สัปดาห์นี้เริ่มได้ตามปกติ แต่คืนแรกที่กินยาคลายกล้ามเนื้อเข้าไปเพื่อบรรเทาอาการของกล้ามเนื้อไหล่ก็ได้ผลเป็นเช้าวันจันทร์ที่ไม่สามารถออกวิ่งได้ มันสลึมสลือแต่ก็ไม่สามารถนอนต่อได้ พักเป็นวันที่หนึ่ง

วิ่งต่อในเช้าวันอังคารก็ออกอาการอีกแบบคือวิ่งไม่ออก เนื่องจากมื้อดึกที่เหมือนจะกลับมาถาวรเสียอย่างนั้น จึงได้คิดแล้วว่าต้องควบคุมมื้อดึกให้ได้อีกครั้ง

ต่อมาถึงเช้าวันพุธเป็นวันที่สำคัญอีกวันหนึ่งคือสามารถวิ่งได้ครบสี่ร้อบครั้งได้เรียบร้อยแล้ว

จากนั้นก็ต้องหยุดวิ่งไปอีกสองวันเพราะฝนยามเช้า ไม่ต้องโทษใคร ตั้งใจวิ่งต่อไปให้ได้ก็แล้วกัน สัปดาห์นี้ก็วิ่งได้เท่านี้ตามอัตภาพ

มาถึงเช้านี้ก็เดินขึ้นตาชั่งอีกครั้งได้ผลวิ่งกลับไปอยู่ที่แปดสิบเก้ากิโลอีกครั้ง วิ่งไปวิ่งมาอยู่อย่างนี้ ก็เคยคิดอยู่เหมือนกันว่าสงสัยต้องซื้อตาชั่งเครื่องใหม่ที่แม่นยำขึ้นหรือเปล่า …คิดไปเรื่อย

ประเด็นสำคัญอยู่ที่อุปสรรคเก่าคืออาหารมื้อดึกที่กลับมาออกจะนานไปหน่อยแล้ว ยังบังคับตัวเองอย่างเด็ดขาดไม่ได้แต่ก็พยายามจะควบคุมให้ได้