เผลอแป๊ปเดียว inner voice ผ่านไปสองปีแล้ว ไม่ได้ต้องการฉลองอะไร แต่อยากเขียนถึง blog เล็กๆ แห่งนี้ว่ายังยึดแนวทาง wisdom development เช่นเดียวกับ blog ใหญ่ เพียงแต่เป็นการบันทึกเกร็ดเล็กเกร็ดน้อย และออกจะเป็นเรื่องของความรู้สึกอยู่ไม่น้อย

ทางข้างหน้ายังอีกยาวไกลนัก การเดินอย่างเชื่องช้าแต่สม่ำเสมอ น่าจะถึงเป้าหมายไม่ต่างจากการเร่งรีบให้เร่าร้อนจนเกินไป

การปรับวิถีชีวิตให้ช้าลงหน่อยต้องทนกับแรงเสียดทานของกระแสวัตถุนิยมที่เชี่ยวกราด นั่นคงเป็นหนทางสู่ความสุขที่แท้มากกว่านั่นเอง