การเขียน blog ในหมวดนี้กลายเป็นกิจกรรมที่ผมสามารถดำเนินอยู่ได้สม่ำเสมอเพียงอย่างเดียวแล้วหรือนี่

เช้านี้อยากรู้อีกครั้งว่าบทสุดท้ายของหน้าหนาวคราวนี้เป็นอย่างไร หลังจากออกไปปฏิบัติกิจเสร็จจึงพาเอาปรอทดิจิตอลที่บอกตัวเลข 21 องศาขณะอยู่ในบ้านที่ปิดประตูหน้าอยู่ ลดลงมาเป็น 20 องศาหลังเปิดประตูหน้าบ้านออก ไปว่าไว้กลางแจ้งอีกครั้งเพื่อเก็บข้อมูล

ด้วยใจที่จดจ่ออยู่กับอุณหภูมิทำให้ลืมเดินขึ้นตาชั่งอีก นั่งอ่านหนังสือพิมพ์ไปพลางซดน้ำชามะนาวไปพลาง กว่าจะนึกขึ้นได้ก็ซดไปแล้วหมดแก้ว ความว่าน้ำหนักครั้งนี้ได้ฟ้องความล้มเหลวในพฤติกรรมออกมาอย่างชัดเจน เข็มมันวิ่งเล่นอยู่แถวเก้าสิบหกเก้าสิบเจ็ดแล้ว คราวนี้จะทำอย่างไรต่อไปดี

อุณหภูมิข้างนอกบ้านลดลงไปต่ำสุดถึง 15 องศา อ่านหนังสือพิมพ์เสร็จนึกอยากนอนต่อด้วยเพราะอารมณ์แปรปรวนคุกรุ่นด้วยเรื่องต่างๆ มากมาย

วันนี้วางแผนไว้แล้วว่าจะอดล้างพิษ แต่ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาก็ยังไม่ยอมหยุดกิบจุบจิบจนกระทั่งเมื่อคืน ไม่รู้ว่าทำไมความรู้สึกเบื่อและเซ็งถึงกลับมาเยี่ยมเยียนอีก สัญชาตญาณเดิมจึงเรียกร้องหาอะไรใส่ปากแก้เซ็ง

ถึงจะได้เริ่มออกกำลังกายตอนเย็นตามแผนที่วางไว้ก็แล้ว แต่ผลที่ได้มันฟ้องความล้มเหลวซ้ำซากจนไม่รู้จะคิดทำอะไรต่อไปได้อีก

เป้าหมายใหม่ถูกกำหนดไว้แล้ว คือใช้กำหนดการเข้าอบรมเข้มประสบการณ์วิชาชีพไทยคดีศึกษาที่จะมีขึ้นหลังการสอบไล่ภาค 2/2549 ตอนปลายเดือนเมษายนนี้ นับจากนี้ไปก็ได้ราว 12 สัปดาห์ หากสามารถลดน้ำหนักได้เพียงสัปดาห์ละครึ่งกำโล ก็จะสามารถลดได้ถึงหกกิโลกันเลยเชียว

อุปสรรคแรกตอนนี้ก็คือพฤติกรรมหลังมื้อเย็น ยังคิดไม่ออกว่าจะทำอย่างไรดี แม้ว่าจะกินมื้อเย็นแล้ว ก็ยังมิวายจะเสาะหาอะไรใส่ปากอีก ต้องค่อยๆ คิดไป ตอนนี้ยังคิดไม่ออก