เช้าแรกของสัปดาห์ไม่สามารถออกวิ่งได้เนื่องจากมีโจทย์ให้ต้องตื่นขึ้นมาขบคิดกลางดึกจนเกือบเช้า เป็นเงื่อนไขของความพร้อมจริงๆ วันต่อๆ มาจึงต้องพยายามกระตุ้นตัวเองให้ออกกำลังได้เหมือนเดิม ขาดอีกทีในเช้าวันพฤหัสด้วยภารกิจของครอบครัว

เช้าวันศุกร์เกือบจะถอดใจพักการวิ่งไปอีกหนึ่งเช้าเนื่องจากความพยายามปรับเวลาการเข้านอนให้เข้าที่เข้าทางยังทำได้ไม่สำเร็จ จึงยังนอนไม่หลับในหัวค่ำอยู่จนกว่าจะถึงเที่ยงคืน เมื่อต้องตื่นตามเวลาปกติทำให้รู้สึกว่านอนไม่พอและไม่พร้อมจะออกกำลัง หลักจากลุกขึ้นมาปฏิบัติกิจในวันพระแล้วมีความรู้สึกเปลี่ยนไปอีกทางจึงลองออกวิ่งดูจนเสร็จสิ้นอย่างปกติสุข

นั่นเป็นการวิ่งปิดสัปดาห์และปิดเดือนสามของปีนี้ เช้าวันเสาร์ไม่สามารถทำได้เนื่องจากมีอาการเจ็บที่เอ็นด้านหน้าซ้ายของข้อเท้าขวาขึ้นมาตั้งแต่กลางดึก สิ่งที่ทำได้ดีที่สุดคือพักและกินยา

สัปดาห์นี้สะสมระยะทางไปได้อย่างน่าพอใจ

เนื่องจากไม่ต้องการบีบคั้นตัวเองมากจนเกินไป แต่ก็พยายามปรับจิตใจให้ออกกำลังอย่างสม่ำเสมออีกครั้ง ทำให้สามารถผ่านเป้าหมายที่หนึ่งร้อยกิโลเมตรได้แต่เนิ่นๆ จนเกือบมาถึงระยะหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรในเดือนสามนี้

เดือนใหม่ต้องเพิ่มเป้าหมายขึ้นอีกเพื่อความท้าทาย

ปัญหาเรื่องเวลาการนอนทำให้ร่างกายพักผ่อนไม่เต็มที่ แถมยังมีมื้อดึกแทรกเข้ามาด้วยหวังในผลลัพธ์ให้นอนหลับได้เร็วๆ นั่นเป็นวิธีที่ไม่ดีแต่ไม่สามารถแก้ไขได้จริงๆ

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้ายังอยู่ที่เดิมแปดสิบเก้ากิโลกรัม ทั้งได้ออกกำลังและกินมื้อดึก ไม่รู้ว่าฝ่ายสร้างกับฝ่ายทำลายสุขภาพจะผลัดกันรุกผลัดกันรับอย่างในหนังเรื่องเดอะฟร้อนท์ไลน์ที่เพิ่งดูจบไปอีกนานแค่ไหน

สิ่งที่รออยู่คือการเดินหน้าเข้าสู่ปีที่หกของการออกกำลังกับไนกี้พลัส มันต้องมีอะไรที่ดีกว่าเดิมบ้าง หวังไว้อย่างนั้น