ต่อเนื่องความขี้เกียจมาจากสัปดาห์ที่แล้ว บวกกับภารกิจของครอบครัวกับเทศกาลสารทจีน จึงเลือกที่จะไม่วิ่งในช่วงสามวันแรกของสัปดาห์ หลังเสร็จภารกิจในวันอังคาร วี่แววน้ำหนักจะพุ่งขึ้นก็เห็นได้ชัดเจนจากอาหารมากมายที่ประกอบการไหว้บรรพุรุษ

เมื่อได้สติจึงบังคับตัวเองให้เริ่มวิ่งในวันพุธ และมีความหวังตั้งใจว่าจะวิ่งต่อไปทุกวันไม่หยุด แต่แล้วเช้าวานนี้ก็ไม่อาจวิ่งได้เนื่องจากฝนที่เทลงมาก่อนสว่าง ทั้งที่ช่วงที่หยุดวิ่งไปไม่มีฝนยามเช้าเลยสักนิด

ระยะทางสะสมทำได้เพียงเท่านี้เอง

ด้วยความตั้งใจจะทำระยะทางให้ได้ บวกกับเริ่มหวังอีกครั้งว่าเป้าหมายที่ตั้งไว้หนึ่งร้อยหาสิบกิโลมีโอกาสบรรลุได้อีกครั้งหลังจากที่ละความตั้งใจไปแล้ว แผนการที่จะบังคับตัวเองให้ตั้งใจวิ่งให้ได้ทุกวันก็กลับมา หากไม่มีอุบัติเหตุอะไรมารบกวนโดยมิได้คาดคิด

น้ำหนักตัวชั่งเมื่อเช้าเป็นไปตามคาด ดีดขึ้นไปมากจนอยู่ที่แปดสิบสามกิโลครึ่ง วันที่ไม่ได้ออกวิ่งก็ไม่ได้ออกกำลังกายด้วยวิธีอื่นเป็นการชดเชย ก็จำต้องยอมรับผลที่ได้จากความสุขชั่วคราวในการกิน

แม้จะได้ปรับเปลี่ยนนิสัยในช่วงสั้นๆ เมื่อครั้งเข้าโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดี นิสัยแย่ๆ ก็สามารถกลับมาได้อย่างรวดเร็วเมื่อปัจจัยแวดล้อมเอื้อยอำนวย

เช้านี้ก็แทบจะเดินไม่ได้เพราะเข้านิ้วหัวแม่เท้าทั้งสองข้างมีอาการเกาต์กำเริบขึ้นมาอีก ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลากี่วันจึงจะหาย เห็นที่ว่าเป้าหมายร้อยห้าสิบกิโลของเดือนนี้คงต้องล้มเหลวแน่นอน

หน้าฝนในสัปดาห์นี้ไม่ได้มีฝนพรำมาขัดขวางการออกวิ่งยามเช้าแต่ความรู้สึกข้างในต่างหากที่เป็นตัวขัดขวางให้ยังขี้เกียจอยู่ จากที่ว่าวันพฤหัสต้องหยุดวิ่งแน่ๆ หนึ่งวัน ก็ยังพอมีวันอื่นๆ ที่ไม่ได้ออกวิ่งเช่นกันในเหตุและผลต่างๆ กันไป เหนทีเป้าหมายการวิ่งที่หนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรคงไปถึงได้ยาก

ไม่ได้ท้อแท้ในเป้าหมายที่ไกลเกินเอื้อม เพราะบรรลุมามากต่อมากแล้ว ตัวอุปสรรคข้างในต่างหากที่ยังคงหาทางก้าวข้ามผ่านไปไม่พ้น

สัปดาห์นี้จึงพยายามให้ไม่แย่ไปกว่าสัปดาห์ก่อน

การได้เข้าโปรแกรมล้างพิษครั้งนี้ดูเหมือนปริมาณที่ขับออกมาออกจะน้อยลงจนแทบไม่มีอะไรต้องเป็นห่วงแล้ว รู้สึกไปก่อนเลยว่าน่าจะพอแล้วเสียด้วย แต่ที่จริงผลดีนอกเหนือจากสิ่งที่ขับออกมาก็คือได้ปรับร่างกายแม้จะช่วงสั้น

ร่างกายไม่มีความรู้สึกต้องการน้ำเย็นอีกต่อไป ถึงขนาดที่เสร็จโปรแกรมแล้ว น้ำอัญชัณที่เย็นกว่าอุณหภูมิห้องนิดหน่อยก็พาให้กล้ามเนื้อในช่องท้องบีบตัวจนรู้สึกน่ากลัวเหมือนกัน แถมยังได้บังคับตัวเองไม่ให้กินอะไรจุบจิบนอกมื้อและในยามค่ำ

น้ำหนักที่ชั่งได้เมื่อเช้าลดลงไปเพียงน้อยนิดอยู่ที่แปดสิบสองกิโลครึ่ง ร่างกายต้องการแผนการลดน้ำหนักใหม่แล้วเป็นแน่

จากที่เคยคิดว่าน่าจะหาอะไรทำแทนการวิ่งในวันที่ไม่ได้ออกวิ่ง แต่เจ้าตัวขี้เกียจยังฉุดให้อยู่กับที่ ร่างกายคงต้องการกล้ามเนื้อมากขึ้นเพื่อเป็นเตาเผาพลังงานถาวรที่ทำงานอยู่ตลอดเวลา

จะยกลูกน้ำหนักหรือจะรำตะบองก็ควรจะคิดวางแผนเพิ่มเติมได้แล้ว

ด้วยความตั้งใจอย่างล้นปรี่ว่าสัปดาห์นี้จะสะสมระยะทางตุนเอาไว้ให้มาก จะได้สำเร็จเป้าหมายที่ตั้งใจโดยเร็ว แต่ดูเหมือนอะไรอะไรมันจะขึ้นๆ ลงๆ และสัปดาห์นี้ก็เป็นขาลงเสียด้วย

พอวิ่งไปได้สองวันก็มีอาการเจ็บที่หัวเข่าขวาข้างที่คิดว่าไม่ควรมีอะไรน่าเป็นห่วงอีกก็แวะมาหา พักไปหนึ่งวัน กลับมาวิ่งก็มีอาการบาดเจ็บที่ต้นขาซ้ายระหว่างวิ่งอยู่อีก แต่ก็ฝืนวิ่งไปจนครบแผนการวิ่ง จากนั้นของสัปดาห์ก็ไม่ได้วิ่งต่ออีก

มีเหตุผลต่างต่างนานาเช่นนอนดึกจะไม่อยากตื่นบ้าง ฝนตกเมื่อคืนจนพื้นเปียกไม่เหมาะที่จะออกวิ่งบ้าง จนถึงมีฝนตกลงมาตลอดคืนยันเช้าจนสายบ้าง ผลก็คือได้ระยะทางไปเพียงเท่านี้เอง

ที่แย่กว่านั้นก็คือแผนที่เคยคิดว่าน่าจะหาอะไรทำชดเชยแทนการวิ่งก็กลับไม่มีความคิดแม้เพียงวาบเดียวขึ้นมาจุดประกาย เจ้าตัวขี้เกียจตัวใหญ่ควบคุมสถานการณ์ทั้งหมดเอาไว้ได้อย่างสมบูรณ์

เช้านี้เดินขึ้นตาชั่งได้ผลเหมือนสัปดาห์ก่อนคืออยู่ที่ปริ่มแปดสิบสามกิโลในทางขาด แถมดูเหมือนจะขาดน้อยลงไปเสียอีก

ไม่รู้ว่าฝนจะลงมาอย่างนี้อีกกี่เช้า แต่ที่แน่ๆ เช้าวันพฤหัสจะเป็นวันสิ้นสุดโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดี ไม่ได้วิ่งแน่ๆ

เท่าที่ทำได้ก็คงติดตามดูกันไปว่าจะทำอะไรได้ และได้ทำอะไรบ้างในสัปดาห์หน้านี้กระมัง…

อาการที่เอ็นร้อยหวายซ้ายชัดเจนยิ่งขึ้นในตอนเย็นเมื่อผ่านการวิ่งในเช้าเริ่มต้นของสัปดาห์นี้ จริงแล้วหากสัปดาห์ก่อนไม่ต้องหยุดวิ่งในวันพฤหัสไปเสียหนึ่งวัน เป้าหมายการวิ่งหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรภายในสี่สัปดาห์จะเสร็จสมบูรณ์ในวันนี้ด้วยเช่นกัน

แต่พอระยะทางยังขาดอยู่ เว็บไนกี้พลัสจึงไม่สรุปอะไรออกมา ทั้งยังเปิดโอกาสให้ต่อเวลาได้อีกเพื่อให้สะสมระยะทางได้ตามเป้า …แม้จะขาดไปอีกเพียงแค่วันเดียว

จึงขอเพิ่มเป้าเข้าไปอีกเพียงสัปดาห์เดียว โดยหวังว่าวันรุ่นขึ้นก็จะทำให้สำเร็จในทันที แต่ว่าอาการที่เอ็นร้อยหวายซ้ายปรากฏชัดเจนมากขึ้นจนต้องตัดสินใจใช้บริการแช่ถังน้ำแข็งอีกครั้ง ตามด้วยยาแก้กล้ามเนื้ออักเสบ โดยหวังเพียงให้อาการค่อยๆ ลดลงจะเป็นปกติในวันหรือสองวันเท่านั้น

เช้ารุ่งขึ้นสว่างขึ้นพร้อมกับฝนตามฤดูกาลที่มาเริ่มเป็นปกติมากขึ้น ไม่ได้มาวันเดียวแต่วันต่อมาก็ยังมีอยู่ แม้จะเว้นไปในเช้าวันพุธแต่ก็ดูเหมือนอาการจะยังไม่เข้าที่นักแม้จะดีขึ้นแทบเป็นปกติแล้ว มาสำเร็จเอาเช้าวันพฤหัสอย่างครบถ้วน น่าเสียดายที่สถิติกลายมาเป็นของเดือนสิงหาคมเสียแล้ว

วันศุกร์จึงต้องตั้งเป้าหมายใหม่สำหรับวงรอบนี้ ตกบ่ายหลังจากกลับมาธุระครึ่งค่อนวันก็ได้ตั้งเป้าหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรเท่าเดิม ที่ยังไม่เพิ่มจากนี้เพราะอยากให้เสร็จภายในเดือนนี้ก่อน

ระหว่างที่ออกไปทำธุระข้างนอก ไม่รู้นึกอะไรขึ้นมาแทนที่จะค่อยๆ เดินข้ามถนนราชดำเนินกลับสาวเท้าพร้อมเจ้าซูมวิคตอรี่พลัสไปอย่างเร็วเพื่อให้ทันไฟจราจร เรื่องเหนื่อยมิใช่ปัญหา พอวิ่งเสร็จกลับมีอาการเสียวจี้ดที่ข้อเท้าและหัวเข่าขวาแถมมาแทน มาถึงบ้านก็ต้องใช้บริการโคลด์แพ็คช่วยประคบเย็นและยาแก้กล้ามเนื้ออักเสบอีกครั้ง

วิ่งจนครบสัปดาห์สามารถสะสมระยะทางไปได้ตามสมควร จากที่สามารถวิ่งได้เต็มเจ็ดร้อยแคลอรี่เป็นปกติทุกวันแล้ว

นอกจากไม่มีฝนโปรยลงมาสกัดการออกวิ่งแล้ว สภาพอากาศที่เริ่มเย็นลงนิดหน่อยก็ช่วยให้การวิ่งทำได้สบายยิ่งขึ้น เมื่อวานนี้ยังสามารถวิ่งต่อไปจนถึงระดับเก้ากิโลได้สบายๆ เสร็จแล้วก็ตามด้วยการประคบเย็นที่หัวเข่าขวาอีกสักหน่อย ตอนสายหนึ่งรอบและตอนเย็นอีกหนึ่งรอบ อาการก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงอีก

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้ายังอยู่ที่เดิมคือปริ่มแปดสิบสามกิโลขาดไปนิดหน่อย อาหารการกินไม่ได้ปรับเปลี่ยนอะไรมากนัก แต่ยังพยายามสังเกตอาการที่ปรากฏใต้ราวนมขวาบ้างเป็นครั้งคราวอยู่ว่ามาจากอะไร

สัปดาห์ใหม่ได้กำหนดวันเริ่มต้นโปรแกรมล้างพิษตับและถุงน้ำดีครั้งที่สิบสองไว้แล้วว่าจะเริ่มในวันศุกร์ เพื่อให้จบโปรแกรมประมาณกลางสัปดาห์ต่อไป จะได้ไม่รบกวนภารกิจที่ช่วงหัวและท้าย

น่าใจหายที่เวลาช่างวิ่งผ่านไปอย่างรวดเร็วจริงๆ

หมดเวลาขี้เกียจแล้ว สัปดาห์ใหม่ต้องตั้งสติเพื่อตั้งใจออกวิ่งได้เป็นปกติให้ได้อย่างที่เคย สิ่งที่พอจะทำได้ก่อนเลยก็คือรีบเข้านอนไม่ช้าไปกว่าสี่ทุ่ม เพื่อที่จะได้ตื่นเช้าขึ้นมาวิ่งได้อย่างเต็มที่

สัปดาห์นี้ไม่มีภารกิจนอกบ้านทั้งวันอีกแล้ว ไม่มีวันไหนที่ต้องหยุดวิ่งโดยตั้งใจอีก ขนาดที่เข้าวันอังคารต้องตื่นขึ้นมาพร้อมเม็ดฝนที่กำลังจะลาไป ในที่สุดก็ต้องตั้งใจออกวิ่งให้ครบรอบ วิ่งไปวิ่งมาก็เห็นวี่แววว่าเป้าหมายระยะทางที่ตั้งไว้ตั้งแต่ต้นเดือนอาจจะทำครบร้อยห้าสิบกิโลได้สำเร็จก็เป็นได้

มาสะดุดที่เช้าวันพฤหัสที่ตื่นมาพร้อมกันฝนที่ยังไม่ขาดเม็ด แม้ไม่หนักหนาอะไรก็ไม่สะดวกที่จะออกวิ่ง จึงเลือกที่จะนั่งอ่านหนังสือที่ค้างอยู่แทนดีกว่า จนกระทั่งวานนี้ตั้งใจไว้ก่อนเลยว่าจะวิ่งสิบกิโลอีกครั้งหนึ่ง เก็บระยะทางเอาไว้ก่อน ดีกว่าต้องมาตามไล่เก็บทีหลัง แต่สัญญาณไม่ดีก็เริ่มเมื่อผ่านกิโลเมตรที่หกไปแล้ว เอ็นร้อยหวายข้างซ้ายมีอาการไม่เข้าที่เข้าทาง แต่ก็ยังฝืนวิ่งได้จนจบ ก่อนที่จะออกไปจ่ายของเข้าบ้านต่ออีก

ทั้งสัปดาห์สะสมไปได้อย่างหน้าประทับใจ

ตลอดทั้งเดือนแม้จะมีขึ้นมีลงบ้างแต่ก็ยังมีวันที่สามารถวิ่งสิบกิโลได้ถึงสามวันเลยทีเดียว

ใจหนึ่งก็หวังว่าที่เผาผลาญพลังงานไปตลอดทั้งสัปดาห์น่าจะช่วยลดน้ำหนักลงไปได้บ้าง เอาเข้าจริงเดินขึ้นตาชั่งเช้านี้ยังคงอยู่ที่ปริ่มแปดสิบสี่กิโลอยู่เหมือนเดิม ไม่น่าจะเป็นผลมาจากบุฟเฟต์อาหารญี่ปุ่นเมื่อเที่ยงวันพุธวันเดียวกระมัง เพราะก่อนไปละเลียดแซลมอนซาชิมิจานใหญ่ๆ ก็ได้ออกวิ่งเพื่อจุดเตาเผาพลังงานไว้แล้วแต่เช้าตรู่

น่าจะเป็นเพราะวิถีชีวิตการนั่งมากกว่า ยังไม่รู้จะเพิ่มอะไรเข้าไปเพื่อเพิ่มการเผาผลาญพลังงาน ไม่อยากไปกังวลกับมันมากนักทั้งที่ไม่มีความก้าวหน้ามาหลายเดือนแล้ว

สงสัยที่น่ากังวลตอนนี้น่าจะเป็นเอ็นร้อยหวายข้างซ้ายเสียมากกว่า…