เธอมองว่าการเขียนนวนิยายเสมือนผ้าที่ปกคลุมร่างกาย เหมือนการพยายามอธิบายชีวิตของคนคนหนึ่งด้วยการใช้นิ้วคลำไปมาบนผืนผ้านั้น หลุยส์ได้ฝากคำแนะนำสำหรับนักเขียนใหม่ไว้หลายประการ เช่น
- อ่านให้หลากหลายและอ่านให้มากๆ
- กระบวนการนำเข้าและนำออก กล่าวคืออ่านตอนกลางคืน และคุณจะเขียนได้ในตอนเช้า
- ใช้เวลาฝึกตัวเองนานๆ รักงานสร้างสรรค์ นั่งเขียนอย่างเข้มงวด ด้วยลมหายใจที่โล่งปลอดโปร่ง มันเป็นเรื่องของความรักที่ยืนนาน
- การเขียนเสมือนการฝึกขับถ่าย ต้องทำอย่างสม่ำเสมอ ในเวลาเดียวกันของทุกๆ วัน และใช้กระดาษจำนวนมาก!
- อ่านสิ่งที่บรรดานักเขียนพูดถึงการเขียน โดยเฉพาะเฮมิงเวย์ กรีนน์ และจอร์จ ออร์เวลล์
- อย่าเข้มงวดกับตัวเอง แต่จงเข้มงวดกับการเขียน เช่น เคยมีนวนิยายเรื่องที่ 3 ที่หลุยส์วางโครงเรื่องไว้จะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับจิตแพทย์คนแรกที่เคนยาใน ปี 1930 ซึ่งเธอได้เตรียมการสัมภาษณ์ทั้งจิตแพทย์และผู้ป่วย โดยคาดว่าคงจะต้องใช้เวลาประมาณ 2 ปีในการรวบรวมข้อมูลทั้งหมด
หลุยส์ยืนยันว่าสำหรับเธอแล้วการเขียนหนังสือแต่ละเล่มคือความท้าทาย
ที่มา จุดประกายวรรณกรรม นสพ.กรุงเทพธุรกิจ วันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2550