กลับมาเดินอีกครั้ง

กลายเป็นสภาพจิตหวาดระแวงไปเสียแล้ว เมื่อใกล้ถึงวันที่ต้องชั่งน้ำหนักประจำสัปดาห์ จำเป็นต้องบอกตัวเองให้นิ่งๆ และยอมรับความเป็นจริงว่าไม่ว่าจะชั่งได้เท่าไหร่ก็ต้องยอมรับให้ได้ นั่นเป็นเพราะเคยมาแล้วที่อยู่ๆ ทั้งสัปดาห์ไม่ได้ทำอะไรแปลกไป แต่กลับน้ำหนักขึ้นเฉยเลย

เช้านี้ก้าวขึ้นตาชั่งซ้ำสามครั้งเพื่อความมั่นใจว่าน้ำหนักที่ได้คือเก้าสิบสองกิโลจริงๆ ก็ลงมาอีกเล็กน้อย โล่งใจ พร้อมไปเดินออกกำลังตอนเข้าอย่างเคย

สัปดาห์หนึ่งหลังจากกลับจาก มสธ. ช่างบินผ่านไปอย่างรวดเร็ว กลัวตัวเองเสมอเวลาตักข้าวใส่จาน เพราะพาลจะตักมากเท่าตอนที่ไปอบรม แต่นี่ที่บ้าน จะตักมากอย่างนั้นไม่ได้ เพราะกิจกรรมมันไม่เหมือนกัน ก็ยังเผลอตัวอยู่บ้าง

การเดินออกกำลังกายต้องนับหนึ่งกันใหม่ เริ่มต้นจากการเดินหนึ่งชั่วโมงอยู่สองสามวัน เพื่อบอกกล้ามเนื้อขาว่ากลับมาแล้วนะ จากนั้นจึงกลับไปใช้เป้าหมายที่หกร้อยแคลอรี่เช่นเดิม ยากเหมือนกันเมื่อต้องทำความเร็วให้ได้เท่าเดิม แถมวานนี้กลับรู้สึกว่านานเหลือเกินกว่าจะผ่านไปทีละห้าสิบแคลอรี่ เพลงที่ฟังประกอบการเดินน่าจะมีส่วนแม้จะเลือกจังหวะเร็วถึง หนึ่งร้อยแปดสิบ บีพีเอ็ม แต่ฟังดูเนิบๆ อย่างไรก็ไม่รู้

Summary Week 200719

ไม่เป็นไร ยังมีอะไรรอให้ทำอยู่มากมาย จัดสรรเวลากันสนุกสนานไม่น้อย ที่แน่ๆ ต้องมีเวลาเดินออกกำลังทุกวัน