พักผ่อนหรือขี้เกียจ

เริ่มออกวิ่งวันเดียวก็ปิดเดือนก่อนสุดท้ายของปีไปด้วยเลย เพราะต้องออกไปทำงานนอกบ้านสองวันสุดท้ายของเดือนต่อจากนั้น น่าเสียดายที่เดือนพฤศจิกายนนี้ยังทำไม่ถึงสถิติของเดือนตุลาคม แต่ก็ไม่ได้เสียใจอะไรมากมาย

สองวันที่ต้องออกไปทำงานดีที่กล้ามเนื้อน่องคงเข้าที่เข้าทางพอสมควร ทำให้ไม่มีตะคริวกลางดึกระหว่างนอน ไม่ต้องทาครีมนวดเพื่อให้กล้ามเนื้อคลายตัว แต่ก็ยังต้องการวันพุธเป็นวันพักสักหนึ่งวันอยู่ดี

ทำไปทำมาพักยาวไปจนถึงวันศุกร์เลย บังคับตัวเองให้ออกวิ่งปิดสัปดาห์ให้ได้เมื่อวานนี้ อย่างน้อยก็จะได้เพิ่มระยะทางในเป้าหมายใหม่ที่ตั้งเอาไว้ แม้จะไม่ได้คาดหวังอะไรมากนัก แต่การวางเป้าหมายก็เพื่อให้การทำอะไรสักอย่างไม่ได้ทำไปอย่างไร้จุดสิ้นสุด

ส่งท้ายและเริ่มต้นใหม่อีกครั้งอย่างนี้

ถ้าสามารถสะสมระยะทางจนถึงเป้าหมายหนึ่งร้อยห้าสิบกิโลเมตรภายในห้าสัปดาห์ที่เพิ่งตั้งล่าสุดนี้ได้จะทำให้ถึงจุดหมายระยะทางสำคัญครั้งใหม่ที่เจ็ดพันกิโลเมตรไปด้วยในคราวเดียวกัน

เช้านี้ลืมชั่งน้ำหนักอีกแล้ว มานึกได้ก็ตอนออกวิ่งไปแล้ว ความคิดไปจดจ่ออยู่กับการอบอุ่นร่างกายเพราะกลัวว่าถ้าเตรียมตัวไม่พอจะทำให้บาดเจ็บระหว่างที่วิ่ง ไม่อยากให้มีอุปสรรคมาขัดขวางเป้าหมาย

วิ่งเสร็จก็มาเดินขึ้นตาชั่งได้ตัวเลขปริ่มแปดสิบห้ากิโลในทางขาด น้ำหนักจริงก็คงอยู่ที่แปดสิบห้ากิโลเหมือนเดิมเป็นแน่

ช่วงนี้กำลังอ่านหนังสือที่สั่งมาจากเมืองนอกเรื่องไขมันพอกตับ ระหว่างนี้คงต้องค่อยรักษาวินัยในการกินให้อยู่ในแนวทางสุขภาพ และวางแผนสุขภาพแบบที่สามารถปฏิบัติได้จริงไปด้วย