แม้สัปดาห์นี้จะเริ่มต้นด้วยการอดล้างพิษ แต่ก็ยังสามารถออกวิ่งแต่เช้าตรู่เสียการเริ่มต้นการอดอย่างเป็นระบบได้อยู่ เพราะอย่างไรเช้าวันรุ่นขึ้นก็ไม่สามารถวิ่งได้อยู่แล้ว กระบวนการเพื่อจบการอดยังคงรออยู่ในเช้าต่อมา

เช้าวันอังคารก็ยังต้องออกไปทำงานนอกบ้านเหมือนเดิม แถมตั้งแต่เย็นวันจันทร์ก็เริ่มมีอาการเจ็บที่กล้ามเนื้อฝ่าเท้าขวาอีก ทั้งๆ ที่ในวันอดล้างพิษไม่มีอาการเลยแม้แต่น้อย นี่คงเป็นบทพิสูจน์ว่าการกินให้น้อยมีประโยชน์ต่อสุขภาพมากกว่า

อาการบาดเจ็บยังคงมีอยู่จนต้องหยุดวิ่งไปทั้งสัปดาห์เพื่อรักษาตัวก่อน ดีที่สามารถสะสมระยะทางจนครบตามเป้าหมายที่ร้อยห้าสิบกิโลเรียบร้อยแล้ว จึงไม่ค่อยกังวลอะไรมากนัก ถือว่าพักผ่อนก็แล้วกัน

ผลการวิ่งของเดือนเมษายนนี้และสถิติของสัปดาห์จึงเป็นอย่างนี้

แม้จะได้อดล้างพิษไปหนึ่งวัน แต่พอไม่ได้ออกกำลังกายทั้งสัปดาห์ก็พอจะคาดเดาแนวโน้มของน้ำหนักตัวได้ไม่ยาก แถมในวันศุกร์ต่อวันเสาร์เมื่อวานก็สนุกสนานกับการกินจนเกินพอดีไป ผลการชั่งน้ำหนักเมื่อเช้านี้จึงอยู่ที่เก้าสิบกิโลโดยไม่ขวยเขินอีกต่อไป

จากนี้ไปคงต้องเพ่งเล็งการกินเป็นหลัก ต้องปรับพฤติกรรมโดยเร็ว เพื่อให้สามารถกดน้ำหนักลงไปได้ตามที่ต้องการ ส่วนการวิ่งออกกำลังแม้จะสามารถกลับมาได้อีกครั้ง แต่ก็คงยังไม่หักโหมเช้าเย็น เพราะสภาพอากาศยังไม่เป็นใจ

แผ่วการออกกำลังแล้วก็จะได้น้ำหนักตัวเพิ่มมาเป็นผลตอบแทนอยู่แน่นอน