ห่างหายจากการออกกำลังกายและการบันทึกประจำสัปดาห์ที่ทำมาต่อเนื่องยาวนานหลายปีไปหนึ่งเดือนเต็มเนื่องจากหมดไฟ มีความขัดข้องต่างต่างนานาประดังเข้ามาทำให้ไม่สามารถจัดสรรชีวิตให้กลับมาออกกำลังด้วยการวิ่งอย่างที่เคยกระทำติดต่อกันมาห้าปีกว่าปีได้

เป็นประสบการณ์ใหม่ของชีวิตที่ขาดแคลนการออกกำลังกายมากขนาดนี้ สภาพจิตใจตกต่ำย่ำแย่ไปด้วย ตลอดทั้งเดือนตุลาคมฮึดขึ้นมาออกำลังได้สัปดาห์ที่สองของเดือนสองวัน และสัปดาห์ก่อนหมดเดือนอีกสองวัน ดูเหมือนร่างกายกำลังสะสมความอ่อนแอแทน เห็นได้จากสถิตินี้

พยายามรวบรวมกำลังใจและความสนใจครั้งใหม่เพื่อให้กลับมาวิ่งได้อีกครั้ง เดือนสิบเอ็ดนี้ติดภารกิจตั้งแต่เริ่ม กลับมาออกกำลังได้อีกครั้งเมื่อวานนี้พร้อมกับแผนการวิ่งใหม่

ตั้งใจใช้แผนการวิ่งหกสิบนาทีกับความเร็วของลู่วิ่งไฟฟ้าที่ช้าลงกว่าเคย ดีที่ได้เพลงประกอบการวิ่งความยาวประมาณหนึ่งชั่วโมงมาช่วยอีกแรง เริ่มจากช้าๆ แล้วปรับเพิ่มขึ้นทีละน้อยเมื่อเวลาผ่านไป อย่างน้อยร่างกายคงรับรู้ว่านี่คือระดับความเร็วที่คุ้นเคยเพียงแต่เปลี่ยนมาวิ่งอยู่บนลู่ไฟฟ้าแทน

สัปดาห์นี้เริ่มต้นไปได้สองครั้ง

นอกจากนี้ยังตั้งเป้าหมายว่าต้องสะสมระยะทางให้ได้หนึ่งร้อยกิโลเมตรภายในสี่สัปดาห์ อาจจะน้อยเมื่อเทียบกับที่ผ่านๆ มา แต่สถิติระยะหลังที่ย้ายมาพักอยู่ที่คอนโดนี้ยังไม่สามารถทำระยะทางได้เกินแปดสิบกิโลเลย ระยะนี้จึงค่อนข้างท้าทายอยู่

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่เก้าสิบห้ากิโลกรัม ขึ้นจากสัปดาห์ก่อนมากพอสมควร เนื่องจากมื้อดึกกลายเป็นมื้อประจำที่มี ‘ความอยาก’ ควบคุมอยู่ ไม่รู้จะแก้อย่างไร ก็หวังว่าจะค่อยๆ ลดลงบวกกับพอได้ออกกำลังเพิ่มขึ้นสุขภาพโดยรวมคงดีขึ้น

ติดตามดูกับต่อว่าจะสามารถรักษาความสม่ำเสมอเอาไว้ได้อีกครั้งหรือไม่ ช่างท้าทายจริงๆ

ปกติเป็นคนขวางโลก แต่วันนี้กระแส ‘เป็นหวัด’ มาแรงขนาดที่ไม่อยากเดินตามก็ต้องตามไปกับเขาด้วยคน

เริ่มสัปดาห์แบบไม่มีวี่แววว่าจะมีอุปสรรคอะไรมาขัด คืนวันอังคารก็มีอาการคออักเสบมาเยือน จากนั้นก็ตามด้วยอาการเป็นหวัด มั่นใจว่าร่างกายแข็งแรงดีไม่น่ามีปัญหาเรื่องนี้แน่นอน ก็ต้องยอมรับว่าประมาทไปแล้วจริงๆ จนต้องพักรักษาตัวในวันที่เหลือทั้งหมดของสัปดาห์

จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้อยู่ดีกว่าป่วยตามกระแสได้อย่างไร ทั้งสัปดาห์ทำระยะทางไปได้เพียงเท่านี้

สัปดาห์ที่แล้วขาดการเขียนบันทึกไปเนื่องจากหมดอารมณ์อย่างรุนแรง ทั้งสัปดาห์ได้ออกกำลังเพียงวันเดียว ไม่รู้จะเขียนอะไรดีเพราะเหมือนหลอกตัวเองไปวันๆ แผนการวิ่งสัปดาห์นี้จึงตั้งใจเพิ่มขึ้นอีกนิดหน่อยด้วยหวังว่าจะสามารถจบเดือนเก้าด้วยระยะทางสะสมที่หนึ่งร้อยกิโลเมตรอีกครั้ง

ผลก็คือสามารถสะสมไปได้เพียงแปดสิบกว่ากิโลเมตร น่าแปลกที่แทบจะเท่ากับเดือนที่แล้วเลยทีเดียว

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่เก้าสิบสี่จุดสามกิโลกรัม แม้จะตระหนักดีว่าจำเป็นต้องทำให้ลงไปมากกว่านี้ก็ยังไม่สามารถลงมือทำได้อย่างที่ควรจะเป็น แผนการล้างพิษตับครั้งใหม่กำหนดไว้แล้วในเดือนหน้า หวังว่าจะสามารถปรับปรุงนิสัยได้บ้าง

สิ่งที่ต้องการให้กลับมาตอนนี้เป็นที่สุดคือความอยาก ‘อ่านหนังสือ’ เนื่องจากยังไม่สามารถอ่านหนังสือจบเลยสักเล่มหลักการย้ายที่พำนักมานี้ อารมณ์สร้างสรรหลายอย่างหล่นหายไปพอสมควร อาจต้องตามหากันอีกสักหน่อย

ดูเหมือนสัปดาห์นี้จะกลับมาใกล้เคียงความจริง แต่ไม่เป็นอย่างนั้น ถึงจะสามารถลุกขึ้นมาออกกำลังได้แต่เช้าตรู่ ขาดบางวันที่มีภารกิจและมีปัญหารบกวนบ้าง สิ่งหนึ่งที่ยังคงอยู่เหมือนกันคือมื้อค่ำ

เป็นการทดลองก็ว่าได้ อยากรู้ว่าถ้าปล่อยตามใจปากแล้วจะเป็นอย่างไร ไม่ว่าจะกินเพื่อบรรเทาอารมณ์หรือกินเพื่อสนองอะไรก็ตาม ปล่อยกันให้เต็มที่

ส่วนแผนการวิ่งที่พัฒนาการนิดหน่อยคือ ยังอยู่ที่แผนเผาผลาญสี่ร้อยแคลอรี่เพื่อระยะทางหกกิโลเมตร ในช่วงห้าสิบแคลอรี่สุดท้ายมีการปรับความเร็วของลู่วิ่งไฟฟ้าขึ้นไปอีกขั้นเพื่อเร่งการเผาผลาญ ด้วยความหวังว่าจะมีแรงส่งไปตลอดทั้งวัน

สังเกตได้อย่างหนึ่งคือร่างกายไม่รู้สึกทรมานมากมายนักภายหลังการวิ่ง คงสามารถปรับตัวเพื่อรับมือความหนักที่ใส่เข้าไปได้ดีขึ้น

ทั้งสัปดาห์สะสมระยะทางไปได้อีกสามสิบกิโลเมตรกว่าๆ

ผลการทดลองแสดงออกมาในรูปของน้ำหนักตัวเช้านี้อย่างชัดเจนอีกครั้งที่เก้าสิบห้าจุดสามกิโลกรัม เด้งขึ้นอย่างต่อเนื่อง คงจะหวังใช้การออกกำลังกายเพื่อเผาผลาญพลังงานอย่างเดียวไม่พอเป็นแน่ เพราะสิ่งที่ใส่เข้าปากก่อนนอนเป็นสาเหตุหลักของเรื่องนี้

ก็คงต้องบอกตัวเองว่าให้ระวังปาก ทั้งเรื่องกินและเรื่องพูด ผลตอบแทนจะคืนมาไม่น่าประทับใจนักอย่างที่ได้เห็นแล้ว ต้องพยายามปล่อยวางไม่เก็บมากด แต่ต้องบอกตัวเองว่ามีบทเรียนแล้วจะต้องปรับปรุงเหมือนกัน

มีความรู้สึกไม่อยากเขียนบันทึกของสัปดาห์นี้อย่างรุนแรงเนื่องจากสิ่งที่ตั้งใจไว้ในสัปดาห์ที่แล้วทำไม่ได้สักอย่าง แต่สุดท้ายก็พยายามรักษาความรู้สึกเอาไว้ ตั้งใจใช้การบันทึกประจำสัปดาห์เป็นการฝึกฝนการเขียนต่อไป แม้จะไม่อยากเขียนอะไรก็ตามที

เริ่มต้นสัปดาห์ด้วยการหยุดพักเพราะอาการเจ็บตึงที่น่องขวารุนแรงขึ้น ไม่อยากคิดเลยว่าเป็นเพราะออกกำลังติดต่อกันมาสามวันเป็นต้นเหตุ พักทาครีมนวดสักวันก็คงไม่เป็นไร ส่วนที่ไม่ได้ออกกำลังอีกสามวันเพราะว่ามีปัญหาในตัวเองจนหลายๆ อย่างรวนไปหมด อยากพักก็เหมือนไม่ได้พักเท่าไหร่

ได้ออกกำลังวันอังคารเช้าหนึ่งครั้งแล้วกลับมาตั้งใจได้อีกครั้งในเช้าวันเสาร์และวันนี้ พยายามจัดระเบียบชีวิตอีกหน่อยจนสามารถออกกำลังได้สามครั้งๆ ละประมาณหกกิโลเมตรกว่าๆ ตามนี้

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าได้เห็นตัวเลขที่กระโดดขึ้นทันทีอีกหนึ่งกิโลกรัมอยู่ที่เก้าสิบสี่จุดเจ็ดกิโล เป็นผลจากปัญหาในช่วงที่ผ่านมานั่นเอง หนักหนาจนสะกดคำว่า ‘สติ’ ไม่ได้อีกครั้ง

ไม่สามารถวางแผนอะไรได้อีก คงต้องปล่อยไปตามธรรมชาติสักระยะเพื่อดูว่าจะสามารถทำอะไรให้เข้ารูปเข้ารอยได้กว่านี้อีกหรือไม่

ผ่านโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดีครั้งที่ยี่สิบไปแล้วมีพันธะผูกพันกับตัวเองต่อไปอีกว่าจะต้องควบคุมการกินให้ได้ จำเป็นอย่างยิ่งต้องมีสติบังคับตัวเอง และเรื่องนี้ต้องมีการฝึกฝนอย่างหนัก

สองสามวันหลังโปรแกรมพยายามจัดอาหารที่ไม่มีเนื้อสัตว์ต่ออีกหน่อยเพื่อให้ร่างกายค่อยๆ ปรับตัวและสังเกตได้ว่ามีผลดีเหมือนกัน แม้จะไม่ได้เคร่งครัดเหมือนสัปดาห์ที่แล้วแต่ก็พยายามไม่ให้มีการกินระหว่างมื้อและที่ทำได้ดีคือไม่มีมื้อดึกเข้ามารบกวน

ประกอบกับความตั้งใจว่าจะออกกำลังกายตอนเช้าเป็นประจำให้ได้ และสถิติที่ทำได้เมื่อปิดเดือนแปดของปีในวันศุกร์เป็นดังนี้

ระหว่างนี้ตั้งใจไว้ว่าจะต้องเขียนบันทึกเรื่องเก้าพันกิโลเมตรให้เสร็จ ได้ประสบการณ์เรื่องการวางแผนและการแบ่งงานออกเป็นส่วนๆ เพื่อทำเขียนได้หลายๆ วัน จนเสร็จเรียบร้อยในบ่ายวันพฤหัสตามแผน

สัปดาห์นี้ขาดเช้าวันอังคารที่ไม่ได้ออกกำลังเพราะมีคนใช้ลู่วิ่งไฟฟ้าอยู่ จนต้องบังคับตัวเองให้ตื่นเช้าขึ้นเพื่อมาออกกำลังกายก่อนใคร เช้าวันพฤหัสขัดข้องอีกวันเนื่องจากนอนดึกไปหน่อย

เห็นความถี่ในการออกกำลังที่เพิ่มขึ้นยิ่งต้องบอกตัวเองให้ตั้งใจมากขึ้นไปด้วย สัปดาห์นี้สะสมได้อย่างดีอีกสัปดาห์

เดือนแปดผ่านไปด้วยระยะทางแปดสิบกว่ากิโลเมตร แม้จะน้อยกว่าที่เคยทำได้แต่เว็บไซต์ไนกี้พลัสใหม่ก็ให้รางวัล

ได้กำลังใจเพิ่มขึ้นดีเหมือนกัน

ความพยายามควบคุมการกินยังมีอยู่ตลอดสัปดาห์ ประสบการณ์ที่ผ่านมา หลังการล้างพิษตับและถุงน้ำดีแล้วน้ำหนักจะขึ้นมาอยู่ในระดับเดิมอย่างรวดเร็วเพราะกลับมากินเหมือนอย่างเคยอีก บอกตัวเองว่าต้องฝึกฝนเรื่องนี้อย่างมาก การควบคุมความอยากเป็นเรื่องยากมาก ต้องทำให้ดีที่สุดแล้วมาลุ้นกันว่าผลจะเป็นอย่างไร

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าขึ้นมาอีกเจ็ดขีด อยู่ที่เก้าสิบสามจุดเจ็ดกิโลกรัม บอกกับตัวเองว่าจำเป็นต้องควบคุมการกินต่อไปเรื่อยๆ ต้องพยายามฝึกสติเพื่อใช้งานเรื่องนี้ไปด้วย เป็นเรื่องที่หนักอยู่เหมือนกัน

ไม่อยากคิดว่าแผนการออกกำลังกายไม่ได้มีส่วนช่วยบ้างเลยหรือ น้ำหนักถึงยังขึ้นอยู่อีก ยิ่งคิดยิ่งกังวลไปก็ยิ่งทำให้เครียดเปล่าๆ พยายามเดินหน้าออกกำลังกายตามแผนการวิ่งสี่ร้อยแคลอรี่เพื่อระยะทางหกกิโลเมตรต่อไป และพยายามควบคุมความอยากและควบคุมการกินให้มากที่สุด ระหว่างสัปดาห์คงมีอุปสรรคอยู่บ้าง ก็ปรับเพิ่มปรับลดชดเชยกันต่อไป