มีความรู้สึกไม่อยากเขียนบันทึกของสัปดาห์นี้อย่างรุนแรงเนื่องจากสิ่งที่ตั้งใจไว้ในสัปดาห์ที่แล้วทำไม่ได้สักอย่าง แต่สุดท้ายก็พยายามรักษาความรู้สึกเอาไว้ ตั้งใจใช้การบันทึกประจำสัปดาห์เป็นการฝึกฝนการเขียนต่อไป แม้จะไม่อยากเขียนอะไรก็ตามที

เริ่มต้นสัปดาห์ด้วยการหยุดพักเพราะอาการเจ็บตึงที่น่องขวารุนแรงขึ้น ไม่อยากคิดเลยว่าเป็นเพราะออกกำลังติดต่อกันมาสามวันเป็นต้นเหตุ พักทาครีมนวดสักวันก็คงไม่เป็นไร ส่วนที่ไม่ได้ออกกำลังอีกสามวันเพราะว่ามีปัญหาในตัวเองจนหลายๆ อย่างรวนไปหมด อยากพักก็เหมือนไม่ได้พักเท่าไหร่

ได้ออกกำลังวันอังคารเช้าหนึ่งครั้งแล้วกลับมาตั้งใจได้อีกครั้งในเช้าวันเสาร์และวันนี้ พยายามจัดระเบียบชีวิตอีกหน่อยจนสามารถออกกำลังได้สามครั้งๆ ละประมาณหกกิโลเมตรกว่าๆ ตามนี้

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าได้เห็นตัวเลขที่กระโดดขึ้นทันทีอีกหนึ่งกิโลกรัมอยู่ที่เก้าสิบสี่จุดเจ็ดกิโล เป็นผลจากปัญหาในช่วงที่ผ่านมานั่นเอง หนักหนาจนสะกดคำว่า ‘สติ’ ไม่ได้อีกครั้ง

ไม่สามารถวางแผนอะไรได้อีก คงต้องปล่อยไปตามธรรมชาติสักระยะเพื่อดูว่าจะสามารถทำอะไรให้เข้ารูปเข้ารอยได้กว่านี้อีกหรือไม่