เช้านี้หงุดหงิดนิดหน่อยเมื่อขึ้นชั่งน้ำหนักแล้วยังไม่เปลี่ยนแปลง ยังอยู่ที่เก้าสิบเอ็ดกิโลครึ่งเหมือนเดิม ที่หงุดหงิดเพราะคาดหวังไว้เหมืือนกันว่า หลังจากสามารถหักดิบมื้อดึกได้ตลอดสัปดาห์น่าจะได้เห็นมรรคผลจากความพยายามอยู่บ้าง แต่ก็ไม่เป็นไร จะพยายามต่อไป

หลังจากทำความเข้าใจกับการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อเช้าวันอาทิตย์ที่แล้วอย่างที่เขียนไว้ ก็คิดเริ่มหยุดมื้อดึกทันทีในคืนนั้น เพราะเห็นแล้วว่าน่าจะได้ประโยชน์มากกว่าเสีย จึงเริ่มควบคุมมื้อเย็น จากนั้นบ้วนปากแปรงฟันตั้งแต่หัวค่ำและตั้งใจว่าจะไม่กินอะไรจนกว่าจะเช้า

เช้าวันจันทร์ก็เห็นผลทันที ตื่นขึ้นมาแบบไม่ค่อยสดชื่น ไม่ค่อยอยากลุกขึ้นจากที่นอน มันปวดหัววิงเวียนนิดหน่อย คล้ายๆ ตอนอดอาหารล้างพิษ คงเป็นกลไกของร่างกายที่พยายามขับพิษที่ยังคั่งค้างอยู่ออกมา จึงต้องหยุดเดินออกกำลังกายไว้ก่อนหนึ่งวัน แต่ตลอดสัปดาห์ที่อดมื้อดึก ตื่นเช้าขึ้นมาก็ยังไม่ค่อยสดชื่นเท่าไหร่นัก คงต้องสังเกตอาการไปเรื่อยๆ

จะมีก็เช้าวันพุธที่ฝนตกพรำๆ จึงต้องหยุดเดินออกกำลังเสียอีกหนึ่งวัน ระหว่างสัปดาห์มีบางวันที่เดินได้ถึงเจ็ดกิโลเหมือนกัน แต่หลังเดินเสร็จก็เหมือนจะมีอาการบาดเจ็บตามมาอยู่ มาแย่ที่สุดเอาเช้าวานนี้ นอนดึกไปหน่อย การเดินเช้าวานนี้ ทรมานอย่างมาก จนเดินเสร็จ ทำกิจทั่วไปเรียบร้อยแล้วก็ต้องล้มตัวลงนอนเพิ่มเติมอีกสักหน่อย จะได้มีแรงทำงานต่อ แถมบ่ายวานนี้หลานเลิฟวัยกำลังซนมาที่บ้านก็ได้เล่นกันสนุนสนาน

เช่นวันนี้ดีขึ้นหน่อยเพราะเมื่อคืนนอนเอาแรงเสียแต่หัวค่ำ ตื่นเช้าขึ้นมาก็เดินไปเรื่อยๆ จนได้สถิติใหม่ที่เจ็ดจุดหนึ่งสามกิโล ไม่ได้รีบไปไหนจึงเดินไปได้เรื่อยๆ จนกว่าเพลงที่กำลังฟังจบลง เผาไปไดอีก้หลายแคลอรี่เลย

สังเกตได้อย่างหนึ่งว่าเมื่อปรับน้ำหนักตัวในไอพ็อดลง ความเร็วในการเผาผลาญจะลดลงด้วย น่าจะเป็นกลไกของร่างกายที่ใส่ไว้ในระบบแล้ว วันไหนที่ไม่ค่อยตื่นตัว ก็พาลจะทำให้การเดินไม่สนุกสนานตามไปด้วย แถมมีอาการปวดเกร็งที่สะบักทั้งสองข้างด้วย อืม…นี่มันเป็นการบำเพ็ญทุกรกิริยาหรืออย่างไร

เดินต่อไป เพราะมีการแข่งขันหลายรายการกำลังขับเคี่ยวกันอย่างสนุก ส่วนความเจ็บปวดเมื่อยล้าต้องค่อยๆ บรรเทากันไป

เป้าหมายคือลดให้เหลือเก้าสิบกิโลให้ได้ภายในเดือนนี้

เขียนหัวข้อแบบนี้ก็แสดงว่ายังไม่สามารถหยุดมื้อดึกได้อย่างเด็ดขาด ก็พยายามลดมื้อเย็นให้ได้พอสมควร แต่มื้อดึกยังเย้ายวนจนห้ามตัวเองไม่อยู่

เช้านี้ปรับลดน้ำหนักในไอพ็อดนาโนจากเก้าสิบสามกิโลเป็นเก้าสิบเอ็ดกิโลครึ่ง ชั่งน้ำหนักได้อย่างนั้น น้ำหนักลดลงได้จริงหากไม่มีมื้อดึกเจ้ากรรมนั้น ทั้งๆ ที่สัปดาห์ที่ผ่านมาต้องหยุดออกกำลังกายไปสามวันเพราะต้องพักเข้าซ้ายจากอาการเจ็บ พอถึงวันพุธ เป็นวันขึ้นเดือนใหม่พอดี เป็นการเริ่มต้นของการแข่งขันที่เข้าร่วมอยู่ด้วย จึงตั้งใจว่าต้องกลับมาเดินออกกำลังอีกตามปกติ

ตลอดทั้งเดือนมีการหยุดพักเป็นระยะเพราะเจ็บเท้า ส่วนเป้าหมายที่ตั้งไว้ว่าจะเดินให้เร็วกว่าสิบนาทีสามสิบวินาทีต่อกิโลเมตรให้ได้สิบครั้งก็บรรลุเป้าหมายแล้ว

จนถึงเช้านี้ ทั้งๆ ที่รู้สึกยังไม่ตื่นตัวเต็มที่ ยังเดินแบบไม่สนุกสนานสักเท่าไหร่ แต่ด้วยเพลงที่เลือกไว้ฟังระหว่างเดินนอกจากพ็อเคาสท์แล้วก็ได้เพลงจากวงทูปย์จากญี่ปุ่นที่เคยชอบมานานมาฟัง เดินไปเดินมาจากเป้าหมายที่หกร้อยแคลอรี่ เดินไปจนถึงหกร้อยห้าสิบแคลอรี่ แบบที่ทำได้ทั้งสัปดาห์ ถึงตอนนี้ระยะทางก็เกินหกกิโลมามากเหมือนกัน เช้านี้เล่นเอาเดินไปถึงเจ็ดกำโลเลยทีเดียว เป็นการสร้างสถิติและสร้างความรู้สึกดีๆ ให้กับการออกกำลังกาย …แม้อากาศจะไม่ค่อยสดใสเสียเท่าไหร่ แต่ไม่มีธุระต้องรีบไปไหน เช้านี้จึงเดินได้มาก

ส่วนการแข่งขันที่เข้าร่วมก็ยังอยู่ที่สองที่สามอยู่ ไม่เป็นไรเพราะการเป็นที่หนึ่งว่ายากแล้ว การรักษาที่หนึ่งไว้นั้นยากยิ่งกว่า

กลับมาที่หัวเรื่อง เหตุเพราะเมื่อคืนวันศุกร์นั่งดูโทรทัศน์ดึกไปหน่อย มื้อดึกจึงทยอยผ่านจากปากลงสู่ท้องอย่างไม่ขาดสาย จนเข้านอนราวห้าทุ่มครึ่ง ตื่นเช้าขึ้นมาเพื่อออกใส่บาตรตามปกติของวันเสาร์อาทิตย์ปรากฏว่าข้อเท้าซ้ายที่เจ็บจากโรคเกาต์ก็มีอาการเจ็บขัดๆ ขึ้นมา ส่วนนิ้วหัวแม่เท้าด้านขวาก็เจ็บตะหงิดๆ เข้าใจได้ทันทีว่าเป็นเพราะอะไรต่อมิอะไรที่สวาปามเข้าไปเมื่อคือก่อนเป็นแน่ การย่อยอาหารตอนกลางคืนระหว่างนอนหลับนั้นจะต้องได้ท็อกซินออกมา เหมือนเครื่องยนต์ที่เผาผลาญไม่สมบูรณ์ ท็อกซินเหล่านั้นก็คงจะไปทำให้อาการบาดเจ็บตามข้อต่อต่างๆ กำเริบขึ้นมาอีก

ระหว่างเดินออกไปจากบ้านก็รู้สึกขัดๆ ไปหมด จึงต้องเดินไประวังไป สักพักก็ค่อยๆ เข้าที่ เหมือนจะสามารถไล่เขม่าดำๆ ออกไปจากข้อต่อได้บ้าง ขอเดินกลับก็เกือบจะเดินได้ปกติ และสามารถเดินออกกำลังกายได้ตามปกติในบรรยากาศดีๆ ของเช้าวันหยุด

เป็นกรณีศึกษาที่เอาไว้อบรมสั่งสอนตัวเองว่า นี่เป็นข้อเสียของการกินมื้อดึกเท่าที่สังเกตทราบ คงจะมีข้อเสียอะไรอีกมากมายรบกวนร่างกายระหว่างนอนหลับอีกเช่นกัน หากหยุดมื้อดึกได้ นั่นคือการแก้ปัญหาที่แท้จริง

ต้องหยุดให้ได้…