ตลอดสัปดาห์นี้รู้สึกตัวว่าน้ำหนักน่าจะขึ้นไปอีกเพราะเท่าที่สังเกตเอวกางเกงขายาวที่คับขึ้นเรื่อยๆ ก็น่าจะบอกอะไรได้อย่างมีนัยสำคัญ ผลการชั่งน้ำหนักเช้านี้ได้ความว่าทรงๆ อยู่ที่เก้าสิบเอ็ดกิโลครึ่ง ต้องชั่งซ้ำอยู่หลายครั้งเพื่อความั่นใจ

แผนการวิ่งเหยาะๆ สัปดาห์นี้พอไม่เห็นอุปสรรคอะไรก็ตั้งใจจะวิ่งให้ได้แปดกิโลทุกวัน ก็ทำได้ไม่เข้าเป้าเอาเสียเลย แต่ละเช้าตื่นขึ้นมาอย่างยากลำบาก กว่าจะก้าวเท้าออกวิ่งก็ลำบาก บังคับร่างกายให้วิ่งจนจบก็แสนจะลำบาก

ทั้งหมดนั้นเข้าใจไปเองว่าน่าจะเป็นเพราะอาหารที่กินเข้าไปตอนเย็น อยากจะอดมื้อเย็นเสียให้รู้ไปเลย แต่ก็ยังไม่อาจต้านทานความหิวยามค่ำได้ มันช่างทรมานเสียนี้กระไร

กลางสัปดาห์มีงานต้องไปทำในเมือง จึงเลือกนั่งรถเมล์ไปกลับ แค่ยืนบนรถเมล์และเดินไปเดินมาแค่นั้นทำให้เจ็บหัวเข่าขวา น้ำหนักตัวกับรองเท้าหนังหุ้มส้นไม่เข้ากันหรืออย่างไรถึงขั้นเกิดบาดเจ็บได้ เช้าวันศุกร์ตื่นขึ้นมาหลังฝนหยุดจึงตัดสินใจพักหัวเข่าเสียหนึ่งวัน

เช้าวันเสาร์มาต่ออีกสิบกิโลเพื่อให้สถิติตลอดสัปดาห์ไม่เลวร้ายเกินไป

ทั้งชาเขียวใบหม่อน ชาหญ้าหนวดแมว น้ำขิง ประคบเย็น ทายาแก้อักเสบและยาแผนปัจจุบันต่างๆ อาการบาดเจ็บของเข่าขวายังดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด สัปดาห์ใหม่นี้คงจำเป็นต้องลดความเข้มข้นของการวิ่งลง อันที่จริงก็คงไม่สามารถวิ่งได้มากนักอยู่แล้ว เอาแค่พอดีๆ ก็แล้วกัน

สถิติหรือการแข่งขันที่ร่วมอยู่ทั้งหมดคงไม่สำคัญเท่าข้อเข่าขวาแน่นอน หากจะทำสถิติวันนี้ให้ดีเลิศแต่วันข้างหน้าจำเป็นต้องหยุดวิ่งเพื่อรักษาตัวคงไม่คุ้มกันแน่

ลดความเข้มข้นลงมาหน่อย แต่ยังสามารถออกกำลังกายได้ทุกวันก็น่าจะเหมาะสมที่สุด อย่างนี้ต้องมีอีกแผนมาช่วยเสริมให้น้ำหนักลดลงได้อีกหน่อย