ตั้งใจดีแล้วว่าจะเดินหน้าแผนการวิ่งครั้งใหม่สำหรับวันที่เหลือของเดือน อย่างน้อยก็เพื่อให้ระยะทางสะสมของเดือนได้สักร้อยกิโลเมตร

แต่พอออกวิ่งได้สองวัน วันอังคารก็มีภารกิจนอกบ้านตามปกติ เช้ารุ่นขึ้นก็ปรากฏอาการที่ข้อเท้าซ้ายตามมาทันที ทีแรกก็คิดว่าเป็นเพราะรถติดมาก ต้องเหยียบคลัทช์ซ้ำแล้วซ้ำอีกจนกว่าถึงบ้าน กล้ามเนื้อที่ข้อเท้าคงทำงานมากไป

คิดอีกทีก็ดีเหมือนกัน จะได้ไม่ต้องห่วงว่าต้องลุกขึ้นมาแต่เช้าเพื่อออกวิ่ง เอาเวลาช่วงนี้ไปดูหนังเกาหลีที่อยากดูแทนดีกว่า สัปดาห์นี้จึงวิ่งได้เพียงเท่านี้เอง

ไม่ต้องแปลกใจเลยหากพอเดินขึ้นตาชั่งเช้านี้แล้วจะได้เห็นตัวเลขแปดสิบห้ากิโลครึ่ง เพราะนอกจากไม่ได้ออกกำลังกายแล้ว อาหารการกินยังคงเป็นไปตามอารมณ์ต่างต่างนานาที่ผ่านเข้ามาและก็ผ่านไป ทิ้งไว้แต่นิสัยแย่ๆ ต้นเหตุของการกินเพื่อบรรเทาความอยาก

แผนการวิ่งต่อไปคงต้องพักอีกสักสองสามวัน จนอาการบาดเจ็บหายสนิทแล้ว หลังจากที่ย้ายจุดจากข้อเท้าด้านหน้ามาที่ตาตุ่ม ดีที่ไม่มีภารกิจนอกบ้านทั้งวันเพราะย้ายไปเป็นสัปดาห์หน้าสองวันติดต่อกันแทน

…คงได้เผาผลาญไขมันที่สะสมไว้อีกครั้งในเร็ววัน