หลังจากเขียนสรุปประจำสัปดาห์ที่แล้วเสร็จ หัวเรื่องไปปรากฏขึ้นในหน้าเฟซบุ๊คและเพื่อนๆ นักวิ่งทั้งหลายต่างก็ร่วมแสดงความคิดเห็น คำแนะนำและกำลังใจกันอย่างล้นหลาม ต้องกล่าวขอบคุณอย่างเป็นทางการอีกครั้งเอาไว้ในบันทึกของสัปดาห์นี้ และจะถือเอากำลังใจมากมายนั้นเป็นพันธะสัญญาเพื่อก้าวต่อไป ขอบคุณทุกๆ ท่านมากครับ

แผนการวิ่งยังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง มีแต่อากาศที่เปลี่ยนไปในทางหนาแน่นของปริมาณฝน ก็แน่อยู่แล้วนี่เป็นหน้าฝน จะให้ถูกต้องบอกว่าเป็นกลางหน้าฝนแล้ว ถ้าฝนไม่ตกก็จะได้อากาศร้อนอบอ้าวจนน่าเบื่อแทน คงไม่ต้องอธิบายว่าอย่างไหนดีกว่ากัน

ขาดเช้าวันอังคารและพุธไปเพราะฝนที่ตกตั้งแต่เย็นวันก่อนต่อเนื่องจนถึงเช้า ส่วนเช้าวันศุกร์คราวแรกก็คิดว่าจะออกกำลังสั้นๆ ก่อนออกไปทำธุระของครอบครัว ก็เปลี่ยนใจเป็นกลับมาออกตอนเย็นแทนแล้วกัน เช้ามีฝนนิดหน่อยจึงนั่งทำงานเล็กน้อยก่อนออกจากบ้าน กลายเป็นว่าเย็นนั้นฝนก็เทลงมาตั้งแต่บ่ายแก่ๆ จึงอดไปอีกวัน

เช้าวันเสาร์ต้องเพิ่มระยะทางขึ้นอีกนิดเพื่อชดเชยระยะที่ขาดหายไป ถึงจะไม่มากมายอะไร อย่างน้อยก็ได้สังเกตร่างกายในระดับนั้น

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้ายังอยู่ที่แปดสิบแปดกิโลเหมือนเดิม แต่ตลอดสัปดาห์รู้สึกได้ว่ากางเกงเริ่มคับขึ้นเรื่อยๆ ความพยายามควบคุมอาหารช่วงเย็นจนถึงดึกยังมีอยู่ และก็มีที่หลุดไปบ้าง ทำให้ต้องคิดถึงพันธะสัญญาอีกครั้ง และต้องทำอะไรบางอย่างในขั้นหักดิบ เพื่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างแท้จริง

หวังว่าสัปดาห์ใหม่จะยังสามารถออกกำลังกายได้ทุกเช้าอย่างต่อเนื่องต่อไป มาดูกันว่าการตัดสินใจทำอะไรบางอย่างจะให้ผลอย่างไร ที่สำคัญคือร่างกายและจิตใจจะเป็นอย่างไร

สามารถออกตัวได้ตามปกติอีกครั้งในสัปดาห์นี้ ต่อเนื่องในแผนการวิ่งเดิมที่หกร้อยแคลอรี่จากสัปดาห์ที่แล้ว และจะพยายารักษาเอาไว้ให้นานๆ

มีวันอังคารที่เริ่มออกวิ่งสายไปหน่อยและวันพฤหัสที่มีภารกิจแต่เช้าจึงต้องเลือกลดแผนการวิ่งลงเหลือเพียงสามสิบนาที ถึงอย่างไรก็ยังดีที่ได้ออกวิ่ง

ส่วนเช้าวันศุกร์มีฝนตกลงมาตั้งแต่ยังไม่สว่าง พอฟ้าเริ่มแจ้งก็หยุดไปแต่ที่ทางเฉอะแฉะหมดเสียแล้ว ถือโอกาสพักเสียหนึ่งวันแล้วกัน ทำเอาเช้ารุ่งขึ้นอยากพักต่ออีกแต่ก็สลัดความง่วงออกวิ่งได้ตามแผนเดิม

ทั้งสัปดาห์สามารถสะสมระยะทางไปได้เท่านี้

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่แปดสิบแปดกิโลได้อีกครั้ง ระหว่างสัปดาห์มีการทดลองบางอย่างเกิดขึ้น คือปล่อยให้การกินเป็นไปตามความอยากและมีมื้อค่ำเพิ่มเข้ามาในหลายคืน แน่นอนว่ากินเสร็จแล้วก็ยังมีความรู้สึกผิดตามมา รู้สึกว่าทำอย่างนี้น้ำหนักจะลงได้อย่างไร นั่นก็เป็นสภาพจิตใจที่ยากจะควบคุมจริงๆ

อย่างไรเสียก็จะพยายามควบคุมตัวเองให้มากขึ้นจากนี้ไป จะไม่ปล่อยให้กินอะไรตามความอยากเกินไปจนเกิดความรู้สึกผิดตามมาอีก

และจะพยายามออกกำลังให้สม่ำเสมอที่สุดเท่าที่จะทำได้ แม้จะต้องพึ่งยาเคมีก็ตาม