ผมลืมเป้าหมายระยะสั้นไปแล้วหรือนี่ ไหนว่าจะลดให้เหลือเก้าสิบกิโลภายในเดือนแรกไง ที่ไหนได้เช้านี้ชั่งแล้วน้ำหนักขึ้นไปอีก อยู่ที่เก้าสิบสองกิโลแล้ว หลังจากวันตรุษจีนผ่านไป

ลำพังมื้ออาหารหลังการไหว้บรรพบุรุษทันทีนั้นไม่ใช่เหตุ แต่มื้อหลังจากนั้นต่อมาสิ เพราะยังเหลือทั้งอาหารคาวและหวานอีกมากมายที่เก็บอยู่

แผนการออกกำลังของสัปดาห์นี้ผ่านการไตร่ตรองอย่างหนักเหมือนกันเพราะรู้แล้วว่าต้องขาดวันพุธไปหนึ่งวัน แต่พอเริ่มสัปดาห์เท่านั้น ฝนก็ตกเอาจนไม่สามารถออกกำลังได้ตั้งแต่วันอาทิตย์

ทำให้เหลือวันที่ออกำลังได้เพียงห้าวันเท่านั้นเอง จึงตั้งใจอย่างดีว่าจะวิ่งให้ได้วันละสิบกิโลเลย เพราะหวังว่าจะชดเชยวันที่ขาดสองวันนั้นได้

เช้าวันอังคารก่อนวันไหว้อากาศเย็นเป็นใจอย่างดี ช่วยให้ทำความเร็วได้จนเป็นสถิติใหม่อีกครั้ง และตลอดทั้งสัปดาห์สะสมระยะทางได้เข้าเป้า

แต่น้ำหนักไม่ลด แถมยังขึ้นเสียอีก

มีสาเหตุหนึ่งเกิดจากความพยายามจะควบคุมมื้อเย็น ลดปริมาณมื้อเย็นลง กลายเป็นว่าพอค่ำหน่อยก็ต้องเดินไปเปิดตู้เย็นตู้กับข้าวจนได้ เป็นอย่างนี้อยู่สองวัน คงจะทำให้พลังงานที่รับเข้าไปยังเกินกว่าที่ใช้ออกไปไม่น้อยเลย

แถมการวิ่งวันละสิบกิโล แม้จะรู้สึกดีมาก แต่หัวเข่าเริ่มส่งสัญญาณเตือนแล้วเหมือนกัน เริ่มมีอาการเมื่อยล้าทำให้กลัวไปถึงว่าอาจจะบาดเจ็บได้ หากสัปดาห์หน้าสามารถวิ่งได้ปกติทุกวันแล้ว คงต้องลดระยะทางในวันธรรมดาลงสักหน่อย

เป้าหมายของเดือนแรกจะต้องเลื่อนมาเป็นเดือนที่สองนี้โดยปริยาย หากไม่มีความคืบหน้า เป้าหมายปลายปีนี้ที่แปดสิบกิโลคงจะเลือนลางลงไปเรื่อยๆ