ชีวิตยังคงติดขัดเรื่องการดำเนินชีวิตอยู่ เห็นเส้นชัยของเป้าหมายทั้งระยะทางและวันสุดท้ายของเดือนนี้อยู่ไม่ไกล แต่ยังไม่สามารถทำได้เร็วไปกว่านี้อย่างที่ใจหวังได้ ปิดเดือนในเช้าวันศุกร์ด้วยระยะตามเกินหนึ่งร้อยกิโลเมตรมานิดหน่อย เป็นครั้งแรกตั้งแต่ย้ายที่อยู่และเปลี่ยนมาพึ่งลู่วิ่งไฟฟ้าตามนี้

เริ่มเดือนใหม่ทันทีแต่ยังไม่หมดสัปดาห์ เสียดายที่เช้านี้น่าจะปิดด้วยสถิติสวยๆ สักหน่อยแต่เพราะตื่นนอนมากลางดึกเม่ือคืน หมดสภาพเลย ทั้งสัปดาห์วิ่งไปได้สามครั้ง สะสมระยะทางไปได้นิดหน่อยเท่านี้

แม้จะไม่ได้วิ่งเช้านี้แต่ต้องรีบตั้งเป้าหมายระยะทางของเดือนสุดท้ายของปีให้ต่อเนื่องในทันที จริงแล้วควรจะทำตั้งแต่เมื่อวานแต่ลืมและเห็นว่าระบบเว็บไซต์ไนกี้พลัสมีอาการหลงเวลาอยู่พอสมควร ทำให้ลีดเดอร์บอร์ดที่เพิ่งกลับมาอีกครั้งรายงานผลเพี้ยนไป ได้ฟังเสียงตอบรับจากเพื่อนนักวิ่งบนเฟสบุ๊คก็ได้กำลังใจเพิ่มขึ้นเป็นตัวช่วยให้มุ่งมั่นเดินหน้าทำเพื่อบรรลุเป้าหมายให้ได้

ถือเอาช่วงเวลานี้เริ่มต้นการดำเนินชีวิตอย่างถูกต้องเหมาะสมอีกด้วยเนื่องจากน้ำหนักตัวคงอยู่ในระดับสูงเกินมาตลอด ที่ชั่งได้เมื่อเช้าก็ขึ้นมาอยู่ที่เก้าสิบห้าจุดหนึ่งกิโลอีกแล้ว จากนี้ไปต้องหักดิบนิสัยต่างๆ ทำตัวใหม่ ตั้งใจใหม่ ด้วยหวังในผลทั้งสุขภาพร่างกาย จิตใจและสติปัญญาให้ดำเนินไปอย่างมีประโยชน์จริงๆ

วันนี้ไปสั่งลาบุฟเฟต์อาหารญี่ปุ่นด้วยแซลมอนซาซิมิจานใหญ่ กินกันให้เบื่อไปเลย แถมขึ้นราคาอีกแล้วด้วย ต่อไปนอกจากบุฟเฟต์สลัดผักแล้ว คงต้องห้ามใจตัวเองไม่ให้คิดถึงอาหารล้นเกินทั้งในบ้านและนอกบ้านให้ได้ ต้องกลับไปศึกษาแนวทางการปฏิบัติตัวหลังการล้างพิษตับและถุงน้ำดีเพราะเป็นหนทางที่ถูกต้อง

บอกกับตัวเองว่าต้องรีบทำสิ่งที่รับผิดชอบอยู่ให้เสร็จ หลายอย่างกำลังพุ่งเข้ามาพร้อมกัน ถ้ายังไม่ลงมือทำ อาจจะไม่สำเร็จตามสมควรได้

ตั้งใจกันใหม่ในสัปดาห์นี้ ดูเหมือนเช้าวันจันทร์จะเหมาะกับการเริ่มต้นทำสิ่งที่ควรทำอยู่ไม่น้อย แผนการวิ่งเดิม แต่พบว่ามีการวัดความเร็วผิดพลาดเกิดขึ้นอีกครั้ง

เย็นวันอังคารเริ่มมีอาการเมื่อยกล้ามเนื้อต้นขาขวาด้านหน้าอย่างมาก แรกทีเดียวคิดว่าเพราะการเร่งความเร็วในช่วงท้ายของการวิ่งในตอนเช้า ตั้งใจว่าต้องซ้ำด้วยการออกกำลังต่อเนื่องในเช้ารุ่งขึ้นให้ได้ เกือบจะถอดใจเหมือนกัน แต่เนื่องด้วยวันต่อๆ มาจะมีภารกิจของครอบครัวจนไม่ได้ออกกำลังอย่างแน่นอนในเช้าวันพฤหัสและศุกร์ ต่อเนื่องมาถึงเช้าวานนี้และวันนี้ที่ร่างกายต้องการพักผ่อนอย่างเต็มที่ สัปดาห์นี้จึงทำได้เพิ่มขึ้นจากสัปดาห์ที่แล้วอีกหนึ่งวัน

เป้าหมายที่หนึ่งร้อยกิโลเมตรค่อยๆ ใกล้เข้ามา

พิจารณาต่อจึงเข้าใจว่าที่เจ็บกล้ามเนื้อต้นขานั้นเพราะไปปืนขึ้นลงบันไดลิงในพื้นที่ก่อสร้างมา เช้าวันศุกร์ยังต้องแวะไปอีกก็ได้ของแถมกลับมาทั้งขาซ้ายและขาขวาเลยคราวนี้

นั่นเพราะน้ำหนักตัวที่มากเกินอยู่ ถ้าไม่ได้ออกกำลังและไม่ได้ฝึกลุกนั่งมาก่อน สถานการณ์คงแย่กว่านี้ก็ได้ น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่เท่ากับสัปดาห์ที่แล้วอย่างน่าประหลาด ถือว่าเป็นข่าวดีก็แล้วกัน อยากตั้งใจหักดิบนิสัยการกินแย่ๆ ที่เป็นอยู่ตลอดสัปดาห์ ก็ยังไม่สามารถทำได้ ยังไม่รู้ว่าจะมีอะไรช่วย

ฝนปลายเดือนพฤศจิกายนแม้ไม่คุ้นเคย อาจจะกระทบวิถีชีวิตบ้าง แต่ด้วยสติปัญญาคงจัดการให้เข้าที่เข้าทางได้ไม่ยาก

กำลังมุ่งมั่นต่อเนื่องจากสัปดาห์ที่แล้วกับแผนการวิ่งที่ห้าร้อยแคลอรี่ เพื่อระยะทางประมาณเจ็ดกิโลครึ่ง ต่อวันจันทร์ได้วันเดียวก็มีอาการเจ็บที่ข้อเท้าซ้ายด้านนอก คาดว่าเนื่องมาจากโรคเกาต์ที่ประจำตัวมานาน จำเป็นต้องพักไปสองวันพร้อมกับอัดยาเคมีเต็มที่เพื่อให้กลับมาปกติในเร็ววัน

เช้าวันพฤหัวรีบกลับมาอีกครั้งเนื่องจากวันที่เหลือจะมีภารกิจรออยู่ เดิมที่คาดว่าน่าจะสามารถออกวิ่งในเข้านี้ได้อีกครั้งเพื่อปิดสัปดาห์แต่ปัญหาเรื่องการนอนรบกวนจนต้องพลาดไปอีกวัน

ตลอดสัปดาห์ทำได้เพียงเท่านี้

ปัญหาเรื่องนิสัยการกินยังคงเรื้อรังต่อไป กลัวก็กลัวว่าจะทำให้เสื้อผ้าที่แขวนอยู่มีปัญหาสวมใส่ไม่ได้ คงเหลือวิธีเดียวคือหักดิบแต่ต้องการสภาพจิตใจที่เข้มแข็งจริงๆ

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าลงมานิดหน่อยอยู่ไม่ถึงเก้าสิบห้ากิโลได้เล็กน้อย คงต้องติดตามดูอย่างใกล้ชิดกันต่อไป ยังไม่รู้เลยว่าอะไรคือสาเหตุให้ลงมา

อาการที่เข้าเท้าทั้งสองยังไม่น่าไว้วางใจ อย่างไรเสียก็ต้องพยายามกลับมาออกวิ่งให้ได้อีก สัปดาห์หน้ายังมีภารกิจรออยู่เหมือนกัน หวังว่าวันที่เหลือจะเข้ารับการทดสอบได้ต่อไป

เป็นการทดสอบทั้งจิตใจและทดสอบสภาพร่างกาย รวมถึงอีกหลายๆ อย่างว่าจะสามารถกลับมาออกกำลังได้อย่างที่ควรจะเป็นอีกครั้งหรือไม่ เนื่องจากยังคงมีหลายปัจจัยเป็นตัวดึงให้ชีวิตแย่ลงไปอีกครั้งโดยเฉพาะเรื่องอารมณ์

พยายามปรับแผนการวิ่งจากที่เคยตั้งความเร็วของลู่วิ่งไฟฟ้าเอาไว้แล้ววิ่งไปเรื่อยๆ จนจบมาเป็นตั้งระยะเวลาไว้ที่หกสิบนาทีและเริ่มด้วยความเร็วที่น้อยกว่าที่เคยใช้แต่คุ้นเคยดีเมื่อครั้งวิ่งอยู่บนพื้นปูนหน้าบ้าน จากนั้นค่อยๆ เพิ่มความเร็วของลู่วิ่งทีละน้อยเมื่อเวลาผ่านไป จนสุดท้ายจบด้วยความเร็วระดับที่เคยตั้งไว้เพื่อวิ่งรวดเดียว

อย่างน้อยวิธีนี้ก็ช่วยปรับร่างกายที่อ่อนแอลงให้ไม่รู้สึกเข็ดขยาดกับความยากลำบากมากนัก ส่วนการเพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อยๆ ก็เป็นการชดเชยความเร็วที่จะค่อยๆ ลดลงเมื่อเวลาผ่านไปหากวิ่งเอง ถึงกระนั้นก็ยังพบว่าความเร็วที่วัดได้ค่อนข้างแกว่ง ส่วนอัตราการเต้นของหัวใจก็ไม่ถึงกับหนักจนเกินไป

หักเช้าวันพุธที่ขาดไปเพราะคืนก่อนมีปัญหาการนอนนิดหน่อยกับเช้าวันศุกร์ที่มีภารกิจนอกบ้าน วันที่เหลือสามารถบังคับตัวเองให้ไปออกกำลังกายได้ โชคดีที่ไม่มีใครใช้เครื่องอยู่ก่อน และวานนี้ก็เห็นเป้าหมายใหม่ที่ห้าร้อยแคลอรี่แล้ว ตลอดสัปดาห์ทำได้เท่านี้

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้ายังแสดงผลของปัญหาการกินอยู่ ปัญหานี้เชื่อมโยงกับสภาพจิตใจอย่างปฏิเสธไม่ได้ เป็นเรื่องยากมากที่จะจัดการเรื่องนี้เนื่องจากเริ่มสะสมเรื้อรังแล้ว ตัวเลขเก้าสิบห้ากว่าๆ เพิ่มขึ้นจากสัปดาห์ที่แล้วสองขีดเห็นแล้วทั้งดีใจและเสียใจ

แน่นอนว่าต้องเสียใจที่น้ำหนักขึ้นแต่ก็ต้องดีใจกับตัวเองที่ได้ออกกำลังแล้วสามารถรักษาไม่ให้มันเด้งแรงไปกว่านี้ ถึงจะยังไม่สามารถแก้ไขปัญหาได้ ขอให้ได้ออกกำลังเอาไว้ก่อนเป็นสิ่งสำคัญที่สุดตอนนี้

แผนการวิ่งที่ห้าร้อยแคลอรี่น่าจะเข้าประจำการแทนได้ ขอให้สามารถพาตัวเองออกไปทดสอบได้ตลอดสัปดาห์หน้าก็แล้วกัน