เกิดเหตุการณ์ชวนให้งงงวยแต่เช้าเลย พอก้าวขึ้นตาชั่งครั้งแรกเข็มชี้อยู่ที่เก้าสิบเอ็ดกิโล เป็นธรรมดาอยู่เองที่ต้องชั่งซ้ำเพื่อความแน่ใจ กลายเป็นว่าครั้งที่สองขึ้นไปอยู่ที่เก้าสิบสองกิโลแทน ครั้งที่สามได้เก้าสิบสาม และครั้งที่สี่ได้เก้าสิบสี่อย่างนั้นเลย

คงเป็นเพราะสปริงในตาชั่งอายุมากกว่าสิบปีนี้มีสังขารร่วงโรยไปตามวัยอยู่เป็นแน่ แต่ที่สำคัญคือน่าจะประมาณการน้ำหนักของสัปดาห์นี้ได้ไม่ต่ำกว่าเก้าสิบเอ็ดกิโลหรอก เฮ่อ…ลดยากเสียจริง ก็สองวันที่ผ่านมาเกิดสภาพอากาศวิปริต ร้อนผิดธรรมชาติ ทำให้ช่วยบ่ายออกอาการโหยหาอาหารจนมื้อเย็นเสียกระบวนไปทั้งสองวัน

ว่าแต่สถิติการเดินออกกำลังของสัปดาห์ที่ผ่านมาดีเป็นประวัติการณ์ แม้ว่าจะหยุดวันจันทร์ไปหนึ่งวัน และเป้าหมายการเดินที่เจ็ดร้อยแคลอรี่ก็ …เอาเรื่องอยู่เหมือนกัน

เช้าวานนี้ไม่สามารถเดินเก็บระยะทางได้มากนักเพราะช่างทำเครื่องเรือนมาถึงแต่เช้า และเริ่มเดินช้าไปด้วย เช้่านี้จึงตั้งใจให้มากไว้ว่าต้องเดินเพื่อสำรองระยะทางเอาไว้

เข้าสู่ช่วงท้ายๆ ของการเดิน เวลาก็ใกล้จะแปดโมงเช้าแล้ว เหลือระยะอีกเป็นกิโล จึงเรียกเพาเวอร์ซองขึ้นมาแล้วตั้งหน้าตั้งตาเดินอย่างไม่คิดชีวิต มารู้ตัวอีกทีก็เก้ากิโลไปเรียบร้อยแล้ว กลายเป็นว่าเดินได้ระยะทางมากที่สุดอีกครั้ง

แต่ความเร็วยังไม่น่าพอใจสักเท่าไหร่นะ

สัปดาห์ที่สองของเพลงประกอบการเดินเพลงเดิมนั้น เริ่มไม่สนุกอีกแล้ว จึงต้องค้นหาเพลงใหม่ให้เร้าใจอีกหน่อย หวังว่าคงสร้างอารมณ์ให้ดีขึ้นได้บ้าง

คุณกั้งแห่งสยามพ็อดส่งเสื้อสีแดงของไนกี้มาให้ ไซส์แอล แต่ปรากฎว่าพอดีตัวเป๊ะเลย จึงส่งกลับคืนไป ขอบคุณคุณกั้งอีกครั้งสำหรับน้ำใจครับ

แผนการเดินใหม่ยังไม่มี หวังว่าคงจะรักษาความสม่ำเสมอไว้ได้ เป้าหมายยังเหมือนเดิมคือลดให้เหลือเก้าสิบกิโลภายในสิ้นเดือนนี้