จากจุดประกาย กรุงเทพธุรกิจ เมื่อวานนี้

***ว่าด้วยเรื่องของบุหรี่ นายพินิจ จารุสมบัติ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข ให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับทิศทางการดำเนินงานของกระทรวงสาธารณสุขในปี 2549 ว่า จะเน้นเรื่องการป้องกันโรค ลดปัญหาการเจ็บป่วยให้น้อยลง โดยเฉพาะโรคที่ป้องกันได้ ที่เป็นปัญหาอันดับ 1 ของประเทศขณะนี้ ได้แก่ โรคมะเร็ง เสียชีวิตปีละ 45,759 คน หรือตายชั่วโมงละ 5 คน ซึ่งน่ากลัวมาก โดยสาเหตุหลักๆ มาจากการสูดควันพิษจากบุหรี่

***ผลสำรวจล่าสุดทั่วประเทศมีคนสูบบุหรี่มากถึง 11.3 ล้านคน จึงต้องคุ้มครองสุขภาพของคนอีก 52 ล้านคนที่ไม่ได้สูบ แต่ได้รับควันพิษจากบุหรี่ โดยเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม 2548 ตนได้ลงนามในประกาศกระทรวงสาธารณสุข 2 ฉบับ ได้แก่ การกำหนดเครื่องหมายของเขตสูบบุหรี่และเขตปลอดบุหรี่ และการกำหนดพื้นที่ปลอดบุหรี่เพิ่มเติมจากกฎหมายเดิมที่มี 31 ประเภท เพิ่มอีก 3 ประเภท

คาดว่าจะมีผลใช้หลังประกาศลงในราชกิจจานุเบกษาภายในเดือนมกราคมนี้ แน่นอน ทั้งนี้ตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขใหม่ ได้เพิ่มพื้นที่ปลอดบุหรี่ ได้แก่ ล็อบบี้โรงแรมที่ติดแอร์ทุกแห่ง สถานพยาบาลด้านการแพทย์แผนไทยและธุรกิจบริการสุขภาพ ได้แก่ สปาเพื่อสุขภาพ นวดเพื่อสุขภาพ และร้านเสริมสวยเพื่อสุขภาพ

***และแก้ไขประกาศเดิมซึ่งครอบคลุมเฉพาะตู้รถไฟชนิดปรับอากาศ แต่ประกาศฉบับใหม่นี้จะครอบคลุมตู้โดยสารรถไฟทั้งขบวน สำหรับประกาศกระทรวงที่กำหนดเครื่องหมายของเขตสูบบุหรี่และเขตปลอดบุหรี่ ได้มีการเพิ่มป้ายแสดงเขตปลอดบุหรี่ชนิดเล็ก ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางไม่ต่ำกว่า 5 เซนติเมตร เป็นป้ายวงกลม พื้นสีขาว โดยมีขอบสีแดง กว้างไม่ต่ำกว่า 0.5 เซนติเมตร มีรูปมวนบุหรี่ซิกาแร็ต และควันสีดำอยู่ตรงกลาง มีเส้นทึบสีแดงพาดทับ ขนาดกว้างเท่าขอบสีแดง ทั้งนี้ อาจจัดให้มีข้อความ ‘ห้ามสูบบุหรี่ ฝ่าฝืนมีโทษปรับ 2,000 บาท’ หรือพิมพ์เป็นภาษาอังกฤษในความหมายเดียวกัน

ผมเขียนเรื่องนี้มาตั้ง 2 ปีแล้วว่าจำนวนคนไทยที่ไม่สูบุหรี่มีมากกว่าที่สูบอยู่มาก ทำไมไม่รู้จักคุ้มครองคนเหล่านี้ ดูต่อไปก็แล้วกันว่าพี่จะกล้าทำอะไรให้เป็นมรรคเป็นผลบ้าง

ขอก่อนได้ไหม ให้ทุกตารางนิ้วของโรงพยาบาลทุกแห่งนั้นปลอดบุหรี่จริงๆ ลองไปดูที่ศิริราชแห่งเดียวก็หมดอารมณ์แล้ว

ผมเองก็พอจะมีเพื่อนอยู่บ้าง แม้ว่าที่สนิทจริงๆ จะไม่มากนัก แต่ผมก็จริงใจกับเพื่อนเสมอ

ที่ผ่านมายังไม่มีเพื่อนคนไหนคิดที่จะขายของกับผม จะมีก็แต่คนที่พยายามเข้ามาผูกมิตร และต่อมาก็พยายามขายของ ตามสูตร

ผมไม่ค่อยชอบคนแบบนี้สักเท่าไหร่ มันเป็นการแสดงออกถึงความไม่จริงใจ และยิ่งทำให้ผมรู้สึกไม่ไว้ใจมากขึ้นเรื่อยๆ

มิตรภาพที่เกิดจากธุรกิจ ดีกว่า ธุรกิจที่เกิดจากมิตรภาพ

ผมคิดอย่างนั้น…

เมื่อคืนขณะทำอะไรเพลินๆ อยู่บนเครื่องคอมพิวเตอร์ ก็ดันได้โหลดโปรแกรมหนึ่งมา ไม่ระวังอะไรก็ดับเบิ้ลคลิ้กโดยไม่เอะใจ ผลก็คือเจอดีโดยพลัน

นั่นคือ Adware ตัวแสบชื่อ Adware.Look2Me เจ้าผู้คุ้มกันทั้งหลายก็พยายามเตือนว่ามีผู้บุกรุกเข้ามาแล้วน่ะ แต่ไม่มีอะไรดีขึ้น

ก็พยายามเปิดโปรแกรมตัวเก่งมาช่วยดักจับเพื่อที่จะขุดรากถอนโคนออกไปให้สิ้นซาก ไม่สำเร็จครับ หาข้อมูลบนอินเตอร์เน็ตเพื่อทำความรู้จักเพื่อนใหม่กันก่อน จากนั้นก็หาวิธีกำจัด ลองอยู่นานตั้งแต่ยังไม่สี่ทุ่มดียันตีสอง นอนดีกว่า

เช้าตื่นมาอีกทีแปดโมงก็มาง่วนกันมันอีก ค้นไปค้นมาก็ได้พบอัศวินม้าขาวมาช่วย พี่เขาชื่อ Spy Sweeper โดยบริษัท Webroot Software ของเขาดีจริง มาทีเดียวพวกกระเจิง โดนกวาดเรียบ!!!

กว่าจะเรียบร้อยก็ปาเอาเกือบ 5 โมงเย็น เหนื่อยหน่ายจริงๆ ดันทะลึ่งไปโหลดของดีมา เป็นไงหล่ะ

กว่าจะได้เขียนก็ปาเข้าไปสามทุ่มกว่า นึกว่าจะไม่ได้เขียนเสียแล้ว กว่าทุกอย่างจะเสร็จ กว่าจะได้มานั่งหน้าเครื่อง วันนี้เหนื่อยดีแต่ยังไม่เสร็จ

เมื่อคืนรีบนอนตั้งแต่สามทุ่มกว่า เพราะคืนก่อนนั้นได้นอนไม่เต็มที่พาลทำให้เมื่อวานเป็นวันที่ไม่ได้ทำอะไรเป็นมรรคเป็นผลเลย แถมยังระหองระแหงกับครอบครัวอีก สาเหตุก็มาจากบ้านพิธีการหญิงชื่อดังที่ย้ายจากช่องสามมาอยู่แถวๆ ทีวีของไอนั่นเอง พี่แกเกิดอยากจัดงานปีใหม่ขึ้นมา งานเริ่มตั้งแต่หกโมงเย็นจนปาเข้าไปเที่ยงคืนตีหนึ่งแล้วก็ยังไม่เลิก คงติดนิสัยเที่ยวกลางคืนจากที่อื่นมา คนจัดคงคิดว่าไม่เป็นไรปีล่ะหนคนกันเอง ไม่ต้องเกรงใจชาวบ้านหรอก หรือไม่มีใครสั่งสอนก็ไม่อาจทราบได้

ผมรู้สึกง่วงเต็มที่จึงหลับไปเอง ขณะที่เช้าวานนี้ต้องตื่นขึ้นมาใส่บาตรประจำสัปดาห์ เท่ากับได้นอนไปไม่ถึงห้าชั่วโมงดี ก็ต้องมาเก็บสแปร์เอาตอนกลางวันซิครับ ขนาดเก็บตอนเช้าที ตอนบ่ายที หัวยังมึนตึบอยู่ไม่น้อย

ก่อนเข้านอนเมื่อคือเปิดวิทยุคลื่น 89.25 เมกกะเฮิซ์ท คลื่นขาวจากชาวพุทธ กระจายเสียงจากวัดสังฆทาน สิกขาสถานทางธรรมของผมนั่นเอง ได้ความว่ากำลังถ่ายทอดเสียงเทศน์ของพระเดชพระคุณหลวงพ่อสนอง กตฺปุญโญ จากนั้นก็มีการสวดมนต์ เป็นการปฏิบัติธรรมในคืนวันเสาร์ที่จะมีการปฏิบัติเนสัชชิก (ไม่ถืออิริยาบถนอน ปฏิบัติธรรมตลอดคืน) แต่คืนนั้นไม่ธรรมดาเพราะเป็นคืนส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ด้วยพอดิบพอดี

รู้สึกเบาขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงหลวงพ่อสนอง จึงยึดอิริยาบถนั่งสมาธิฟังเสียงเทศน์ไปพลาง กำหนดลมหายใจให้ละเอียดไปพลาง ก็ได้ความรู้สึกดีๆ มาหล่อเลี้ยงจิตใจในบัดดล จากนั้นจึงเปลี่ยนเป็นนอนเพราะวางแผนไว้แล้วว่าพรุ่งนี้จะจัดบ้านและทำความสะอาดไปด้วยเลย

ตื่นเช้าขึ้นมาก็เริ่มต้นจัดการกับกองหนังสือพิมพ์ที่เก็บไว้ให้เรียบร้อย แต่ฝุ่นไม่เคยปราณีคนแพ้ฝุ่น จัดบ้านไปพลาง คัดจมูกไปพลาง จึงต้องพักดูรายการคนรักบ้านกับอาจารย์เชี่ยวทางเนชั่นแชลนัลสักหน่อย พอช่วงบ่ายหลังจากพาครอบครัวไปทานอาหารกลางวันนอกบ้าน ก็ได้เวลาจัดการกับโต๊ะคอมพิวเตอร์ชุดใหญ่ ค่อยๆ ถอดเป็นชิ้นๆ เช็ดฝุ่นและดูดฝุ่นไปตามรูปลักษณะ จากนั้นก็ประกอบกลับเข้าไป จัดการย้ายที่บ้างบางชิ้นเพื่อความเรียบร้อย บ้านเรานี้ฝุ่นเยอะจริงๆ กว่าจะเสร็จก็จวนจะหกโมงเย็นแล้ว

อาบน้ำ ทานอาหารเย็น เป็นสลัดเช่นเคย ต่อด้วยเค๊กปีใหม่ที่เหลือนิดหน่อย ทิ้งขยะ ล้างจาน กรอกน้ำ จัดการแก้ไขเสียงจากรายการวิทยุที่อัดไว้เมื่อเช้า แล้วก็กลับมานั่งหน้าเครื่องนี้แหละ

พรุ่งนี้จะต้องจัดหนังสือพิมพ์เข้าที่ทั้งหมด และก็จัดโต๊ะเขียนหนังสือข้างบนในห้องนอนอีก…

หลังจากที่ไปตั้งกระทู้ไว้ที่ freemac.net เพื่อนๆ ก็อยากเห็นรีวิวหนังสือเล่มนี้ The Interpretation of Dreams จึงตอบไปว่า

ต้องขออภัยล่วงหน้าไว้ก่อนเลยครับ เพราะผมเป็นคนที่อ่านหนังสือช้ามากครับ ไม่แน่ใจว่าเมื่อไหร่จะอ่านจบ

เท่าที่รู้จักงานของฟรอยด์ หนังสือเล่มนี้เป็นการรวบรวมฝันรูปแบบต่างๆ ของเรา และฟรอยด์ก็ใช้ทฤษฎีของตัวในการอธิบายสาเหตุของความฝันนั้นๆ หน่ะครับ

ซึ่งทฤษฎีบันลือโลกของฟรอยด์ก็คือ แรงขันดันให้คนคิดทำสิ่งต่างๆ นั้นเกิดจากแรงขันดันทางเพศ เช่นเรื่องของ โอดิปุส คอมเพล็กซ์ (Oedipus Complex), แอนนา โอ (Anna O), ลิตเติ้ล ฮานส์ (Little Hans) หรือ แร็ทแมน (Ratman) ครับ

มันเป็นงานระดับ Masterpiece จริงๆ ครับ

ก่อนหน้านี้ก็เคยตามสุดขอบฟ้าหาอัลบั้มนี้มาก่อนครับ หลังจากตามหามากว่า 5 ปี ก็มาได้ที่ Amazon.com

ผลงานของ Eric Woolfson และ Alan Parsons แห่ง The Alan Parsons Project เป็น The Interpretation of Dreams ฉบับ Musical ครับ