ความตั้งใจอย่างเดียวไม่พอเสียแล้ว ความพร้อมของร่างกายเป็นปัจจัยหลักอีกอย่างหนึ่งของการสร้างวินัยในการออกกำลังกายเช่นกัน พอเริ่มต้นไม่ดีเท่าที่ควร เช้าวันอังคารจึงพยายามก้าวไปข้างหน้าให้ได้

เป็นครั้งแรกที่สามารถทำระยะแปดกิโลเมตรบนลู่วิ่งไฟฟ้าได้ ดูเหมือนจะต่างจากการวิ่งต่ออย่างที่เคยทำเมื่อครั้งวิ่งบนพื้นปูนหน้าบ้าน ครั้งนั้นสามารถวิ่งต่อได้ด้วยสภาพร่างกายที่เบาสบาย ครั้งนี้เป็นเหมือนการท้าทายร่างกายครั้งสำคัญ

ผลที่ได้ตามมาคืออาการเมื่อยล้าที่ข้อเท้าทั้งสองข้าง น่าจะเป็นผลมาจากระดับกรดยูริกในเลือดที่สูงขึ้นด้วย หรือจะเรียกว่าเกาต์กำเริบก็ไม่ผิดนัก พาให้วันที่เหลือของสัปดาห์เป็นวันพักรักษาตัวด้วยยาเคมีปริมาณสูงเป็นพิเศษ

เช้าวานนี้และเช้านี้ควรจะออกกำลังได้แล้ว แต่ก็คิดไปว่าเริ่มใหม่ในสัปดาห์หน้าเลยก็เแล้วกัน พลัดเวลาออกไปด้วยนิสัยที่ไม่ดี ทั้งสัปดาห์ทำได้เพียงเท่านี้เอง

ที่พยายามอีกอย่างตลอดสัปดาห์คือเรื่องนิสัยการกิน ดูเหมือนจะมีการเปลี่ยนแปลง และไม่มีการเปลี่ยนแปลง เหมือนจะพยายามจัดการมื้อดึกให้อยู่หมัด แต่ก็เหมือนจะทำไม่สำเร็จ ยังงุนงงกับช่วงเวลาที่ผ่านมานิดหน่อย

พอได้เห็นตัวเลขน้ำหนักที่ชั่งเมื่อเช้าเป็นเก้าสิบหกกิโลกรัมแล้วยิ่งงงงันอย่างที่สุด เกิดอะไรขึ้นกันแน่ กินอะไรเข้าจนหรือจนทำให้น้ำหนักตัวพุ่งขนาดนี้ ระบบข้างในเริ่มรวนแล้วหรือจึงสะสมไขมันอีกแล้ว …ทั้งที่ปริมาณไขมันที่วัดได้ก็ไม่ต่างจากสัปดาห์ที่แล้วนัก

บอกตัวเองว่าเพราะไม่ได้ออกกำลังกายเลยนั่นแหละคือเหตุผลหลักอย่างเป็นทางการ หวังว่าสัปดาห์ใหม่จะได้ออกกำลังจริงจังเพื่อเป้าหมายของเดือนนี้อีกครั้งอย่างแท้จริง