เพียงวันเดียวที่ได้ออกวิ่ง เย็นวันแรกของสัปดาห์ก็เกิดอาการเจ็บกล้ามเนื้อเท้าขวาขึ้นอีก จากที่ตั้งใจว่าจะไม่ใช้ยาเคมีอีก ก็จำเป็นต้องกินยารักษากล้ามเนื้ออักเสบในตอนหัวค่ำ กลายเป็นว่ายิ่งตกดึก ยิ่งปวดมากขึ้น เกรงว่าจะไม่ได้หลับไม่ได้นอนกับจึงต้องกินยาแก้ปวดสำหรับคนเป็นเกาต์ไปอีกเม็ด เช้าขึ้นมาไม่เห็นวี่แววการฟื้นตัว

แน่นอนว่าออกวิ่งไม่ได้แล้ว ต้องรีบจัดเตรียมถังใส่น้ำแข็งเพื่อแช่เท้าโดยเร็ว ดีที่หลังจากแช่น้ำเย็นแล้ว อาการก็ดีขึ้นเรื่อยๆ จนสามารถออกวิ่งได้อีกในวันต่อมา

ที่จริงก็เกือบจะไม่ได้ออกวิ่งเพราะความขี้เกียจ แต่เพื่อเป็นการฉลองวันครบรอบสามปีของการวิ่งกับไนกี้พลัสก็สามารถวิ่งฉลองเสียแปดกิโลเป็นกรณีพิเศษ วิ่งไปก็วางแผนการวิ่งของวันที่เหลือของเดือนไป เพราะไม่เพียงกิจการครบสามปีแต่ยังมีงานวิ่งครบหกพันกิโลเมตรรออยู่ไม่ไกลอีกด้วย ต้องเขียนสรุปเรื่องราวเช่นเคย แต่ไม่อยากให้มันชิดกันมากนัก

เสียท่าในเช้าวานนี้ที่ฝนหน้าร้อนเทลงมาตั้งแต่ตีห้า ไม่ได้วิ่งเสียอีกวัน แต่ก็ดีที่มีวันเย็นสบายเสียบ้างหลังจากที่ร้อนตับแตกมานานหลายสัปดาห์

สัปดาห์นี้จึงสะสมไปอย่างไม่รีบร้อนเพียงเท่านี้

ยังคงกินน้ำมันมะพร้าวเช้าเย็นอยู่ แต่คงเพราะเมื่อวานไม่ได้ออกวิ่ง บวกกับอาหารมื้อใหญ่ของครอบครัวแบบไม่มีกั๊ก เช้านี้ชั่งน้ำหนักได้ปริ่มแปดสิบสามกิโลอีกครั้ง แม้จะปริ่มในทางขาดแต่ก็ถือว่าน้ำหนักขึ้น

ระหว่างสัปดาห์ไม่มีการเปลี่ยนแปลงแผนการกินมากนัก จะขาดก็น้ำเอนไซม์ที่ขาดแคลนวัตถุดิบไป จึงไม่ได้ปั่นมาดื่ม แต่ก็ได้ซื้อตุนไว้อีกในวันศุกร์ที่ผ่านมา สัปดาห์หน้าคงได้ปั่นจนกว่าจะเข้าโปรแกรมล้างพิษตับอีกครั้งในวันพฤหัส

วันนี้ได้หยุดน้ำมันมะพร้าวไว้ก่อนตามแผนสองสัปดาห์เพื่อเปิดทางให้การล้างพิษตับที่จะเสร็จสิ้นในคืนวันอังคารหน้าต่อเช้าวันพุธ

ตลอดสัปดาห์ที่ผ่านไปได้สติในเรื่องสุขภาพไม่น้อย มีความเสื่อมมาเยือนให้เห็นอยู่เนืองๆ ไม่ว่าจะเป็นสายตา กล้ามเนื้อ ผิวหน้า และภายในร่างกาย แม้จะยังไม่สามารถปรับเปลี่ยนวิถีชีวิตให้ดีที่สุดได้ ก็จะไม่ลดละความพยายามเพื่อไปให้ถึงแนวทางธรรมชาติบำบัดที่ตั้งใจไว้