แกว่ง [แกฺว่ง] ก. อาการที่เคลื่อนไหวไปทางโน้นทีทางนี้ทีโดยที่โคนหรือต้นของสิ่งนั้นติดอยู่กับสิ่งอื่น, โดยปริยายหมายความว่า ไม่อยู่กับที่, ไม่อยู่ในแนว, เช่น จิตแกว่ง.
สัปดาห์นี้เป็นอาการแกว่งลงหลังจากแกว่งขึ้นไปแล้ว นึกว่าจะสามารถรักษาความตั้งใจในการจัดการชีวิตตัวเองในแนวทางส่งเสริมสุขภาพ ก็มีเหตุต้องหักเหและไม่สามารถดำเนินอย่างต่อเนื่องได้อีก ไม่ต้องการโทษใคร ผลที่ได้มันอยู่ที่ตัวเราเอง
วันไหนที่พอออกวิ่งได้ก็พยายามยืนระยะที่ห้ากิโลเมตรกว่าๆ ระยะนั้นเอาไว้ ทั้งสัปดาห์สะสมได้เพียงเท่านี้
เป้าหมายที่ตั้งไว้ในระบบไนกี้ก็ยิ่งห่างไกลความสำเร็จไปทุกวัน แต่ก็ไม่อยากไปจริงจังจนเครียดลงไปอีก
น้ำหนักชั่งเมื่อเช้าอยู่ที่แปดสิบแปดกิโลอีกครั้ง สุขภาพของทางเดินอาหารออกอาการไม่ค่อยดี อีกทั้งอาการปวดกระบอกตาก็ซ้ำเติมอยู่เนืองๆ นั่งหน้าคอมพิวเตอร์ทำงานไม่ได้แต่ยังพอหยิบหนังสือเล่มมาอ่านอยู่ได้
ถ้าเมื่อใดที่ไม่สามารถอ่านหนังสือเล่มได้ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะแย่ขนาดไหน ช่วงนี้ขอรักษาสุขภาพให้เข้าที่เข้าทางก่อนก็แล้วกัน