เพิ่งเห็น podcast ล่าสุด 2 เรื่องของ dualGeek มีเรื่อง On Selling Macs Through Windows ด้วย

ผมเลือกเรื่องนี้มาฟังก่อน ก็ได้รับทราบมุมมองที่น่าสนใจ เพราะผมไม่ค่อยจะคาดหวังอะไรจาก Apple มากนัก แถมยังรักสนุกกับ Wow factor ที่ปล่อยออกมาให้เร้าใจเสมอ

แต่เรื่องที่ผมสนใจมากก็คือ คุณธรรมในการค้าขายมันจำเป็นต้องสวนทางกับการบริการด้วยหรือไม่ ยอมรับมุมมองของทั้งสองท่านครับว่าเป็นจริง พ่อค้าบ้านเราไม่รู้จักคำว่าบริการหลังการขาย มากไปกว่าจะทำอย่างไรจึงจะทำกำไรสูงสุด มันเหมือนเป็นการตีหัวเข้าบ้าน ขายของแล้วก็ลอยแพลูกค้าผู้มีพระคุณ แล้วก็ปล่อยให้ community ไปช่วยกันเอง จะมาอ้างว่า “ขายแบบนี้มาสิบปียี่สิบปีแล้ว” หรือ “ก็ขายถูกแล้วไง ยังจะหวังบริการอะไรอีก” มันก็เป็นการเอาสีข้างเข้าถูมากกว่า

หรือจะเป็นข้อดีที่ทำให้ community ของเราแข็งแรงขึ้น แต่ถามว่าพ่อค้าเหล่านั้นมีความสุขกับแค่การทำกำไรเท่านั้นหรือ

ก็ดีครับที่พวกเรารัก Apple มากกว่าจะคอย blame พ่อค้าหน้าเลือดเหล่านั้น

ขอบคุณมากครับสำหรับมุมมองเรื่อง Support และ Service ที่จุดประกายความคิดของผมขึ้นมาอีกครั้ง

อยากให้ Apple เปิด Apple Store ของแท้ในบ้านเราจริงๆ สักที จะได้เห็นบริการของแท้ แล้วอยากจะรู้ว่าพ่อค้าหน้าเลือดเหล่านั้นจะทำตัวอย่างไรต่อไป

ส่วนเรื่อง ThaiMacDev ผมเข้าไปดูทุกวันเลยครับ แต่ยังไม่มีปัญญาเขียนอะไรเท่าไหร่ ยังเพิ่งหัดเดินอยู่ครับ หนทางค่อนข้างจะมีแต่เศษหินคมๆ โรยอยู่ทั่วไปเสียด้วย แต่ก็มุ่งมั่นว่าจะเดินไปทางนี้หน่ะครับ

ขอบคุณทุกท่านที่ตั้งใจสร้างมันขึ้นมาครับ

เช้านี้ข้าวกล้องที่เหลืออยู่ถูกหุงหมดพอดี จึงต้องไปซื้อหามาสำรองไว้บริโภค

ช่วงสาย ไปจอดรถไว้ในที่จอดรถของกรุงเทพมหานคร บางลำพู แล้วเดินไปจ่ายของที่ห้างตั้ง ฮั่ว เส็ง บางลำพู เช่นเคย ก็ร้านสหกรณ์กรุงเทพฯ กว่าจะเปิดได้ ชาวบ้านเขาทำมาหากินไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

ได้ข้าวกล้องหอมมะลิตราหงษ์ทอง น้ำหนัก 2.5 กิโลกรัม ราคา 75 บาท พร้อมกับดรอสเต้โกโก้ ไว้มาชงกับกาแฟเปรี้ยวให้ได้มอคคาดื่มไปก่อน และยังมีขนมปังโฮลวีทและถ่านไฟฉายขนาดกลางไว้เปลี่ยนให้นาฬิกาปลุกที่หมดไปหลายวันแล้ว

ก่อนจะเที่ยง หลังจากเติมน้ำมันรถสำหรับเดินทางไกลพรุ่งนี้ ระหว่างทางจึงแวะที่ Home Bakery สวนดุสิต ที่นี่กลายเป็นร้านขนมประจำครอบครัวไปตั้งนานแล้ว เพราะนอกจากขนมอร่อย มีให้เลือกมากมาย ราคาเหมาะสมแล้ว ยังอยู่ในทางผ่านขากลับที่ไม่ไกลจากบ้านมากนัก สะดวกสบายจริงๆ

หลังจากเลือกขนมไปได้เกือบเต็มตะกร้า ก็เหลือบไปเห็นข้าวสวนดุสิต แถมยังมีข้าวกล้องอีกด้วย เมื่อรับฉันทานุมัติจากแม่แล้ว ไม่มีรีรอ รีบคว้าถุงที่สมบูรณ์ที่สุดมาหนึ่งถุง จากทั้งหมดสี่ถุงที่ดีบ้าง รั่วบ้าง

น่าสนใจครับข้าวกล้องถุงนี้อยู่ในโครงการพิเศษของสถาบัน

ที่สีด้วยโรงสีส่วนตัวเลยทีเดียว

ข้อมูลสำคัญสำหรับผู้ใส่ใจในเรื่องอาหารการกินนั้นมีอยู่อย่างครบถ้วน ตั้งแต่ข้อมูลทางโภชนาการ

ไปจนถึงคำแนะนำในการหุงข้าวกล้องนี้ให้ได้เป็นข้าวสวยหรือข้างต้มตามต้องการ

น่าภูมิใจกับก้าวย่างที่สำคัญของสวนดุสิต ที่จะก้าวไปในทางเลิศด้านอาหารการกิน น่าภูมิใจจริงๆ…