปดาห์ ก็สะสมระยะทางไปตามอัตภาพ

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าดูเหมือนการอดล้างพิษหนึ่งวันจะไม่ได้ช่วยอะไรเท่าไหร่ เพราะหลังจากนั้นยังมีบุฟเฟต์สลัดในบ่ายวันอังคาร ต่อด้วยมื้อค่ำในวันพุธที่จิตตกด้วยอาการเมื่อยขบข้อเท้าเรื้อรังมาหลายวัน ตามด้วยบุฟเฟต์สุกี้ในเที่ยงวันรุ่งขึ้น ผลคือตัวเลขแปดสิบหกกิโลครึ่งเหมือนเดิม

ใจจริงก็อยากจะปรับลดมื้อเย็นเป็นลำดับแรก ก็ยังมีปัจจัยให้ยังไม่สำเร็จ แผนต่อไปคือไปตรวจสุขภาพสักหน่อย ผลออกมาคงช่วยให้คิดอ่านอะไรเพื่อสุขภาพได้บ้างกระมัง…