เตรียมตัวว่าเมื่อเสร็จจากโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดีแล้วก็จะกลับมาวิ่งออกกำลังกายให้เป็นปกติทันที แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นอย่างนั้นเสียทั้งหมด

รู้สึกตัวเหมือนกับว่าเวลาสำหรับเข้านอนมันล่าช้าออกไปสักหน่อย ถ้าเข้านอนเร็วจะทำไม่สำเร็จ พอมีตัวช่วยคือดูหนังสักเรื่องก่อนนอน เลยเลือกหนังชุดของ “ปัค ชาน วุค” มาดูสักหน่อย ผลก็คือคือวันอังคารนอนไม่หลับเสียอย่างนั้น บวกกับวันพฤหัสก็ต้องไปทำบุญสำหรับเทศกาลกินเจของปีนี้ ทำให้สัปดาห์นี้หยุดไปถึงสามวัน รวมวันจันทร์ที่เสร็จสิ้นโปรแกรมล้างพิษฯ

มาปิดเดือนเก้าของปีตามปกติในวันศุกร์ก่อนออกไปทำธุระนอกบ้านอีกตลอดวัน สถิติสะสมของทั้งเดือนทำไม่ได้ดีกว่าเดิมแต่ก็ยังรักษาระดับเอาไว้อย่างที่เห็น เป็นความภูมิใจเล็กๆ น้อยๆ ได้เหมือนกัน

ปิดสัปดาห์หลังจากช่วยหิ้วบิณฑบาตของเณรที่ทำบุญด้วยเป็นประจำไปส่งถึงวัดฝั่งโน้น กลับถึงบ้านช้าไปหน่อยแต่ก็ออกวิ่งตามความตั้งใจ ตลอดสัปดาห์สะสมไปได้เท่านี้

จากนั้นก็มีอาการเมื่อยที่ข้อเท้าทั้งสองเกิดขึ้น ไม่โทษว่าเกิดจากการเดินมากไป เพราะที่ทำไปนั้นเกิดจากศรัทธาล้วนๆ สงสัยสุขภาพตัวเองดีกว่าว่านี่เป็นสัญญาณบอกอะไรแน่นอน ความเป็นไปได้คือกรดยูริกคงไปสะสมอยู่ที่ข้อเท้ามากแล้ว เมื่อใช้งานถึงระกับหนึ่งจึงส่งสัญญาณออกมาให้รู้

น้ำหนักชั่งเช้าขึ้นมาอยู่ที่ปริ่มๆ แปดสิบเจ็ดกิโลทางขาดแล้ว อย่างไรเสียถ้ายังสามารถสวมกางเกงขายาวตัวที่คับที่สุดได้อย่างสบายก็ไม่ต้องกังวลใจไปอย่างใด แต่ก็ใช่ว่าจะปล่อยให้ตามใจปากได้เหมือนกัน

เสร็จจากโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดีแล้วก็เข้าสู่เทศกาลกินเจ มีอะไรให้กินมากขึ้นกว่าช่วงโปรแกรมฯ บางมื้อก็กลายเป็นมื้อใหญ่ไปโดยไม่รู้ตัวได้ แม้มื้อเย็นจะปรับกลับมาอยู่ที่ไม่เกินห้าโมงบ้างสี่โมงบ้างได้แล้ว ก็ยังดูเหมือนว่าจะอิ่มหนำสำราญอยู่

ดีที่ได้ปรับตัวกับมื้อเย็นมาได้ระยะหนึ่งแล้ว ทำให้อาการหิวจนควบคุมตัวเองไม่อยู่แทบจะหมดไปแล้ว แต่ก็ต้องไม่ตั้งตนอยู่ในความประมาท ยังต้องพยายามปรับลดสิ่งที่กินเข้าไปในแต่ละมื้อให้ไม่มากเกินไปอยู่เนืองๆ ด้วย