หมดมุขกับมุขใหม่…กำลังใจเป็นสำคัญ

วันนี้เกือบจะไม่ได้เขียนอีกแล้ว ตั้งท่าตั้งแต่เช้า ไม่นานเน็ตล่มเสียอย่างนั้น กว่าจะมาก็เกือบเย็นแล้วนี่เอง แถมยังมีเรื่องเบื่อๆ เซ็งๆ เกี่ยวกับน้ำหนักตัวเองนี่แหละ แทบจะหมดกำลังใจแล้ว ชักจะหมดมุขแล้วนั่นไง

เช้านี้ก้าวขึ้นตาชั่งได้ผลอย่างที่คาดการณ์จนเซ็งอารมณ์ตั้งแต่เมื่อคืนว่าไม่มีทางลงไปกว่าเดิม แถมจะขึ้นไปเสียด้วย เข็มตาชั่งขึ้นไปหยุดที่เก้าสิบห้ากิโลก็รีบก้าวลงทันที ไม่สามารถทนดูไปได้นานกว่านั้นอีกแล้ว หมดกำลังใจเหมือนกันนะนี่ ไม่รู้ว่าจะใช้มุขอะไรแล้ว

หากจะไปซื้ออาหารช่วยลดน้ำหนักมาใช้ก็ยังคิดว่าหลังจากนั้นมันอาจจะขึ้นมาเท่าเดิมเพราะวิถีชีวิตเราไม่ได้เปลี่ยนแปลงอะไร ครั้นจะเปลี่ยนวิถีชีวิตให้ใช้พลังงานมากขึ้น ก็คงจะต้องไปรับจ้างแบกปูนถึงจะได้ผลทันตาเห็น ปัญหาน่าจะอยู่ที่เมตาบอลิซึม (metabolism)

นั่นคือเตาเผาพลังงานในร่างกายเรามันมอดไปแล้ว ทำไมไปอย่างอื่นมันยังลุกโชนอยู่หล่ะ? อย่างนี้ไม่มีทางที่จะเผาเจ้าไขมันที่สะสมอยู่แบบฝากประจำไปได้เลย ฝากแล้วฝากเลยเสียด้วย

มุขใหม่ที่พอจะคิดได้ตอนนี้ก็คือเพิ่มเวลาในการเดินออกกำลังกายจาก 40 นาที่ เป็น 1 ชั่วโมง เห็นจะเป็นวิธีที่ง่ายที่สุด หากไม่มีภาระกิจอะไรเร่งด่วน คงจะได้เห็นกันสัปดาห์ต่อไป

จากนั้นคงต้องศึกษาหาความรู้เรื่องการเร่งเจ้าเมตาบอลิซึมนี้ให้กลับมาทำงานได้อย่างเต็มสูบด้วยวิธีธรรมชาติต่างต่างนานาให้เห็นมรรคเห็นผลเป็นเรื่องเร่งด่วนอีกด้วย

ผลจะเป็นอย่างไร กำลังใจที่ถดถอยขณะนี้เป็นปัจจัยสำคัญ