สู้ยืดเยื้อ

ดูเหมือนว่าสัปดาห์นี้จะเริ่มต้นอย่างมีสติ มีความพยายามควบคุมมื้อดึกให้อยู่หมัดเพราะเห็นและสัมผัสได้แล้วว่า หากมีมื้อดึก เช้าขึ้นมาจะไม่สดชื่น ไม่อยากออกว่ิงเลย

แต่ก็ทำได้ไม่กี่วันก็กลับมาเสพติดมื้อดึกต่อไปในครึ่งหลังของสัปดาห์

ไม่เพียงเท่านั้น ระหว่างสัปดาห์ก็มีเหตุให้ต้องหยุดวิ่งไปถึงสองวันคือวันพุธที่ตื่นเช้ามาไม่ค่อยสดชื่นพร้อมกับฝนโปรยปรายและวันศุกร์ที่มีภาะกิจสำคัญแต่เช้า จึงตัดสินใจอย่างหนักแน่นว่าเช้าวันเสาร์จะวิ่งให้ได้มากหน่อย เอาสักเก้ากิโลเลยก็ดี และก็สามารถทำได้ดังใจหวัง

สถิติของสัปดาห์นี้ก็ไม่หวือหวาอะไร แต่ก็ไม่ได้ย่ำแย่

ส่วนน้ำหนักชั่งเมื่อเช้า ขึ้นชั่งเพียงครั้งเดียวพอได้ผลว่ายังอยู่ที่แปดสิบเก้ากิโลก็เดินลงเลย เอาเป็นว่าการศึกครั้งนี้ยืดเยื้อยาวนานแน่นอน เพราะมื้อดึกค่อนข้างแข็งแรง ที่อ่อนแอก็คือใจของเรานี่เอง

ร่างกายนี้เป็นของเราหรือเปล่า…