สัปดาห์นี้ล่ามาอีกวันจนได้ เพราะเมื่อวานไปสัมมนาเรื่องน้ำมันมะพร้าวที่ราชภัฎนครปฐม นั่งฟังอยู่สามสี่ชั่วโมงเป็นได้เรื่อง คิดว่าเป็นเพราะน้ำหนักตัวมาก กล้ามเนื้อหลังที่ไม่แข็งแรง และเก้าอี้ที่ไม่นุ่มพอ ทำให้กดทับเวลานานนำมาซึ่งอาการเหนื่อยล้าอย่างมากเช่นนี้
ไม่เป็นไร เพราะก่อนออกจากบ้านวานนี้ได้รีบชั่งน้ำหนักเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ปริ่มๆ อยู่ระหว่างแปดลิบเก้าครึ่งกับเก้าสิบกิโล ดีที่ไม่เด้งกลับขึ้นไปอีก
สัปดาห์ที่ผ่านมาสามารถดำเนินการอดล้างพิษในวันอังคารได้ตามแผน ทำให้เช้าตรู่วันพุธจะขาดไม่ได้วิ่งไปหนึ่งวัน และยังมีเช้าวันจันทร์และเช้าตรู่วันศุกร์ที่ต้องรีบไปรพ.ศิริราช จึงต้องวิ่งในเวลาที่ลดลงเล็กน้อย
ตามแผนการวิ่งวันละห้าสิบนาที ปกติแล้วจะได้ประมาณแปดกิโลเมตร วันไหนต้องลดก็จะเหลือเพียงสี่สิบนาที ได้ประมาณหกกิโล แต่เช้าวันศุกร์ออกจะคล่องแคล่วเป็นพิเศษจึงได้เพิ่มมาอีกหนึ่งกิโล และสามารถทำระยะทางรวมผ่านสองพันกิโลเมตรเป็นที่เรียบร้อยแล้ว และสถิติรวมของสัปดาห์ก็ยังไม่ถึงกับแย่นัก
เย็นวันศุกร์มีมื้อเย็นพิเศษ ช่วยหล่อเลี้ยงความรู้สึกดีๆ ให้กับตัวเองได้บ้าง หลังจากไม่ได้ไปไหนแบบนี้มาเกือบสามปีแล้ว!
ส่วนเรื่องอารมณ์ นอกจากจะไม่มีความรู้สึกแบบเดิมที่จะช่วยส่งเสริมให้รักษาอารมณ์ไว้ได้ ยังมีแนวโน้มที่จะกลับไปฉุนเฉียวเช่นเดิมได้อยู่บ่อยครั้ง คงต้องพัฒนาผ่านการสวดมนต์และเจริญสติภาวนาต่อไป และคอยสังเกตอารมณ์ทุกชั่วขณะเพื่อควบคุมให้ได้
กลัวก็แต่ความฟุ้งซ่านในความคาดหวังที่กำลังจะกลับมาอีก ต้องคอยบอกตัวเองอีกเหมือนกันว่าอย่าคิดมา ไม่มีอะไรเป็นไปอย่างที่เราคิดหรอก อย่าคิดแง่ลบ อย่าหลงดีใจจนพอง รักษาความรู้สึกให้กลางๆ ไว้ อย่าให้เลยเถิด