เปิดสัปดาห์แรกของเดือนด้วยการนอนตื่นสายอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน แต่ก็ยังพยายามออกวิ่งให้ได้ในวันที่สองของปีนี้ ระยะทางห้าจุดห้าห้ากิโลเมตรเป็นเป้าหมายสนุกๆ ที่ตั้งเอาไว้ว่าสัปดาห์นี้คงหาความสำราญจากการวิ่งที่ระยะเท่านี้

เอาเข้าจริงกลับการเป็นมีปัญหาการนอนตามมาเสียสองวันติดต่อกัน การนอนตื่นสายทำให้เสพติด ไม่ยอมรีบนอนและไม่ยอมรีบตื่นตามที่เป็นมา เสียวันวิ่งไปสองวัน กลับมาได้ในวันพุธด้วยการบังคับตัวเองให้ออกวิ่งอีกครั้ง ส่วนเช้าวันศุกร์มีกิจของครอบครัวที่ต้องรีบออกไปทำโดยเร็วก็ยกไปอีกวัน

เช้าวานนี้เป็นวันที่รอคอย ด้วยช่วงสายๆ เป็นต้นไปจะได้พบกับเพื่อนๆ ที่ห่างหายกันไปนานเกือบยี่สิบปีหลังจากเรียบจบป.ตรี ประกอบกับอากาศเย็นช่วงเช้ายังพอมีอยู่จึงว่ิงต่อไปจนสามารถทำระยะถึงระดับสิบกิโลได้อีกครั้ง

ถือว่าสัปดาห์นี้ได้พักผ่อนฉลองระยะทางเจ็ดพันกิโลเมตรที่ไปถึงก็แล้วกัน

น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าก็ไม่ได้คาดหวังอะไรมากมายนักเพราะทั้งออกกำลังกายน้อยและกินเยอะ สังเกตได้จากกางเกงก็รู้สึกจะคับขึ้นตามคาด ดีที่เมื่อวานอิ่มอกอิ่มใจทำให้ไม่ได้กินอะไรมากมาย มีความสุขที่ได้เจอเพื่อนเก่ามากกว่า เมื่อเข็มตาชั่งมาหยุดอยู่ที่แปดสิบห้ากิโลพอดีอีกครั้งก็โล่งใจที่ไม่เด้งแรงเกินไปนัก

จากนี้ไปคงต้องพยายามควบความอยากและเลือกกินอาหารให้ดีๆ ต่อไป อาหารจานสลัดวันละสองมื้อก็จะพยายามคงเอาไว้เพราะรู้สึกดีที่ได้กินผักแบบนี้

ขนมขบเคี้ยวก็มิได้ดึงดูดอะไรให้วิ่งเข้าไปหามากนัก มีแต่ร้านอาหารที่มีสลัดบาร์ไม่อั้นนั่นเองที่ยังติดใจไม่รู้เบื่อ

ปีใหม่นี้มีสิ่งที่อยากทำให้สำเร็จหลายอย่าง จะพยายามทำความเจริญในงานและความเจริญในสุขภาพให้ยั่งยืนด้วยตัวเองแบบค่อยเป็นค่อยไปในปีนี้