อารมณ์อยากห่างจากการวิ่งไปพุ่งถึงขีดสุดในสภาพร่างกายที่แปลกๆ เหมือนจะไม่อยู่ในสภาพที่พร้อมพอจะทำอะไรทั้งกายและใจ ไม่ได้วิ่งเพราะฝนตกบ้างนอนไม่พอตื่นไม่ไหวบ้างสารพัดจะมีจะเป็น ก็เลยไม่ออกวิ่งเสียอย่างนั้น ถึงกับไม่มีความรู้สึกอยากวิ่งเหลืออยู่กันเลยทีเดียว

ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้วจึงวางแผนอดล้างพิษแบบหนึ่งวันขึ้นในวันเริ่มสัปดาห์ เป็นการล้างพิษขั้นอนุบาลที่กินเพียงมะละกอสุกแทนอาหาร มาติดตรงคืนนั้นกว่าจะนอนได้เล่นเอาเกือบเที่ยงคืน คืนต่อมาก็เลยยังทำเวลานอนให้เร็วขึ้นไม่ได้เหมือนร่างกายมันคุ้นกับเวลานั้นแล้ว

ระหว่างนั้นก็มีเพื่อนนักวิ่งเอารูปจากการแข่งขันในเว็บไซต์ไนกี้พลัสได้ความว่าอาจจะถูกแซงหน้าเข้าแล้ว บวกกันความต้องการกลับมาวิ่งเริ่มขึ้นอีกครั้ง เช้าวันพุธเป็นเช้าที่ได้ออกไปเก็บระยะทางอย่างเต็มใจด้วยความตั้งใจอีกครั้ง

เมื่อความพอใจกลับมาแล้ว ทุกอย่างก็เหมือนจะดูดีขึ้น และแล้วเช้าวันศุกร์ก็มาถึง ตั้งใจวิ่งในแผนการวิ่งสี่สิบห้านาทีเหมือนเดิมแต่เมื่อผ่านระยะสี่กิโลแล้ว นกพิราบเจ้ากรรมเหมือนจะตั้งใจเกาะบนสายไฟหน้าบ้าน จากนั้นก็ปล่อยของเสียให้เฉียดหัวไปเลอะรองเท้าและกางเกง กำลังมีความสบายในการวิ่งอยู่เลย จะให้วิ่งต่อไปก็ทำได้แต่มันเลอะลงไปถึงถุงเท้าแล้ว รีบล้างออกก่อนน่าจะดีกว่า จึงได้ฉลองการวิ่งครบครั้งที่หนึ่งพันด้วยประการฉะนั้นแล

สิ่งใหม่ที่ได้พบจากเว็บไซต์ไนกี้พลัสคือมีตัวเลือกให้แล้วข้อมูลสถิติของการวิ่งครั้งนั้นๆ ทั้งหมดเพิ่มมากให้้ด้วย สามารถตามดูได้อย่างละเอียดทั้งหมด

เสร็จสิ้นสัปดาห์ไปอย่างไร้ปัญหา การฉลองให้กับการวิ่งครบหนึ่งพันครั้งคงมีขึ้นก่อนสิ้นเดือน ตั้งใจจะไปกินบุฟเฟต์สลัดอีกครั้ง

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้านี้อยู่ที่แปดสิบเจ็บกิโลครึ่ง ที่ยังไม่ลงไปถึงไหนก็เพราะมื้อค่ำที่กลับมาอย่างสม่ำเสมอตลอดสัปดาห์ ราวกับว่าเป็นเรื่องปกติ คิดว่าทางแก้ก็คือพยายามเข้านอนให้เร็วขึ้น แต่ทางเวทีที่มัฆวานก็มีเรื่องราวให้ติดตามจนยากจะเข้านอนเร็วได้

แถมเมื่อวานก็กินข้าวเหนียวไปถึงสองมื้อจึงเตรียมการเรื่องผักสลัดและอื่นๆ ไว้กินเพิ่มมากขึ้นจากสิ่งที่คุ้นเคยอย่างที่ผ่านๆ มา ส่วนแผนการวิ่งจะพยายามปรับเพิ่มขึ้นอีกสักหน่อยเพื่อดูสภาพร่างกายทั้งหลัง ขา เข่าและข้อเท้าว่าจะรับได้แค่ไหน อย่างไรก็ดีสัปดาห์หน้ามีภารกิจนอกบ้านเสียสองวัน จะได้กลับมาออกวิ่งอีกครั้งในวันพุธ ขอให้อากาศเป็นใจด้วยก็แล้วกัน