เย็นนี้หลังจากเรียน Advance Cocoa Programming วันแรก ก็เดินออกมาซื้อแผ่น CD และ DVD เปล่าของ Verbatim ที่เพิ่งเห็นเข้ามาขาย ราคาเท่าไหร่ก็ต้องยอมจ่ายเพราะหาซื้อยากเหลือเกิน

จากนั้นก็แวะไปร้านหนังสือเสียหน่อย เพราะเมื่อพักกลางวันพี่ที่เรียนด้วยกันบอกว่าแกไปดูให้แล้วว่าเจ้า Programming in Objective-C ยังเหลืออยู่เล่มหนึ่ง วันก่อนคิดจะสั่งซื้อจาก Amazon.com อยู่เหมือนกัน แต่ยังห้ามใจไว้อยู่ หากหาได้ในบ้านเราก็คงตัดสินใจซื้อไม่ยากนัก

หลังจากเดินไปมาอยู่หน้าชั้นหนังสือพักหนึ่ง แน่ใจแล้วว่าหาเองไม่เจอแน่จึงเลือกจะไปถามพนักงานขาย เช่นเดียวกับเมื่อพักกลางวันที่ร้านหนังสืออีกร้านหนึ่ง ก็ต้องให้เขาช่วยค้นในคลังข้อมูลก่อนจะคว้าหนังสือ ภาษา C สำหรับงานควบคุมไมโครคอนโทรเลอร์ MCS-51 หลังจากที่ได้เคยค้นข้อมูลจากหน้งสมุดแห่งโลกว่ามีหนังสือสอนการเขียนภาษา C สำหรับ MCS-51 ภาษาไทยดีๆ สักเล่มไหม

ขณะที่พนักงานกำลังไปดูที่ชั้นหนังสือให้ ก็เหลือบไปเห็นหนังสือเล่มนี้อยู่ตรงหน้า ฝรั่งคนหนึ่งกำลังจะจ่ายเงินซื้อพร้อมกับหนังสืออีกสองสามเล่ม ผมขออนุญาตแกหยิบให้พนักงานคนนั้นดูหน้าปก ได้ความว่าหมดพอดี นี่เป็นเล่มสุดท้าย แต่ข้อมูลในระบบยังแสดงอยู่ว่ามีเหลืออีกเล่มหนึ่งที่สาขาอื่น เธอจึงยกหูโทรศัทพ์สอบถามไปยังสาขานั้นในทันที …เรียกเธอหรือเขาดี เอาเป็นเธอก็แล้วกัน

ไม่ช้ากว่ากัน ฝรั่งคนนั้นก็หันมาถามผมว่าต้องการหนังสือเล่มนี้เหรอ เขายกให้ซื้อเอาไปก่อนก็ได้ เขายังรอซื้อวันหลังได้ อืม…ตกใจเหมือนกันครับ ไม่คิดว่าจะได้น้ำใจขนาดนี้ แต่ก็ปฏิเสธไปว่าไม่เป็นไร คุณมาก่อน ก็ควรจะได้ก่อน แกก็ยืนยันอยู่สองสามครั้ง ผมก็ปฏิเสธอย่างแข็งขัน ด้วยความรู้สึกเกรงใจอย่างยิ่งอยู่ลึกๆ แต่ไม่รู้จะสื่อออกไปอย่างไร …ภาษาอังกฤษแบบฉับพลันของผมนี้คงจะทำให้แกงงๆ อยู่เหมือนกัน

พนักงานก็ทำการสั่งให้ส่งจากสาขานั้นมาที่นี่ คาดว่าจะได้ประมาณต้นสัปดาห์หน้า พร้อมทั้งขอชื่อและหมายเลขโทรศัพท์ไว้ เพื่อแจ้งข่าวเมื่อหนังสือมาถึง

ผมเองก็ติดพันคุยกับฝรั่งคนเดิม

ฝรั่ง: ทำไมถึงอยากอ่านเล่มนี้
ผม: ผมกำลังศึกษาการเขียนโปรแกรมบน Mac OS X และเพิ่งออกมาจากห้องเรียน
ฝรั่ง: ทำไมใช้ Mac
ผม: ผมชอบ ผมใช้มาตั้งแต่ Apple ][ แล้ว
ฝรั่ง: ผมเคยทำงานที่ Apple
ผม: จริงเหรอ ผมเคยไปน่ะที่นั่น คุณคิดว่าที่นั่นเป็นอย่างไร
ฝรั่ง: ก็เป็นที่ที่น่าทำงานน่ะ
ผม: คุณมาอยู่เมืองไทยนานหรือยัง
ฝรั่ง: ก็ซัก 6 ปีแล้ว …มือก็ส่งนามบัตรให้ผม
ผม: อืม…ดีใจน่ะที่ได้คุยกับคุณ
ฝรั่ง: ผมคิดว่า Cocoa นั้นดีมากน่ะ แนวความคิดของมันดีมากเลย
ผม: ใช่…ผมก็ึิหวังอย่างนั้นเหมือนกัน คุณใช้ Mac ในงานที่นี่ด้วยไหม
ฝรั่ง: ไม่หรอก มันอยู่ที่บริษัทว่าจะใช้เครื่องอะไร แต่ถ้าให้ผมเลือกผมก็เลือก Mac อยู่ดี
ผม: Once an Apple, always an Apple huh…
ฝรั่ง: ใช่เลย always an Apple
ผม: ยินดีน่ะ ยินดีที่ได้คุยกันคุณ

แล้วผมก็เดินออกจากร้าน พร้อมความรู้สึกดีที่ได้รับน้ำใจจากคนที่รัก Apple เช่นเดียวกันผม ขอบคุณมากน่ะคุณ Jerome Poudevigne ขอบคุณสำหรับน้ำใจของคุณ แล้วผมจะเขียน email ไปหา